นิยายเรื่องนี้คือของขวัญของด้อมม่วง
ยังเป็นของขวัญให้ป้าแจ๋วได้ทำงานที่เคยมีโอกาสจะได้ทำคือ บัวปริ่มน้ำ
ความสัมพันธ์ที่ไม่เกี่ยวกับเรื่องเพศและมีกันทุกที่บนโลก
คือความเข้ากันไม่ได้ของแม่และคู่ชึวิตของตัวเอง
ถ้าพูดในมุมมองแฟนละครที่ไม่ใช่แฟนด้อม
วาดฝันวันวิวาห์ เป็น GL ที่ไม่ได้มีตัวเอกแค่ 2 คน
เหมือนนิยายหรือเรื่อง GL ในทั่วไป
ตัวละครในนิยายที่เมื่อทำเป็นละครแล้วจะต้องมีบทบาทที่สำคัญ
แม่ของตัวเอกชื่อ กิ่งกมล ไม่ใช่ปิ่นกมล
เป็นทั้งพรหมของลูกและมารของชีวิตคู่ของลูกตัวเอง
บทบาทที่ถ้าเป็นละครมีนักแสดงไม่กี่คนจะเหมาะสมกับบทนี้
และได้อย่างที่ส่วนตัววาดฝันไว้ต้องเป็น กิ๊ก สุวัจนี
เพราะฉะนั้นวาดฝันวันวิวาห์เป็นเรื่องที่น่าสนใจ
เป็น GL ที่มีตัวเอกนอกเหนือจากพระนางด้วย
มันก็ละม้ายคล้ายคลึงกับแนวละครที่มีความคล้าย ๆ กัน
ที่ใกล้เคียงที่สุดคือ บัวปริ่มน้ำ
ภูมิหลังตัวละครอาจจะไม่เหมือนกัน
แต่การดำเนินเรื่องก็อยู่ในกรอบที่แม่และคนรักไม่ถูกกัน
และพยายามทำทุกวิถีทางให้ทั้งสองคนเลิกกัน
แต่ด้วยจะทำวาดฝันวันวิวาห์ให้ไปรสชาติแบบบัวปริ่มน้ำ
มันต้องหาความพอดีกันให้ทุกกลุ่มคนดูสนใจเรื่องนี้
กลายเป็นว่างานชิ้นนี้มีความคุมโทนแต่ต้องมีทุกความต้องการ
ของทุกฝ่ายอยู่ตรงนี้ก็เลยเป็นแบบที่เห็นตอนนี้
เมื่อเป็นละครตัวละคร กิ่งกมล ก็ต้องมีบทบาทมากขึ้น
แต่ด้วยคาแรคเตอร์เขาเป็นแค่แม่บ้าน
ไม่มีพลังมากมายจะไปกดดันชีวิตคู่ได้มากกว่าที่เป็นในละคร
ส่วนใหญ่เป็นการหาเรื่องวิวาทกับนีนกันอยู่ในบ้านเป็นหลัก
ด้วยทุกวิธีแบบทั้งการกระทำ มารยา ผลัดกันแพ้ผลัดกันชนะ
ก่อนจะถึงจุดแตกหักที่ขอให้ทำถึงแล้วกัน
แน่นอนว่าแฟนนิยายอาจจะรู้สึก บทกิ่งกมลที่เด่นขึ้น
แต่มันไปกระทบพื้นที่ของ นีน พีรชา และวงศ์ตระกูลพชรฐากูรแบบไม่ตั้งใจ
กลายเป็นว่าน้ำหนักของเรื่องไปอยู่ที่ รัญชน์ เป็นหลักแทน เพราะมีทั้งรัญชน์และกิ่งกมล
ภาพลักษณ์ของตัวละครของนีน มันเลยไม่ชัดที่จะทำให้คนดูรู้สึก
นอกจากความไม่ถูกชะตาและขี้หน้ามันมีอะไรที่ นีนไปกดดันกิ่งกมล
ที่ทำให้กิ่งกมลกำลังสูญเสียพื้นที่ลูกตัวเองให้คนอื่นไป
พชรฐากูรในนิยายเป็นตระกูลใหญ่ ที่มีบทบาททางสังคม
อาจจะน้อง ๆ กลุ่มแชโบลของเกาหลี แต่ในละครก็เหมือนครอบครัวคนรวยทั่วไป
เผลอ ๆ ฐานะดูจะใกล้กับทางบ้านของรัญชน์ด้วยซ้ำ
คำว่าหนูตกถังข้าวสารที่ตัวละครบอกคนดู มันเลยไม่จุกคนดูว่าไหนหนูตกถังข้าวสาร
แม้จะมีคนบอกว่าหลิงออม เป็นพี่รัญน้องนีนที่เดินออกมาจากนิยาย
แต่พอมาเป็นตัวละครจริง ๆ พวกเขาก็ยังไปไม่ถึงคาแรคเตอร์ตัวละคร
ซึ่งอาจจะเกี่ยวกับการทีมผลิตที่ไม่ทำให้คนดูรู้สึกคล้อยตาม
รัญชน์ที่เป็นหลิงก็ยังไม่ดูจน ทำให้ไม่ได้ดูด้อยไปกว่านีนในบางที
นีนที่เป็นออม ก็เป็นลูกคุณหนูในครอบครัวรวย ๆ ทั้งที่มันต้องมีอำนาจในตัวละครกว่านี้
เอาง่าย ๆ ลองนึกภาพเหมือน สามีตีตรา
พลอย ทำให้คนดูเชื่อว่าเป็นกะรัต ลูกคนรวย ไฮโซ สวยไร้สติ แต่นักแสดงทำให้คนดูเชื่อแบบนั้น
โป๊ป ทำให้เห็นว่าเป็น มล.พิสุทธิ์ ทายาทผู้ดีแต่มีความตกยาก ภาพของนักแสดงที่ทำให้ตัวละครชัด
ซึ่งพอไปเจอ กิ๊ก สุวัจนี เขาเป็นกิ่งกมลที่เดินออกจากบ้านมากองแล้วเข้าฉากไปเป็นตัวละครเลย
คนดูจะคล้อยตามสิ่งที่กิ่งกมลได้ชัดกว่านีนและรัญ
และอันนี้ฝากถึงทีมผลิตเรื่องนี้ทำไมจัดแสงแบบนี้
ตอนเห็นตัวอย่างรู้สึกและเข้าใจว่าต้องการโทนภาพสีสว่างฟุ้งแต่มีความหม่นชวนอึดดัด
ไปตามท้องเรื่องภาพในละครจึงถูกคุมโทนมาแบบนี้
แต่พูดแบบตรง ๆ บางคนเปิดมาเป็นภาพละครที่รู้สึกชวนง่วงมาก มันปรุงจืดเกินไปกับภาพละคร
ถ้าจะเขียนถึงวาดฝันวันวิวาห์คงจะแค่ครั้งนี้ครั้งเดียวกับเรื่องนี้
แม้จะเข้าใจทุกความต้องการที่ทำให้เรื่องนี้เป็นแบบนี้
แต่มันแฝงความกลัวกระทบใจแฟนด้อม กลัวความรู้สึกคนดู
ทำให้เรื่องที่ออกอากาศมันเลยต้องคุมโทนมาแบบนี้
ภาพละครเรื่องนี้มันมีอะไรที่มากกว่าและกำลังสะท้อนสิ่งที่เป็นช่อง 3 ในตอนนี้
ที่กำลังถูกถ่ายทอดออกมาผ่านผลงานชิ้นนี้
แล้วมันจะเกี่ยวข้องกันอย่างไร โปรดติดตามกันต่อไป
วาดฝันวันวิวาห์ บัวปริ่มน้ำฉบับ GL ที่คุมโทนเกินไป
ยังเป็นของขวัญให้ป้าแจ๋วได้ทำงานที่เคยมีโอกาสจะได้ทำคือ บัวปริ่มน้ำ
ความสัมพันธ์ที่ไม่เกี่ยวกับเรื่องเพศและมีกันทุกที่บนโลก
ถ้าพูดในมุมมองแฟนละครที่ไม่ใช่แฟนด้อม
วาดฝันวันวิวาห์ เป็น GL ที่ไม่ได้มีตัวเอกแค่ 2 คน
เหมือนนิยายหรือเรื่อง GL ในทั่วไป
ตัวละครในนิยายที่เมื่อทำเป็นละครแล้วจะต้องมีบทบาทที่สำคัญ
แม่ของตัวเอกชื่อ กิ่งกมล ไม่ใช่ปิ่นกมล
เป็นทั้งพรหมของลูกและมารของชีวิตคู่ของลูกตัวเอง
บทบาทที่ถ้าเป็นละครมีนักแสดงไม่กี่คนจะเหมาะสมกับบทนี้
และได้อย่างที่ส่วนตัววาดฝันไว้ต้องเป็น กิ๊ก สุวัจนี
เพราะฉะนั้นวาดฝันวันวิวาห์เป็นเรื่องที่น่าสนใจ
เป็น GL ที่มีตัวเอกนอกเหนือจากพระนางด้วย
มันก็ละม้ายคล้ายคลึงกับแนวละครที่มีความคล้าย ๆ กัน
ที่ใกล้เคียงที่สุดคือ บัวปริ่มน้ำ
ภูมิหลังตัวละครอาจจะไม่เหมือนกัน
แต่การดำเนินเรื่องก็อยู่ในกรอบที่แม่และคนรักไม่ถูกกัน
และพยายามทำทุกวิถีทางให้ทั้งสองคนเลิกกัน
แต่ด้วยจะทำวาดฝันวันวิวาห์ให้ไปรสชาติแบบบัวปริ่มน้ำ
มันต้องหาความพอดีกันให้ทุกกลุ่มคนดูสนใจเรื่องนี้
กลายเป็นว่างานชิ้นนี้มีความคุมโทนแต่ต้องมีทุกความต้องการ
ของทุกฝ่ายอยู่ตรงนี้ก็เลยเป็นแบบที่เห็นตอนนี้
เมื่อเป็นละครตัวละคร กิ่งกมล ก็ต้องมีบทบาทมากขึ้น
แต่ด้วยคาแรคเตอร์เขาเป็นแค่แม่บ้าน
ไม่มีพลังมากมายจะไปกดดันชีวิตคู่ได้มากกว่าที่เป็นในละคร
ส่วนใหญ่เป็นการหาเรื่องวิวาทกับนีนกันอยู่ในบ้านเป็นหลัก
ด้วยทุกวิธีแบบทั้งการกระทำ มารยา ผลัดกันแพ้ผลัดกันชนะ
ก่อนจะถึงจุดแตกหักที่ขอให้ทำถึงแล้วกัน
แน่นอนว่าแฟนนิยายอาจจะรู้สึก บทกิ่งกมลที่เด่นขึ้น
แต่มันไปกระทบพื้นที่ของ นีน พีรชา และวงศ์ตระกูลพชรฐากูรแบบไม่ตั้งใจ
กลายเป็นว่าน้ำหนักของเรื่องไปอยู่ที่ รัญชน์ เป็นหลักแทน เพราะมีทั้งรัญชน์และกิ่งกมล
ภาพลักษณ์ของตัวละครของนีน มันเลยไม่ชัดที่จะทำให้คนดูรู้สึก
นอกจากความไม่ถูกชะตาและขี้หน้ามันมีอะไรที่ นีนไปกดดันกิ่งกมล
ที่ทำให้กิ่งกมลกำลังสูญเสียพื้นที่ลูกตัวเองให้คนอื่นไป
พชรฐากูรในนิยายเป็นตระกูลใหญ่ ที่มีบทบาททางสังคม
อาจจะน้อง ๆ กลุ่มแชโบลของเกาหลี แต่ในละครก็เหมือนครอบครัวคนรวยทั่วไป
เผลอ ๆ ฐานะดูจะใกล้กับทางบ้านของรัญชน์ด้วยซ้ำ
คำว่าหนูตกถังข้าวสารที่ตัวละครบอกคนดู มันเลยไม่จุกคนดูว่าไหนหนูตกถังข้าวสาร
แม้จะมีคนบอกว่าหลิงออม เป็นพี่รัญน้องนีนที่เดินออกมาจากนิยาย
แต่พอมาเป็นตัวละครจริง ๆ พวกเขาก็ยังไปไม่ถึงคาแรคเตอร์ตัวละคร
ซึ่งอาจจะเกี่ยวกับการทีมผลิตที่ไม่ทำให้คนดูรู้สึกคล้อยตาม
รัญชน์ที่เป็นหลิงก็ยังไม่ดูจน ทำให้ไม่ได้ดูด้อยไปกว่านีนในบางที
นีนที่เป็นออม ก็เป็นลูกคุณหนูในครอบครัวรวย ๆ ทั้งที่มันต้องมีอำนาจในตัวละครกว่านี้
เอาง่าย ๆ ลองนึกภาพเหมือน สามีตีตรา
พลอย ทำให้คนดูเชื่อว่าเป็นกะรัต ลูกคนรวย ไฮโซ สวยไร้สติ แต่นักแสดงทำให้คนดูเชื่อแบบนั้น
โป๊ป ทำให้เห็นว่าเป็น มล.พิสุทธิ์ ทายาทผู้ดีแต่มีความตกยาก ภาพของนักแสดงที่ทำให้ตัวละครชัด
ซึ่งพอไปเจอ กิ๊ก สุวัจนี เขาเป็นกิ่งกมลที่เดินออกจากบ้านมากองแล้วเข้าฉากไปเป็นตัวละครเลย
คนดูจะคล้อยตามสิ่งที่กิ่งกมลได้ชัดกว่านีนและรัญ
และอันนี้ฝากถึงทีมผลิตเรื่องนี้ทำไมจัดแสงแบบนี้
ตอนเห็นตัวอย่างรู้สึกและเข้าใจว่าต้องการโทนภาพสีสว่างฟุ้งแต่มีความหม่นชวนอึดดัด
ไปตามท้องเรื่องภาพในละครจึงถูกคุมโทนมาแบบนี้
แต่พูดแบบตรง ๆ บางคนเปิดมาเป็นภาพละครที่รู้สึกชวนง่วงมาก มันปรุงจืดเกินไปกับภาพละคร
ถ้าจะเขียนถึงวาดฝันวันวิวาห์คงจะแค่ครั้งนี้ครั้งเดียวกับเรื่องนี้
แม้จะเข้าใจทุกความต้องการที่ทำให้เรื่องนี้เป็นแบบนี้
แต่มันแฝงความกลัวกระทบใจแฟนด้อม กลัวความรู้สึกคนดู
ทำให้เรื่องที่ออกอากาศมันเลยต้องคุมโทนมาแบบนี้
ภาพละครเรื่องนี้มันมีอะไรที่มากกว่าและกำลังสะท้อนสิ่งที่เป็นช่อง 3 ในตอนนี้
ที่กำลังถูกถ่ายทอดออกมาผ่านผลงานชิ้นนี้
แล้วมันจะเกี่ยวข้องกันอย่างไร โปรดติดตามกันต่อไป