ความฝันที่ไม่กล้าเล่าให้ฟัง

ฉันว่าได้นั่งรถไฟไปในที่ต่างๆวิวทิวทัศน์​รอบตัวมีแต่ธรรมชาติสีเขียวฉันไปในขบวนนั้นแต่ไม่มีคนรู้จักเรยสักคนเดียวมีคนแออัดเต็มไปหมดแต่ฉันมีที่นั่งฉันคิเโชคดีฉันคิดว่าจะได้นั่งไปแบบสบายใจต่อมาสักพักมีนายรถไฟเดินมาถามว่าฉันชื่ออะไรฉันก็ตามความเป็นชื่อ......... เค้าลองค้นหาชื่อฉันแล้วก็ว่าเจอแล้วนายรถไฟบอดมาว่า​ ว่าแล้วทีแรดชื่อไม่เจอเค้ามาผิดคนเค้าเรยให้ฉันลงมาจากขบวนนั้นฉันใจพยายามวิ่งตามขึ้นขบวนนั้นแต่เค้าบอกว่าไม่ทันขึ้นขบวนต่อไปแล้วกันแต่ขบวนต่อไปฉันก็ไม่ทันเหลือเวลา๕๐วินาทีอยู่ฉันพยายามจะขึ้นแต่ดันขบวนต่อทับร่างในความฝันสุดท้ายฉันขึ้นไม่ทันสักขบวนแล้วสดุ้งตื่นขึ้นมา
(รถไฟสายมรณะ)