ไม่รักแต่ก็รั้ง

เราคุยกับคนๆนึงมาเกือบจะ3ปีแล้ว555 มันน่าตลกตรงที่ว่าเรากับเขาคุยกันมาตั้งนาน ทั้งเขาและเราก็ไม่ได้เรียกร้องสถานะอะไรเลย จนเราเริ่มรู้สึกแล้วว่า"ตกลงเราเป็นอะไรกัน" คุยกันทุกวันแต่พอถามเขาไปทีไรเขาเลี่ยงที่จะตอบเรา เลี่ยงทุกครั้งที่เราถาม เราถามเขาไปเกือบ5รอบแต่เขาก็ไม่ตอบเหมือนทุกๆครั้ง จนเราเริ่มไม่ไหว เราจะยอมอยู่ไปโดยไม่มีสถานะหรอ จนกระทั้งเราได้ไปคุยกับคนนึง(จะแทนคนนั้นว่าบีนะคะ) เราชอบบีมาก จนเราหมดความรู้สึกชอบเขาไป ซึ่งเราก็ไม่ำด้บอกเขาไปนะคะ แต่ไม่รู้อะไรดลใจให้เราไปบล็อกเขา จนไม่ได้ติดต่อกันเกือบ3เดือน จนเราได้คุยกับบีแต่บีเนี่ยมาสารภาพทีหลังว่าเขายังลืมคนเก่าไม่ได้เห็นคนเก่าทุกวันแล้วอยากกลับไปดูแล เราก็เลยเลิกคุยกับบีทันที และกลับไปปลดบล็อคเขาคนนั้น(ขอแทนว่าคุณพีนะคะ) เราก็กลับไปคุยกับพี ซึ่งพีก็ยังทำตัวปกติ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย เราก็คุยกันต่อสัพเพเหระต่างๆ ทั้งเขาและเราก็ยังไม่มีสถานะเหมือนเดิม เพราะเขาก็ไม่ได้ให้สถานะเรา เราก็ยังรักเขานะแต่มันก็รู้สึกว่า ถ้าเรารอเขาพร้อมเมื่อไหร่เราจะเลิกรักเขาได้สักที เขาจะปล่อยให้เรารออยู่อย่างนี้หรอ ถ้านอแล้วผลที่ได้คือไม่มีสถานะเหมือนเดิมเราจะรอให้เสียเวลาทำไม เราก็เลือกที่จะบล็อกเขาอีกรอบค่ะ555 จนมันเกิดเหตุการณ์แบบนี้วนๆถึง2รอบค่ะ เราคุยกับใครก็โดนเท พอโดนเทเราก็กลับไปปลดบล็อคพี พีก็คุยกับเราเหมือนเดิม เหมือนมะนไม่เคยมีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้น ทั้งทีเราบล็อกพีไป3รอบ จนเราเริ่มเปิดประเด็นว่า เราเป็นอะไรกัน เขาก้บ่ายเบี่ยงอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เราไม่ยอมค่ะ ก็เลยบอกว่าไม่รู้สึกอะไรเลยหรอที่เราหนีไปคุยกับคนอื่นแล้วบล็อกเธอ เขาก็บอกว่า เธอก็ไม่ผิดหนิ ก็เราไม่ได้เป็นอะไรกัน จังหวะนั้นคือเราทำอะไรไม่ถูกเลย แต่มันก็จริงนะเราไม่ได้เป็นอะไรกันหนิ ทุกวันนี้เราก็ยังคุยกันอยู่ไม่ใช่เพราะรักหรือผูกพันอะไร แต่ไม่รู้ทำไมเวลาจะทิ้งเขาก็รู้สึกหวิวๆ เราจึงมาตั้งกระทู้นี้ค่ะ เตือนคนที่คุยไม่ได้คบสักทีคุยเป็นปีก็ยังไม่ได้พัฒนาความสัมพันธ์อะไร อย่าจมอยู่กลับคสพแบบนี้เลย มันทรมารจริงๆที่เราต้องมาคอยหวังว่าเขาจะรับรักเราสักที