จำวันที่เส้คเลือดในสมองแตกได้ไม่เคยลืมเสียงในหัวดังมากเราได้ยินเสียงเส้นเลือดแตกดังแปะแล้วก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติเรารีบหยิบโทรศัพท์บอกน้องชายว่าเค้าเป็นไรไม่รู้ช่วยมาหาหน่อยได้ไหมเค้าอยู่แบงค์เอาเงินมาเข้าจะจ่ายค่าห้องแต่เดียวเค้าจะเดินไปร้านdollar treeเพราะเอาผ้ามาซักที่ร้านซักผ้าอยู่ตรงข้ามdollar treeไม่รู้พาร่างเดินไปถึงได้ไงเพราะต้องเดินผ่านสี่แยกไฟแดงถึง2ครั้งโชคดีไม่เป็นลมรถทับเรานั่งรอกับพื้นที่ร้านวันนั้นอากาศร้อนน้องคิดว่าเราร้อนและเป็นลมเราจะได้ว่าไม่ถึง15นาทีน้องมาให้เราจิบน้ำแล้วหลังจากนั้นก็จำอะไรไม่ได้ และไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นตอนลืมตามามีแต่คนถามเราว่าเธอจำฉันได้ไหมฉันงงว่าเราไปรู้จักกันตอนไหนและรู้ว่าเป็นหมอเพราะใส่ชุดสีขาวถามฉันว่าวันนี้วันที่เท่าไหร่ปีอะไรฉันย้อนหมอไปว่าจะไปรู้ได้ไงเพราะยังไม่มีใครบอกฉันเลยว้าวันนี้สันที่เท่าไหร่ ฉันรู้ว่าฉันอยู่โรงพยาบาลเพราะฉันมองไปรอบๆและหน้าจอทีวีขึ้นว่าโรงพยาบาลและพ ฟื้นอย่างเป็นทางการน้องชายก็บอกฉันว่าเหมือนฉันเป็นโรคร้ายที่รักษาไม่ได้และพูดแต่ว้าเจ้เกษียณเลยนะบอกให้น้องกับแม่มารับแล้วฉันเถียงน้องชายใจขาดเลยจะมาเกษียณอะไรเมื่อไหร่จะออกจากโรงพยาบาลได้ต้องหาเงินจ่ายค่าห้องเค้าจำได้ว่าเอาเงินเข้ายังไม่ได้กดจ่ายปานนี้เลยมากี่วันแล้วต้องโดนปรับเยอะแน่ๆเลยตายๆแน่ๆโทรศัพท์อยู่ไหนปานนี้ลูกค้าโทรหาแล้วต้องทำงานยังยังไม่รู้สภาพตัวเองนั่งก็ไม่ได้เดินก็ไม่ได้แต่ปากดีสุดๆเถียงน้องชายสุดๆน้องบอกเถียงเก่งเหมือนเดิมขนาดนี้ดีขึ้นแล้วรอดตายหล่ะผ่านมาประมาณ2วันพยาบาลเข็นไปแปรงฟันส่องกระจกตกใจหัวตัวเองทากทำไหมมีขดลวดอยู่ที่หัวฉันถามพยาบาลว่าทำไมหัวฉันเป็นแบบนี้แล้วทำไมฉันเหมือนhomelessหัวเป็นก้อนเลยเพราะฉันต่อผมและวันที่เข้าโรงพยาบาลถักเปีย2ข้างดีหมอไม่ได้โกนหัวฉันเลยขอให้OTตัดผมให้หน่อยโชคดีที่เค้าตัดให้เพราะกว่าจะได้อาบน้ำแบยเป็นทางการคือฟื้นมา1สัปดาห์เพราะแผลทึ่หัวห้ามโดนน้ำแล้วฉันยังนั่งไม่ได้ด้วยเพื่อนมาเยี่จมก็เลยให้ทิพพยาบาลเค้าก็เลยเช็ดตัวสระผมแบบใส่หมวกสระผมให้เพราะฉันบอกเพื่อนว่าคันมากเลยแล้วเพื่อนรู้ว่าฉันขี้ร้อน
นรกไม่รับส่งเราดลับมาผู้รอดชีวิตจาก stroke survivor