เรื่องขำๆ เกี่ยวกับเซเว่น ที่ผมเจอด้วยตัวเอง

คนเรามีความรู้สึกต่อเซเว่นหลายแบบ แต่ไม่ว่าอย่างไรคนไทยก็มีความผูกพันกับ 7 อย่างลึกซึ้ง เช่นเรื่องที่ผมเจอต่อไปนี้
เมื่อราว 25 ปีก่อน ทั้งจังหวัดมีเซเว่นแค่สาขาเดียว คนต่อคิวซื้อ Slurpy ยาวออกไปถึงนอกร้านเหมือนงานวัด
เด็กทุกคนต่างพากันคลั่งไคล้

วันหนึ่งมีเด็กอายุ 6 เดือนมาห้องฉุกเฉินเรื่องร้องไห้หนักมาก ผมคิดว่าถ้าไม่ปวดหู ก็คงปวดท้อง
ผมเลยพยายามส่องหูด้วยที่ดูหูไฟสลัวของห้องฉุกเฉิน ส่องเท่าไหร่ก็ไม่ได้ เพราะเด็กร้องหนักและขยับหัวตลอด
หลังจากไม่ประสบความสำเร็จอยู่นาน ยายเลยปลอบว่า
“อีหล้าเอ้ย อย่าฮ้องหลาย เดี๋ยวยายพาไปเซเว่น” ปรากฏว่าเด็กหยุดร้องทันที
แถมหยุดตลอดไปด้วย คือเฝ้าดูอาการก็ไม่ร้องอีกเลย
เหมือนคำว่า “เซเว่น” เป็นมนต์สะกดที่ทำให้เด็กรู้สึกปลอดภัย

ต่อมาในยุคโควิด คนไทยก็ทำตาม เด็กเซเว่น อีก ตอนช่วงระบาดใหม่ๆ
หลายคนไม่รู้เอาไง่แน่เด็ก 7 ใส่มาสก์ เราก็ใส่ เด็กถอด เราก็ถอด
ผมเป็นหมอก็ใส่ตลอด
วันหนึ่งผมลืมมาสก์แต่ต้องเข้าเซเว่น ทุกคนใส่มาสก์หมด
ผมตกใจมาก เข้าเซเว่นก็ไม่ได้ แม้แต่อยู่เฉยๆก็ไม่ได้ ผมถูกมองแปลก ๆ
ผมเลยตัดสินใจไปยืนหน้ากระจกใช้ภาษามือส่งสัญญาณ โดยชี้ไปที่ปากแล้วโบกมือว่า "ไม่มี"
สุดท้ายมีเด็กเซเว่นคนหนึ่งเข้าใจ เขาเสี่ยงชีวิตเอามาสก์มายื่นให้ หน้าประตู
พร้อมทำมือว่า “อย่าเพิ่งพูด” — กลายเป็นฮีโร่เล็ก ๆ  ของผมในวันนั้น

ส่วนภาพประกอบ ผมใส่มาเพื่อให้มันขึ้นในหน้าแรก ดีกว่าไม่มีภาพ
ดูขำๆเฉยๆ สร้างจาก MS Copilot เป็นภาพร้านสะดวกซื้อ 7/24 สาขาดวงจันทร์ มีหมาในชุดอวกาศเฝ้าหน้าร้าน
มีแผงขายไก่ย่างเจ็ดดาว รถสามล้อสำหรับดวงจันทร์จอดหน้าร้าน มีหมานอนหน้าร้านเหมือนในโลก
พนักงานกำลังกวาดหน้าร้านอยู่
ข่าวร้ายคือร้านนี้ใช้คนละครึ่งไม่ได้