การที่เรา ออกจากศาสนามา มันแปลกมั้ย?

คือผมเป็นพุทธ แต่โตและเรียนมาในชุมชนอิสลามครับ ที่ผมออกจากพุทธคือ ผมเคยทำงานเกี่ยวกับพระต้องเจอพระทุกวันๆ บางรูปก็นิสัยดี แต่หลายครั้งเหมือนกันที่ผมเจอแบบ อยู่มาเปิดหนังโป๊ให้ดู บางรูปใช้กำลังตีมือผม(ผมเกือบตบ) บางรูปขอเงินกลับวัด แต่นั่งอยู่ตรงนั้นมาสามวัน ขอได้เป็นหมื่นละมั้ง ผมเลยคิดกะตัวเองว่า เฮ้ย ใช่หรอ กูต้องยกมือไหว้พวกนี้จริงๆหรอ แล้วผมก็มีความคิดมาตั้งแต่เด็กๆแล้วว่า ถ้าเราบวช พ่อกับแม่ก็ต้องมากราบเรา ซึ่งผมรับไม่ได้ครับ เลยออก ดีกว่าอยากไหว้ก็ไหว้ ไม่อยากไหว้ก็ไม่ไหว้
  ส่วนอิสลาม ก็ดีนะครับ คอมมูนิตี้เค้ารักกันดี ต่อให้มีบางอย่างทำให้เราไม่คุยกัน แต่พอมีเรื่องกะคนนอก ก็ต้องเอาคนในเสมอ ผมชอบนะจุดๆนี้ และการขอมะอัฟกัน ผมผ่านงานแต่ง ช่วยฝั่งศพ ช่วยล้มวัวมาหมดแล้ว แต่กฎหลายกฏ ก็แปลกๆ ทำไมไม่กินหมู เพื่อนแต่ละคนตอบไม่เหมือนกันสักคน ไหนจะต้องขลิบกระเจี๊ยว การที่ห้ามโดนน้ำลายหมา ฆ่าจิ้งจกได้แต้มบุญ และที่ผมไม่ได้ไปทางอิสลามต้องยอมรับเลยว่าจากประสบการณ์ตรง ผมแอบได้ยินเพื่อนคุยกันเรื่องอะไรไม่รู้แหละ แต่ได้ยินว่า"อ่อ ไอเหี้นนั้นพุทธ เสี่ยว" มันมีการเหยียดกัน และถ้าเข้าศาสนาจะทักทายหรือยกมือไหว้ใครก็ไม่ได้ ทำไรนอกกรอบไม่ได้เลย ผมเลยไม่เค้า ส่วนเรื่องพระเจ้าจะมีหรือไม่มี ผมไม่สนอยู่แล้ว สนใจตัวเองและการใช้ชีวิตประจำวันกับเพื่อนร่วมงานดีกว่า ก็เลยไม่มีศาสนา ผมเลย หยิบข้อดีของศาสนาต่างๆอย่างละนิดอย่างละหน่อยมานำไปใช้ในชีวิตประจำวัน ส่วนที่ผมมองว่า กูแปลกขนาดนั้นเลยหรอวะ ก็คือเพื่อนๆน้องๆผมถามผมตอนคุยกัน ก็คุยกันเรื่อยเปื่อยแหละ และมันก็ยิงคำถามมาว่า เรานับถือศาสนาอะไร เราบอกไม่นะ ไม่นับถืออะไรเลย มันก็ทำหน้าตกใจเลยครับ "เฮ้ยไม่ได้น้าๆ ต้องมีอะไรให้ยึดเหนี่ยวนะ" ด้วยความที่ผมก็ไม่สนเรื่องพระเจ้าอยู่แล้ว แต่ผมก็ไม่ได้ตอบกลับไป เด่วมีปากเสียงกัน ก็เลย "หรอๆ ก็ไม่มีอะไรยึดเหนี่ยวนะ ถ้ามีก็มีแค่ ย์กับเงินอะแหละ"ตอบปั่นๆไป(ถึงจะเป็นเรื่องจริงก็เถอะ)
    ผมเลยอยากทราบว่าในฐานะคนในศาสนา มองคนนอกยังไงแปลกมั้ย หรือเลวร้ายขนาดไหนครับ