ชั้นกำลังเรียนอยู่มอห้า มีเรื่องราวอยากจะเล่าออกไป ก็แค่เหงาน่ะนะ
วันหนึ่งชั้นกำลังนั่งรอรถหน้าโรงเรียนเพื่อที่จะกลับบ้าน ก็ได้เห็นกับเด็กผู้หญิงคนนึงที่ไม่เห็นหน้าเห็นแค่เพียงแผ่นหลังของเธอแต่มันดันมีเสน่ห์มาก ผมลอนธรรมชาติสีน้ำตาลอ่อนกำลังเดินชิดกำแพงเพื่อกลับบ้าน และชั้นก็เห็นเธอแบบนั้นทุก ๆ วัน จนวันนึงก็ได้เห็นใบหน้าของเธอ เธอสวยขาวมีเสน่ห์ น่าหลงไหล เธอดูเป็นคนเงียบ ๆ ดวงตาสีน้ำตาลน่ามอง แต่ดันไม่เคยกล้าที่จะมอง จนวันนึงได้ยินเพื่อนเรียกเธอ ชื่อก็น่ารัก ปากแดง ๆ เล็ก ๆ เหล็กจัดฟัน แก้มชมพู กับยิ้มอ่อน ๆ ตายิ้ม ทุกอย่างที่เป็นเธอนั้นดูดีเสมอ ชั้นไม่ใช่คนที่น่ามอง เป็นแค่คนคนนึง จนเมื่อเธอขึ้นมอสามและชั้นมอสองในวันปัจฉิมหลาย ๆ คนที่แอบชอบใครสักคนมักจะสารภาพในวันนั้นแต่นั้นก็ไม่ใช่ชั้น เพราะคนอย่างชั้น แค่สบตายังไม่กล้า ตอนนั้นรู้สึกเสียใจ เพราะถ้าเธอไม่ได้เรียนต่อที่เดิมล่ะ คงจะเสียใจไปอีกนาน แต่เมื่อวันเปิดเทอมมาถึง ใช่แล้วชั้นเป็นพี่มอสาม แต่สิ่งแรกเมื่อเดินเข้ามาในโรงเรียน ชั้นกลับมองหาเธอ และใช่ชั้นได้เจอเธออีกครั้ง เธอสวย สวยยิ่งกว่าวันแรกที่เจอ ชุดมอปลายเข้ากับเธอ ทรงผมใหม่ก็ดูดี ดวงตายังคงเหมือนเดิม เธอนั้นสวยจริง ๆ ให้ตายเถอะหัวใจชั้นเต้นแรงทุกครั้งที่เจอเธอดูโตมากขึ้น และชั้นยังคงมองเธออยู่ห่าง ๆ แม้เธอจะไม่รู้ชั้นก็ยินดีที่จะแอบแบบนี้ เมื่อชั้นขึ้นมอปลายรู้สึกว่าจะเจอมากขึ้นและชั้นยังคงไม่กล้ามองเธอใกล้ ๆ ยังคงแอบมองจากไกล ๆ ด้วยสายตาคู่เดิมที่แอบชอบเธอมานาน ยิ้มมีเสน่ห์ แค่เห็นเธอเติบโตก็ดีใจได้เดินผ่านโต๊ะที่เธอนั่งกินข้าวก็ใจเต้น แค่เดินผ่านชั้นยังไม่กล้ามองหน้า ทำได้แค่หลบหน้าหลบตา กลัวเหลือเกินถ้าชั้นมอง หัวใจชั้นคงจะหลุดออกมา ทุกครั้งที่มองหัวใจชั้นยังคงเต้นแรงอยู่เสมอ มากยิ่งขึ้นในทุก ๆ วัน แม้ว่าเธอจะไม่เคยเห็นชั้นในสายตาแต่ชั้นยังคงชอบเธออยู่ตลอด รู้สึกเสียใจทุกวันในตอนที่เธอมีแฟน ได้แต่คิดอิจฉาทำไมคนคนนั้นไม่ใช่ชั้น แต่จะใช่ได้ยังไงก็แค่มองหน้าตอนเดินผ่านยังไม่กล้าเลย เห้ออออ เธอคือรักแรกของชั้น ตอนนี้เธฮกำลังเรียนอยู่มอหก กำลังจะปัจฉิมแล้ว แต่ชั้นกับเธอยังไม่เคยคุยกันเลย เธอไม่แม้แต่จะรู้จักชั้นหรือชื่อชั้น แต่ชั้นในตอนนี้แค่ได้เห็นเธอยิ้มมีความสุขกับเพื่อน ๆ ก็ดีมากแล้ว แค่ได้แอบมองเธอในทุกวันแบบนี้ไกล ๆ หัวใจก็ยังคงเต้นแรงอยู่ทุกวัน ชั้นอยากจะตะโกนบอกเธอไปว่าชอบมานาน แต่คงไม่มีโอกาส ชั้นไม่กล้านิเนาะ ขอแอบแบบนี้ต่อไปคงจะดีกว่า ขอให้เธอมีความสุขในทุก ๆ วัน มีรอยยิ้มแบบที่ชั้นเคยได้เห็นตั้งแต่วันแรกจนถึงวันนี้ มีความสดใสแบบนี้ ขอให้ได้เจอคนดี ๆ ติดมหาลัยที่หวัง มีแต่คนใจดีในชีวิต ขอให้ได้ใช้ชีวิตที่ดี ขอให้เธอสมหวังกับทุก ๆ สิ่ง ขอให้เธอได้เจอกับคนที่มองเธอด้วยสายตาที่หลงรักเธอมากกว่าชั้น คนที่พร้อมจะดูแล คนที่จะรักเธอได้มากกว่าชั้น ชั้นคงจะไม่มีโอกาสได้บอกออกไปว่าชอบ แต่หวังว่าในอนาคตสักวันนึง ชั้นและเธอได้เจอกันอีกครั้งในตอนที่เธอและชั้นไม่มีใคร ขอให้เราได้รักกันในสักวันหนึ่ง แต่ถ้าไม่ ก็คงต้องพอแค่นี้ เกิดชาตินี้แค่ได้พบเจอ เกิดชาติหน้าค่อยฝันกันใหม่ ชั้นรักเธอสุดหัวใจ ขอบคุณที่เป็นแรงใช้ชีวิต ขอบคุณที่เกิดมาให้ชั้นได้ชอบและหลงรักเธอ
คนที่ไม่เคยรู้
วันหนึ่งชั้นกำลังนั่งรอรถหน้าโรงเรียนเพื่อที่จะกลับบ้าน ก็ได้เห็นกับเด็กผู้หญิงคนนึงที่ไม่เห็นหน้าเห็นแค่เพียงแผ่นหลังของเธอแต่มันดันมีเสน่ห์มาก ผมลอนธรรมชาติสีน้ำตาลอ่อนกำลังเดินชิดกำแพงเพื่อกลับบ้าน และชั้นก็เห็นเธอแบบนั้นทุก ๆ วัน จนวันนึงก็ได้เห็นใบหน้าของเธอ เธอสวยขาวมีเสน่ห์ น่าหลงไหล เธอดูเป็นคนเงียบ ๆ ดวงตาสีน้ำตาลน่ามอง แต่ดันไม่เคยกล้าที่จะมอง จนวันนึงได้ยินเพื่อนเรียกเธอ ชื่อก็น่ารัก ปากแดง ๆ เล็ก ๆ เหล็กจัดฟัน แก้มชมพู กับยิ้มอ่อน ๆ ตายิ้ม ทุกอย่างที่เป็นเธอนั้นดูดีเสมอ ชั้นไม่ใช่คนที่น่ามอง เป็นแค่คนคนนึง จนเมื่อเธอขึ้นมอสามและชั้นมอสองในวันปัจฉิมหลาย ๆ คนที่แอบชอบใครสักคนมักจะสารภาพในวันนั้นแต่นั้นก็ไม่ใช่ชั้น เพราะคนอย่างชั้น แค่สบตายังไม่กล้า ตอนนั้นรู้สึกเสียใจ เพราะถ้าเธอไม่ได้เรียนต่อที่เดิมล่ะ คงจะเสียใจไปอีกนาน แต่เมื่อวันเปิดเทอมมาถึง ใช่แล้วชั้นเป็นพี่มอสาม แต่สิ่งแรกเมื่อเดินเข้ามาในโรงเรียน ชั้นกลับมองหาเธอ และใช่ชั้นได้เจอเธออีกครั้ง เธอสวย สวยยิ่งกว่าวันแรกที่เจอ ชุดมอปลายเข้ากับเธอ ทรงผมใหม่ก็ดูดี ดวงตายังคงเหมือนเดิม เธอนั้นสวยจริง ๆ ให้ตายเถอะหัวใจชั้นเต้นแรงทุกครั้งที่เจอเธอดูโตมากขึ้น และชั้นยังคงมองเธออยู่ห่าง ๆ แม้เธอจะไม่รู้ชั้นก็ยินดีที่จะแอบแบบนี้ เมื่อชั้นขึ้นมอปลายรู้สึกว่าจะเจอมากขึ้นและชั้นยังคงไม่กล้ามองเธอใกล้ ๆ ยังคงแอบมองจากไกล ๆ ด้วยสายตาคู่เดิมที่แอบชอบเธอมานาน ยิ้มมีเสน่ห์ แค่เห็นเธอเติบโตก็ดีใจได้เดินผ่านโต๊ะที่เธอนั่งกินข้าวก็ใจเต้น แค่เดินผ่านชั้นยังไม่กล้ามองหน้า ทำได้แค่หลบหน้าหลบตา กลัวเหลือเกินถ้าชั้นมอง หัวใจชั้นคงจะหลุดออกมา ทุกครั้งที่มองหัวใจชั้นยังคงเต้นแรงอยู่เสมอ มากยิ่งขึ้นในทุก ๆ วัน แม้ว่าเธอจะไม่เคยเห็นชั้นในสายตาแต่ชั้นยังคงชอบเธออยู่ตลอด รู้สึกเสียใจทุกวันในตอนที่เธอมีแฟน ได้แต่คิดอิจฉาทำไมคนคนนั้นไม่ใช่ชั้น แต่จะใช่ได้ยังไงก็แค่มองหน้าตอนเดินผ่านยังไม่กล้าเลย เห้ออออ เธอคือรักแรกของชั้น ตอนนี้เธฮกำลังเรียนอยู่มอหก กำลังจะปัจฉิมแล้ว แต่ชั้นกับเธอยังไม่เคยคุยกันเลย เธอไม่แม้แต่จะรู้จักชั้นหรือชื่อชั้น แต่ชั้นในตอนนี้แค่ได้เห็นเธอยิ้มมีความสุขกับเพื่อน ๆ ก็ดีมากแล้ว แค่ได้แอบมองเธอในทุกวันแบบนี้ไกล ๆ หัวใจก็ยังคงเต้นแรงอยู่ทุกวัน ชั้นอยากจะตะโกนบอกเธอไปว่าชอบมานาน แต่คงไม่มีโอกาส ชั้นไม่กล้านิเนาะ ขอแอบแบบนี้ต่อไปคงจะดีกว่า ขอให้เธอมีความสุขในทุก ๆ วัน มีรอยยิ้มแบบที่ชั้นเคยได้เห็นตั้งแต่วันแรกจนถึงวันนี้ มีความสดใสแบบนี้ ขอให้ได้เจอคนดี ๆ ติดมหาลัยที่หวัง มีแต่คนใจดีในชีวิต ขอให้ได้ใช้ชีวิตที่ดี ขอให้เธอสมหวังกับทุก ๆ สิ่ง ขอให้เธอได้เจอกับคนที่มองเธอด้วยสายตาที่หลงรักเธอมากกว่าชั้น คนที่พร้อมจะดูแล คนที่จะรักเธอได้มากกว่าชั้น ชั้นคงจะไม่มีโอกาสได้บอกออกไปว่าชอบ แต่หวังว่าในอนาคตสักวันนึง ชั้นและเธอได้เจอกันอีกครั้งในตอนที่เธอและชั้นไม่มีใคร ขอให้เราได้รักกันในสักวันหนึ่ง แต่ถ้าไม่ ก็คงต้องพอแค่นี้ เกิดชาตินี้แค่ได้พบเจอ เกิดชาติหน้าค่อยฝันกันใหม่ ชั้นรักเธอสุดหัวใจ ขอบคุณที่เป็นแรงใช้ชีวิต ขอบคุณที่เกิดมาให้ชั้นได้ชอบและหลงรักเธอ