เกี่ยวกับปัญหาไม่กล้าพูดสิ่งที่ต้องการกับครอบครัวค่ะ

คือต้องเริ่มจากปัญหาหลักของที่มาของกระทู้นี้ค่ะ คือตอนนี้เราเข้าปีสุดท้ายของการเรียนมัธยมแล้วปีหน้าจะต้องเข้ามหาวิทยาลัย แต่ยังไม่มีe-walletใช้ ปกติไปค่ายครอบครัวก็ให้ถือเงินสดประมาณพันกว่าบาทใส่กระเป๋าไปเลย แล้วก็อิทธิพลจากสังคมด้วย เป็นเหตุผลที่น่าจะดูไม่มีเหตุผลสักเท่าไหร่ คือ เพื่อนร่วมชั้น เพื่อนสนิทที่ตอนนี้ไปอยู่ต่างโรงเรียนก็สมัครกันหมดแล้วค่ะ ถ้าคนที่รู้จักตอนนี้ก็มีe-walletกันทุกคนเลย แต่พอเราจะบอกพ่อกับแม่กลับไม่กล้าบอก เพราะเคยมีญาติถามเรื่องนี้ ช่วงที่คนละครึ่งให้สิทธิ์ได้ถึงอายุ16ปี แต่พ่อกับแม่ให้เหตุผลว่าที่ไม่สมัครให้เพราะกลัวเราโดนหลอกโดนโกงค่ะ ซึ่งตอนนั้นก็มีความคิดแบบตอนนี้แต่ไม่ได้มากขนาดนั้น เพราะก็มีเพื่อนบางส่วนที่ยังไม่มีบัญชีe-walletเหมือนกัน แต่ตอนนี้เราเลยเริ่มคิดว่าเราไม่มีเหตุผลไปรึเปล่า แล้วก็อยากมาได้คำแนะนำด้วยว่าทำยังไงให้กล้าบอกกล้าพูด
คือไม่รู้ว่าพฤติกรรมนี้มาจากไหน เพราะหลายอย่างก็คุยได้ปกติ แต่ก็มีพฤติกรรมที่คล้ายกันก็มีอะไรประมาณนี้ในจำพวกของสะสมที่มักจะเปิดเป็น พรีออร์เดอร์ค่ะ ตรงนี้น่าจะเริ่มจากสมัยประถม ครอบครัวเราสอนแบบให้แลกกันยื่นหมูยื่นแมว ถ้าสอบได้รางวัล อยากได้อะไรก็จะซื้อให้ แต่พอโตมาเราก็ไม่ได้สอบได้รางวัลบ่อยเหมือนแต่ก่อน แถมของที่อยากได้ มีแต่พวกที่ต้องพรีออร์เดอร์จำกัดเวลา ซึ่งก็ไม่ค่อยจะตรงกับช่วงประกาศผลรางวัลสอบแข่งขัน หรือ ช่วงสอบสักเท่าไหร่ เราเลยไม่ได้เรียกร้องอะไรอีก เวลาที่ได้รางวัลหรือสอบผ่านไปแข่งต่อที่นานทีจะได้ วันเกิดก็ไม่ค่อยของเหมือนกัน แล้วก็ติดนิสัยมาจนถ้ามีอะไรให้ซื้อหรือจ่าย ถ้าไม่สำคัญจริงๆก็แทบจะไม่กล้าบอกเลยค่ะ