ขอถามมุมมองความรักจากผู้ใหญ่

อยากได้ความเห็นหรือมุมมองจากผู้ใหญ่หลายๆท่านเกี่ยวกับความรักครับ ผมยังเด็กอายุไม่เท่าไหร่เองครับพึ่งเลิกกับคนคุยคนนึง เพราะผมนั้นไม่ได้เลือกเขาเต็มที่100%เพราะก็ต้องเอาที่บ้านด้วยเพราะไม่สามารถพึ่งพาตนเองได้มากพอ จึงทำให้เสียเธอไปโดยที่ผมก็อธิบายเหตุผลของผมให้ฟังแล้วแต่ก็ไม่มากพอที่จะให้เธออยู่ต่อได้ เรื่องคร่าวๆประมาณนี้ครับ แผลมันสดมากจนผมยังคงเสียใจกับความผิดพลาดของตัวเองที่วันนั้นถ้าเรารอเจอเขาอีกสักหน่อยคงไม่ต้องจบแบบนี้ผมยังคงจมปลักอยู่และคิดแต่ว่าเราจะหาคนที่ดีเหมือนหรือดีกว่าเขาได้ยังไง คิดวนอยู่แต่แบบนี้แล้วก็รู้สึกเสียใจกับการกระทำของตัวเองไม่หายสักที ผมก็มีความรู้สึกอยากจะกลับไปหาเขาใหม่ในวันที่ผมพร้อมกว่านี้แต่อีกฝ่ายก็ดูเหมือนจะไม่ได้คิดแบบนั้น มุมมองของเขาคือประมาณว่าถ้าเลิกกันไปแล้วก็ห่างกันไปเลยไม่กลับมาอีก นั้นแหละครับผมยังมีความรั้นหวังว่าสักวันในอนาคตผมอยากจะกลับไปแก้ไขหรือทำให้มันดีขึ้นกว่าเดิมก็คืออยากจะวนกลับไปกับเขาใหม่แหละครับ ไม่รู้ความคิดแบบนี้เป็นยังไงอยากทราบมุมมองจากผู้ใหญ่หลายๆคนครับผมรู้สึกทุกข์มากกับความผิดพลาดต่างๆที่ผมทำลงไปและอยากจะแก้ไขมันมากแต่ก็ไม่รู้จะมีโอกาสมั้ย🥲