บัวลอย ในสมัยก่อนเป็นข้าวตอกไม่ใช่แป้งก้อนกลมเหมือนในปัจจุบันหรือ?



“ขนมบัวลอย” สันนิษฐานว่า...มีมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา แต่มาปรากฏหลักฐานที่แน่ชัดในสมัยรัตนโกสินทร์ใน  กาพย์เห่ชมเครื่องคาวหวาน ซึ่งเป็นบทพระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ 2 ที่ชมฝีพระหัตถ์การทำอาหารและขนมของ “สมเด็จพระศรีสุริเยนทราบรมราชินี” ไว้ว่า “…บัวลอยเล่ห์บัวงาม คิดบัวกามแก้วกับตน ปลั่งเปล่งเคร่งยุคล สถนนุชดุจประทุม…”
.
อาจารย์ท่านหนึ่งเคยให้ความเห็นไว้ว่า คำว่า “บัวลอย” นั้นมีมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาดังที่ปรากฏในจารึกว่า “ไข่กบ นกปล่อย บัวลอย อ้ายตื้อ” ซึ่งคำว่า  ไข่กบ หมายถึง เม็ดแมงลัก  นกปล่อย หมายถึง ลอดช่อง  บัวลอย หมายถึง ข้าวตอก  อ้ายตื้อ หมายถึง ข้าวเหนียว ดังนั้นอาจารย์ท่านนี้จึงให้ความเห็นว่า “ขนมบัวลอย” ในสมัยก่อนเป็นข้าวตอกที่กินกับน้ำกะทิ ไม่ได้เป็นแป้งปั้นแบบสมัยนี้ 
.
นอกจากนี้ยังเชื่อว่าขนมบัวลอยของไทยได้รับอิทธิพลมาจากขนมถังหยวน (Tangyuan) ของจีน ซึ่งเป็นขนมจีนที่จะกินกันทั่วไปในช่วงเทศกาลโคมไฟ


ที่มา  Thai Cuisine History
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่