ญี่ปุ่นคนเดียว 2026 "โยโกฮามะ & More" (ตอนที่ 1)

กระทู้สนทนา

เที่ยวญี่ปุ่น ประเทศญี่ปุ่น โตเกียว เที่ยวต่างประเทศ ท่องเที่ยว

มาแล้วจ้า รุ้งกลับมาแล้ว เว้นจากการเที่ยวไป 7 เดือน โหยหามากเลยค่ะ แต่ไปบ่อยไม่ได้ ไม่ค่อยมีตังค์ ฮ่า ๆ ๆ

ปีนี้ 2569 เราเริ่มกันที่ "ญี่ปุ่น" เหมือนเดิมค่ะ ไปนอนที่เมืองโยโกฮามะ แต่เที่ยวไปทั่วเลย

เลยอยากมาเล่าให้ทุกคนได้อ่านกันค่ะ พร้อมแล้วไปกันเล้ย

กรี๊ดผู้ชายเป็นเหตุ ^0^

กลางปีเมื่อใดเราต้องไปญี่ปุ่นค่ะ Japan 2026 รอบนี้เราจะไปตามผู้ชายกันค่ะ เอาใหม่ ตามรอยละครที่ผู้ชายที่ชอบแสดงค่ะ นั่นคือ พี่บัว Meguro Ren ค่ะ ละครเรื่อง The Beginning of the Sea ของพี่บัว ที่ฉายเมื่อปี 2024 ทำอินี่ร้องไห้หนักมาก ดูวนไป 3-4 รอบ ร้องทุกรอบเลย TT_TT โลเคชั่นที่พอจะไปตามถ่ายได้ นั่นคือสถานีรถไฟค่ะ

(ที่มา asianwiki.com)

นอกจากตามรอยละครแล้ว ยังไปโน่นไปนี่ ที่ต้องนั่งรถไฟเป็นชั่วโมง ๆ อีก นั่งจนเมื่อตูดเลยทีเดียวค่า ^0^ นอนที่ Yokohama แต่ไปทั่วเลย เลยเป็นที่มาของชื่อทริป "Yokohama & more" เพิ่งมาตั้งชื่อตอนกลับมาแล้วนี่แหละ ฮ่า

เพราะเลือกจะนอนที่โยโกฮามะ เลยจำเป็นต้องลงที่สนามบินฮาเนดะ (ชื่อทางการคือ สนามบินโตเกียว) รุ้งลองคำนวนเวลา บวกกับความอ่อมแก่ การจะไปลงนาริตะแล้วนั่งรถไฟข้ามมา เป็นเรื่องลำบากสังขารมากค่ะ เอาวะ รอบนี้นั่ง ANA ไปเลย อยากนั่ง Full service มานานแล้ว วู้ ๆ ... ดูเรื่อย ๆ ตั้งแต่เดือนมกราคม เจอในทวิตเตอร์มีคนบอกว่า โปรโมชัน Hello Blue Sale จะมาช่วงวันที่ 10-15 ของทุกเดือน หรือประมาณสัปดาห์ที่ 2 ของทุกเดือน นี่ก็รอจนผ่านกลางเดือนกุมภาแล้ว ยังไม่มาสักที

ราคาตอนนั้นไป-กลับ 19,xxx บาทค่ะ เกือบจะถอดใจรอบนี้คงไม่ได้นั่ง จนวันที่ 28 กุมภา กดไปดู กรี๊ดดดด 15,950 บาท รีบเข้าไปกดอย่างไว จองผ่านเว็บไซต์ของ ANA เท่านั้นค่ะ บินตรงจากสุวรรณภูมิ-ฮาเนดะ วันละ 4 เที่ยวค่ะ รุ้งเลือกไฟลต์ 13.55 น. ค่ะ ถึงตอนดึก ๆ เลย เพราะราคาถูกสุดค่ะ อิอิ ... โปร Hello Blue Sale มาทุกเดือนจริงนะทุกคน แต่ไม่ล็อกวัน ไปสมัครรับข่าวสารก่อนได้นะ จะได้รับแจ้งตอนโปรฯมาด้วยค่ะ ^_^

สมัยนี้แทบทุกที่ในญี่ปุ่นรับบัตรเยอะมาก สารพัดบัตรมาได้เลย รุ้งเลยพกเงินสดไปสำหรับเติมบัตร IC อย่างเดียว แลกมาใหม่ 28,000 JPY บวกกับของเดิมอีก 2,020 JPY รวมเป็น 32,020 JPY นี่แทบจะเอาไปเท่าครั้งอื่น ๆ เลย แต่อันนั้นรวมใน Travel card แล้วด้วย ... ส่วนบัตร Travel card แลกไว้ 34,320 JPY ค่ะ ใช้จ่ายทั้งหมดในทริปนี้ รุ้งใช้ผ่าน Travel card หมดเลย

9 ก.ค. ได้เวลาไปร่อนแล้วจ้า

เพราะบินไฟลต์บ่าย เลยไปทำงานก่อน รุ้งทำงานกลางคืน-เลิกเช้า แถมบ้านอยู่ จ.นนทบุรี ส่วนสนามบินอยู่ จ.สมุทรปราการ ต้องนั่งรถไฟข้าม 3 จังหวัดเลยทีเดียว ป๊าดดดดดด ทำงานเสร็จปุ๊บเลิกงานปั๊บเลย กลับบ้านไปกินข้าวอาบน้ำแต่งตัวใหม่ก่อน ออกจากบ้านตอน 8 โมง นั่งรถไฟสายสีม่วง สีน้ำเงิน และ แอร์พอร์ตเรลลิ้ง รวมทั้งหมด 98 บาท จะเป็นลม ... แต่ถึงเร็วเกินไป นี่คำนวนว่าน่าจะถึงสัก 10 โมงกว่า สรุปไปถึงสนามบินยังไม่ 10 โมง เคาต์เตอร์ยังไม่เปิดเลย

ตอนเก็บกระเป๋าเมื่อวาน (8 ก.ค.) เป็นครั้งแรกเลยที่จัดกระเป๋าแล้วไม่ต้องเอาอะไรออก เพราะ Carry on ได้ 10 โล จากปกติที่จะนั่ง Low Cost ตลอดได้แค่ 7 โลเอง แล้วนี่ไม่กล้าโหลดเพราะยังผวาข่าวแอร์ TG รับหิ้วของ แถมไปอ่านเจอว่าให้ระวังเจ้าหน้าที่สนามบินสลับ Tag กระเป๋า

ตรงจุดขนส่งสัมภาระชิ้นใหญ่ มีเครื่องชั่งเอาไว้ให้ชั่งน้ำหนักกระเป๋าฟรีด้วยนะ แต่ช่องไหนจำไม่ได้แล้ว เดินหาเอาเด้อ อยู่โซนด้านหลังยักษ์ เครื่องไหนฟรีจะมีป้าย Free แปะไว้ค่ะ ... รุ้งซื้อประกันเดินทางต่างประเทศ และ Sim 2 fly ด้วยค่ะ ซื้อแบบโรมมิ่งไม่ไหวแล้ว โทร.กลับบ้านนาทีละ 33 บาท แต่ถ้าใช้ Sim นาทีละ 6 บาทเอง

ช่วงก่อนหน้านี้ ที่มีข่าวแอร์ TG รับหิ้วไปออสเตรเลีย รอบนี้เลยเห็นน้องหมามาเดินตรวจด้วย เจ้าหน้าที่ด้านความปลอดภัยก็เยอะขึ้น ก็ดีนะ

รอไปเกือบ 1 ชั่วโมง เคาต์เตอร์เปิดตอน 10.55 น. แต่ไม่เห็นพนักงานของ ANA เลย มีแต่การบินไทย รุ้งเลยมาดูที่ป้าย หึม ทำไมมีไฟลต์ของ TG ด้วยอะ คิดเองในใจว่าเครื่องออกในเวลาเดียวกันงี้เหรอ ... ตอนเช็คอินก็เป็นพนักงานการบินไทย ที่ติดปลอกแขน ANA งงหนักเลยทีนี้ เลยเข้าไปถาม เขาบอกว่าเข้าช่องนี้ได้เลย

ตอนนั้นก็ยังนึกว่า แค่เช็คอินเคาต์เตอร์เดียวกัน กับบินในเวลาเดียวกันเฉย ๆ จนมารู้ตอนกลับมาถึงไทยแล้วนี่แหละว่า บินโดยการใช้เครื่องลำเดียวกัน แต่ ANA เป็นเจ้าภาพไรงี้ เรียกว่า Codeshare flight โดยมีการบินไทยเป็นผู้ขายตั๋วร่วม (ไปหาอ่านเพิ่มเอาเองน้า)

ตอนที่กดจองตั๋ว ไฟลต์ไป Operated by Air Japan ซึ่งแปลว่า บินโดยเครื่องบิน ANA แต่ลูกเรือที่มาดูแลเราเป็นพนักงานของ Air Japan ส่วนไฟลต์กลับจะได้เจอกับพนักงานของ ANA จริง ๆ ... จนหลายวันก่อนจะบิน มี E-mail ส่งมาแจ้งว่า ไฟลต์กลับจะเปลี่ยนเป็น Operated by Air Japan เหมือนกัน รุ้งไปอ่านรีวิวมาแล้ว เขาบอกว่า ถึงจะเป็น Air Japan แต่ดำเนินงานมาตรฐาน ANA เหมือนเดิม

จากรูปข้างล่าง การบินไทยเป็นสายการบินร่วมค่ะ รุ้งเพิ่งได้คุยกับคุณคนนี้ @darklesssleep ในทวิตเตอร์เมื่อวันก่อนโน้นก่อนที่จะเขียนบล็อกนี้ เขาให้ความรู้ใหม่รุ้งเลย บอกว่า สายการบินร่วมให้สังเกตที่เลขไฟลต์ค่ะ จะเป็นเลข 4 ตัว พอดูจากในรูป เออจริงด้วย

Gate เปิดแล้วทุกคน ไปนั่งรอกัน แต่กว่าจะมาถึงตรงนี้ ง่วงแล้วง่วงอีก หิวมากด้วย แต่จะเก็บความหิวไปกินบนเครื่องค่ะ คาดหวังกับอาหารของ Full Service สุด ๆ ^0^ อ่านเจอรีวิวว่าอร่อย

ตื่นเต้นนั่ง Full service ครั้งแรก

ผู้โดยสารไม่เต็มค่ะ ยิ่งโซนท้ายเครื่อง จะเว้นที่นั่งตรงกลางแทบจะทั้งหมด ที่นั่งเป็น 3-3-3 รุ้งเลือกนั่งริมทางเดินเพราะชอบ เผื่อลุกไปฉี่ด้วย แล้วนั่งสบายมาเลยค่า รุ้งขาสั้นอยู่แล้ว เลยยิ่งสบายไปอีก ไม่ต้องมีพนักงานมายืนสาธิตวิธีใช้อุปกรณ์บนเครื่องด้วย แต่ให้ดูวิดีโอจากหน้าจอเลยค่ะ ทำให้เข้าใจวิธีการใช้งานมากกว่าอีก เช่น วิธีการใส่เสื้อชูชีพ เขาดึงเชือกจริง พองลมจริง ไฟติดจริง คือเหมือนกำลังจะใช้งานจริง ๆ

ส่วนถุงออกซิเจนบนเหนือศีรษะ ก็ใช้ของจริงที่ห้อยจากเพดานเอามาสาธิต ใส่จริง ดึงเชือกจริง ชอบวิธีแบบนี้มาก ^_^

บนเครื่องมีหนังใหม่นิดหน่อยให้ดูเยอะแยะเลย มีหนังเรื่อง Until We Meet Again ของพี่บัว Meguro Ren ด้วย ที่เข้าฉายเมื่อตอนต้นปี ฉายในไทยด้วยนะ นึกว่าตัวเองจะร้องไห้ตับพัง นี่ไม่เลย แล้วหนังไม่น่าเบื่อด้วย ดูจนจบเลย ไม่รูดข้ามด้วย เก่งมาก ชอบทั้งน้องเร็น ชอบทั้งมินามิ ฮามาเบะ เลยน้า ^_^

หลังจากสัญญาณรัดเข็มขัดดับลงแล้ว พนักงานก็เริ่มเสิร์ฟอาหารค่ะ เริ่มจาก Snack และ เครื่องดื่มค่ะ เรียกน้ำย่อยก่อน คนอื่นกินเลย แต่รุ้งเก็บใส่กระเป๋าค่ะ เอากลับไปกินที่บ้าน ฮ่า สักพักก็เอาใบเมนูอาหารมาให้เลือกค่ะ อ่านรีวิวมาเขาบอกว่า เลือกตอนนั้นได้เลย มี 2 เมนูให้เลือกค่ะ แต่ถ้าอยากกินเมนูพิเศษ สามารถจองล่วงหน้าในแอปฯ ANA ได้ค่ะ

(เอากลับมากินกับโยเกิร์ตรสธรรมชาติ อร่อยมากเลย)

รุ้งเลือกอันนี้ค่ะ อะไรก็ไม่รู้ไม่ได้อ่านเลย ดูจากรูปแล้วเลือกเลย เป็นไก่กับมันบดค่ะ เป็นเมนูอุ่นร้อน ส่วนเครื่องเคียงจะเย็น ๆ หน่อยค่ะ ^0^ ถึงจะเย็น แต่อร่อยม้ากกกกก มีสลัดผักให้นิดหน่อยด้วยค่ะ ... กินยังไม่ทันหมด ไอติมก็มาค่ะ

เราสามารถกินได้เรื่อย ๆ ชิล ๆ เสิร์ฟไอติมเสร็จ มีอย่างอื่นให้อีก กินจนแน่นแล้วค่า

รุ้งนั่งกับ พส.ญี่ปุ่นค่ะ นางนั่งริมหน้าต่าง ก็ขยันส่องกระจกเสริมสวยมาก ม่านบังแดดก็ไม่ปิด แดดสะท้อนโดนอินี่ค่ะ โดนคนนั้นคนนี้ด้วย ไม่วางกระเป๋าใต้ที่นั่ง จนพนักงานเดินมาเตือนหลายรอบ น่ารำคาญมาก ... กินอิ่ม ดูหนังจบ 1 เรื่อง หลับไป 1 ตื่น ถึงญี่ปุ่นแล้วจ้า เย้ ;p

ตม.ไม่ถงไม่ถามสุขภาพสักคำ

รุ้งทำ Visit Japan Web ไปก่อนแล้ว ยังมีคนเขียนกระดาษหรือเปล่าก็ไม่ได้มองค่ะ ก่อนจะเข้าตรวจ ตม. นักท่องเที่ยวต้องทำเรื่องที่ตู้อัตโนมัติก่อนค่ะ เสร็จแล้วค่อยไปเข้า ตม.ค่ะ ... เหมือนเดิมเลยค่ะ ตม.ไม่ถามอะไรเลยค่ะ แปะสติกเกอร์ ป้าบ!! รุ้งไม่มีอะไรต้องสำแดงด้วย ก็ออกมาเลยค่ะ ... ไปค่ะ ไปหาที่นอนคืนนี้กัน