คือเราอยากมาเล่าให้ทุกคนฟังมันอาจจะเป็นเรื่องเล็กน้อยสำหรับทุกคนแต่สำหรับเราเรายังไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้เรารู้สึกนอยและเสียความรู้สึกมากเราแค่อยากมาระบาย
วันนี้ช่วง16.00น. ไปธนาคารสีฟ้าแห่งหนึ่งซึ่งจะไปฝากเงินเพื่อเอาไว้จ่ายค่าหอที่ตู้ฝากหน้าธนาคารขับเข้าไปจอดหน้าธนาคารมีรถมอเตอร์ไซค์อยู่2คัน1คันมีผู้หญิงนั่งอยู่เรตที่ตู้ตู้มี3ตู้มีตู้ฝาก/ถอน/โอนและตู้ฝากถอน/โอนและอีกตู้เป็นตู้อัพสมุดบัญชีแต่ตูฝากถอนทั้ง2ตู้ไม่ว่างมีผู้ชายและผู้หญิงกำลังฝากเงินและถอนเงินอยู่เราก็เดินเข้าไปรอคิวสักพักใหญ่ๆแล้วผู้หญิงที่นั่งอยู่รถก็เดินมาข้างหลังเราแต่อยู่ไกลจากเรา1เมตรได้เราเข้าใจว่าผู้หญิงคนนั้นมารอแฟนกดเงินเราก็ไม่ได้สนใจกำลังหาบัญชีธนาคารในโทรศัพท์พอผู้หญิงอีกคนฝากเงินเสร็จเราเลยเดินเข้าไปที่ตู้เพื่อจะฝากเงิน จู่ๆผู้หญิงที่อยู่หลังเราก็เดินมาและต่อว่าเราเสียงดังมากเขาพูดเป็นภาษาอีสาน(ซึ่งจังหวัดที่เรามาเรียนอยู่เป็นภาคอีสาน)
บทสนทนา: เขาพูดว่าเอ้าไม่เห็นหรอว่าฉันมารออยู่เขาก็ชักสีหน้าใส่ เราเลยรีบบอกว่าขอโทษค่ะ เขาก็พูดว่าไม่เป็นไร (น้ำเสียงแบบซอฟลงตอนนั้นน้ำตาเราคลอเบ้า) ในความคิดเราเขามาก่อนเราจริงแต่เขานั่งกินข้าวอยู่รถมอเตอร์ไซค์และห่างจากตู้กดเงินได้2-3เมตรก่อนหน้านี้แค่ไม่เข้าใจว่าทำไมไม่ไปรอคิวหน้าตู้พอเราจะเข้าไปหน้าตู้ดันเดินมาว่าเรา
เขาก็ทำธุระของเขาเราไม่แน่ใจว่าเขากดเงินหรือฝากแต่ที่แน่ๆไม่ได้ฝากเงินเขาเดินมาพร้อมกล่องข้าวมือนึงถือกล่องข้าวมือนึงกดตู้ATMพร้อมตักข้าวใส่ปากลักษณะเขาดูเป็นเแมนๆห้าวๆแรงๆ ซึ่งตอนนั้นเราตกใจมากเราไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้ปกติเราจะไม่กล้าแซงคิวใครเลยเราเป็นคนขี้เกรงใจกลัวคนอื่นว่ามากที่เราเดินไปที่ตู้เลยเพราะเราเห็นว่าไม่มีใครมาต่อคิวและไม่มีใครอยู่ตรงหน้าตอนที่เขาเดินมาเราไม่เห็นเรายืนหันหลังอยู่แค่ตอนนั้นเรารู้สึกว่ามีคนเดินมาข้างหลังแต่อยู่ไกลๆเรารู้สึกนอยและเฟลมากเราเป็นคนอ่อนไหวง่ายสถานะการณ์ตอนนั้นเรามองออกว่าเขาไม่พอใจมากเราอายและตกใจไม่กล้ามองไปรอบๆและไม่กล้ามองหน้าเขาชัดๆไม่แน่ใจว่าเราผิดหรือถูกแต่เราขอโทษไว้ก่อนตามความเคยชินของเราเราไม่กล้าตอบโต้เขาเพราะเรารู้สึกว่าเขาดูไม่เป็นมิตรเลยเรากลัวว่าถ้าเราตอบโต้ไปเรื่องจะไม่จบและกลัวเขามาทำร้ายร่างกายเราพอเขาทำเสร็จก็มีคนมาเยอะเลยเราไม่แน่ใจว่ามีคนเห็นเหตุการณ์นี้มั้ยตอนนั้นเราไม่ได้โฟกัสใครเลยเรามาเรียนได้2ปีแล้วเป็นคนต่างจังหวัดเราไม่ใช่คนแถวนั้นแต่เราพยายามปรับตัวอยู่ให้ได้แต่เราคิดว่าสิ่งที่ทุกคนควรมีเหมือนกันคือมารยาทเราให้เกียรติมากไม่กล้าเอาเปรียบใครเลย1ปีที่ผ่านมาเรามองว่าคนที่นี่น่ารักใจดีมีส่วนน้อยมากที่เป็นแบบนี้
อาจจะเล่าวกไปวนมาต้องขออภัยนะคะ🥹
เหตุการณ์ที่ทำให้งงและเสียความรู้สึกมากกก
วันนี้ช่วง16.00น. ไปธนาคารสีฟ้าแห่งหนึ่งซึ่งจะไปฝากเงินเพื่อเอาไว้จ่ายค่าหอที่ตู้ฝากหน้าธนาคารขับเข้าไปจอดหน้าธนาคารมีรถมอเตอร์ไซค์อยู่2คัน1คันมีผู้หญิงนั่งอยู่เรตที่ตู้ตู้มี3ตู้มีตู้ฝาก/ถอน/โอนและตู้ฝากถอน/โอนและอีกตู้เป็นตู้อัพสมุดบัญชีแต่ตูฝากถอนทั้ง2ตู้ไม่ว่างมีผู้ชายและผู้หญิงกำลังฝากเงินและถอนเงินอยู่เราก็เดินเข้าไปรอคิวสักพักใหญ่ๆแล้วผู้หญิงที่นั่งอยู่รถก็เดินมาข้างหลังเราแต่อยู่ไกลจากเรา1เมตรได้เราเข้าใจว่าผู้หญิงคนนั้นมารอแฟนกดเงินเราก็ไม่ได้สนใจกำลังหาบัญชีธนาคารในโทรศัพท์พอผู้หญิงอีกคนฝากเงินเสร็จเราเลยเดินเข้าไปที่ตู้เพื่อจะฝากเงิน จู่ๆผู้หญิงที่อยู่หลังเราก็เดินมาและต่อว่าเราเสียงดังมากเขาพูดเป็นภาษาอีสาน(ซึ่งจังหวัดที่เรามาเรียนอยู่เป็นภาคอีสาน)
บทสนทนา: เขาพูดว่าเอ้าไม่เห็นหรอว่าฉันมารออยู่เขาก็ชักสีหน้าใส่ เราเลยรีบบอกว่าขอโทษค่ะ เขาก็พูดว่าไม่เป็นไร (น้ำเสียงแบบซอฟลงตอนนั้นน้ำตาเราคลอเบ้า) ในความคิดเราเขามาก่อนเราจริงแต่เขานั่งกินข้าวอยู่รถมอเตอร์ไซค์และห่างจากตู้กดเงินได้2-3เมตรก่อนหน้านี้แค่ไม่เข้าใจว่าทำไมไม่ไปรอคิวหน้าตู้พอเราจะเข้าไปหน้าตู้ดันเดินมาว่าเรา
เขาก็ทำธุระของเขาเราไม่แน่ใจว่าเขากดเงินหรือฝากแต่ที่แน่ๆไม่ได้ฝากเงินเขาเดินมาพร้อมกล่องข้าวมือนึงถือกล่องข้าวมือนึงกดตู้ATMพร้อมตักข้าวใส่ปากลักษณะเขาดูเป็นเแมนๆห้าวๆแรงๆ ซึ่งตอนนั้นเราตกใจมากเราไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้ปกติเราจะไม่กล้าแซงคิวใครเลยเราเป็นคนขี้เกรงใจกลัวคนอื่นว่ามากที่เราเดินไปที่ตู้เลยเพราะเราเห็นว่าไม่มีใครมาต่อคิวและไม่มีใครอยู่ตรงหน้าตอนที่เขาเดินมาเราไม่เห็นเรายืนหันหลังอยู่แค่ตอนนั้นเรารู้สึกว่ามีคนเดินมาข้างหลังแต่อยู่ไกลๆเรารู้สึกนอยและเฟลมากเราเป็นคนอ่อนไหวง่ายสถานะการณ์ตอนนั้นเรามองออกว่าเขาไม่พอใจมากเราอายและตกใจไม่กล้ามองไปรอบๆและไม่กล้ามองหน้าเขาชัดๆไม่แน่ใจว่าเราผิดหรือถูกแต่เราขอโทษไว้ก่อนตามความเคยชินของเราเราไม่กล้าตอบโต้เขาเพราะเรารู้สึกว่าเขาดูไม่เป็นมิตรเลยเรากลัวว่าถ้าเราตอบโต้ไปเรื่องจะไม่จบและกลัวเขามาทำร้ายร่างกายเราพอเขาทำเสร็จก็มีคนมาเยอะเลยเราไม่แน่ใจว่ามีคนเห็นเหตุการณ์นี้มั้ยตอนนั้นเราไม่ได้โฟกัสใครเลยเรามาเรียนได้2ปีแล้วเป็นคนต่างจังหวัดเราไม่ใช่คนแถวนั้นแต่เราพยายามปรับตัวอยู่ให้ได้แต่เราคิดว่าสิ่งที่ทุกคนควรมีเหมือนกันคือมารยาทเราให้เกียรติมากไม่กล้าเอาเปรียบใครเลย1ปีที่ผ่านมาเรามองว่าคนที่นี่น่ารักใจดีมีส่วนน้อยมากที่เป็นแบบนี้
อาจจะเล่าวกไปวนมาต้องขออภัยนะคะ🥹