มีพ่อเป็นคนขวางโลกแทบทุกอย่างจนทุกคนรอบตัวหรือคนที่คุยด้วยมีความรู้สึกอึดอัดทำไงดี?

สวัสดีค่ะ พอดีพื้นฐานจริงๆเราก็เป็นคนไม่ชอบเข้าสังคมเท่าไหร่ แต่เป็นคนที่เรียนด้านดนตรี และมานุษวิทยา ได้ทำงานภาคสนามมาเยอะเลยทำให้เป็นคนชอบเที่ยวตามที่ต่างๆ เช่น ต่างประเทศ ต่างจังหวัด หรือสถานที่ที่ลุยๆ ปีนเขา น้ำตก วัฒนธรรม โดยเฉพาะต่างประเทศ สมัยที่เรียนคือชอบมากเวลาได้ไปคือฮีลใจสุดๆ มันทำให้เรามีกำลังใจอยากใช้ชีวิตให้คุ้มค่า ประสบการณ์เหล่านี้มันเลยทำให้เราอยากไปอีกหลายๆที่ และอยากพาพ่อแม่ไปด้วย ซึ่งทางแม่สนับสนุนเราทุกทางเลยเพราะแม่ก็ทำงานที่ต้องลงพื้นที่ไปดูงานตปท.บ่อยเหมือนกัน แต่กรณีพ่อค่อนข้างที่จะขวางโลกขนาดชวนไปพักผ่อนชิลล์ๆต่างจังหวัดใกล้ๆ เช่น กาญจนบุรี ชลบุรี ยังไม่ค่อยอยากไปเลย และมักจะพูดกับเราเสมอทุกครั้งว่า ไปทำไม? มีญาติอยู่ที่นั่นหรอ? ไปเพื่ออะไร? เที่ยวแบบนี้ไม่ได้กินเงินเขาหรอก? เราก็เจอแบบนี้ทุกครั้งที่ชวนแต่ก็ไม่ย่อท้อที่จะชวน55555 อ่อเราอายุ 25 แล้วนะคะ จะว่าเป็นห่วงก็ตัดทิ้งได้เลยเพราะไม่เคยขอไปไหนคนเดียวเลยค่ะ เวลาไปไหนอะไรแบบต้องชวนแม่ไปด้วยเพราะเขาเชี่ยวชาญเรื่องเดินทางมากกว่าเราเยอะ แต่นั่นแหละค่ะเหตุผลก็จะตามที่กล่าวไปเลย เราควรพยายามต่อไป หรือปล่อยและเลิกถามเลิกชวนดี แต่บางทีพอเราตัดสินใจไปกับแม่แค่สองคนบางทีก็โดนงอนว่าทำไมไม่ชวนเขา ไปเที่ยวกันไม่บอก ทิ้งเขาเฝ้าบ้าน จนแบบเห้อ55 คือเราก็อยากเที่ยวครอบครัวบ้างนะ แต่พอชวนจริงก็จะโดนสวนว่าไม่ไปยกเหตุผลขวางโลกมาสารพัด คือเรากำลังจะจบป.โท และเคยสัญญากับตัวเองว่าถ้าเรียนจบได้ขอไปญี่ปุ่นสักครั้งเป็นของขวัญให้ตัวเองและครอบครัว เราก็พยายามเก็บเงินแพลนทุกอย่าง อยากไปฉลองกับครอบครัวแบบอลังๆสักครั้ง เพราะก็ไม่รู้จะมีโอกาสอะไรแบบนี้อีกมั้ย แต่พอเราชวนก็นั่นแหละค่ะ ค่อนข้างเสียใจนิดนึง คือไม่ต้องให้พ่อไปก็ได้ถ้าเขาไม่อยาก แต่การยกเหตุผลแบบ ไปเพื่ออะไร? มีญาติอยู่ที่นั่นหรอ? มาพูดใส่มันทำให้เราค่อนข้างเสียใจค่ะ ควรชวนต่อไปตามมารยาทหรือปล่อยเขาดีคะ พอโดนบ่อยๆมันก็ไม่ค่อยอยากชวนเขาแล้ว แต่พอไม่พูดก็มักมีปัญหาตามมาภายหลังกันอีกค่ะ ที่จริงมีกรณีขวางโลกอีกเยอะ เช่น ชอบบ่นนักร้อง ไม่อินเพลงสมัยใหม่ ชอบด่านู่นนี่ตามทีวี รวมถึงฟังเพลงเอไอ(ซึ่งข้อนี้รับไม่ได้มากๆยิ่งมีลูกเรียนดนตรี55) เราก็คอยพูดกับพ่อว่าเพลาๆเรื่องนี้ลงหน่อย มันรู้สึกไม่ดีและดูไม่ดีด้วยเพราะบางอย่างคือสิ่งที่เราชอบด้วยแต่พอเห็นพ่อตัวเองนั่งบ่นด่าก็แอบนอย จะบอกว่าให้ทำใจชินมันก็พูดยากจริงๆ เอาง่ายๆคือเขาเป็นคนแพ้เสียงในหัวหนักมากจนบางทีแม่ต้องคอยพูดว่าไม่ชอบก็เปลี่ยนช่องไม่ก็ปิดไป หรือไม่ก็ไปดูอย่างอื่นส่วนตัวจะมาบ่นให้คนรอบข้างเขารู้สึกแย่ไปทำไม  เรียกว่า Pick me ก็น่าจะได้แหละ เช่น ไม่เห็นเพราะเลย พวกนี้คือใคร? ไปฟังนู่นนี่ดีกว่าบลาๆๆๆๆ พวกนี้ว่างหรอ? ทำใจยากจริงๆ เพราะเขาก็สนับสนุนเราตลอดแต่การกระทำค่อนข้างย้อนแย้งและขวางโลกจนรู้สึกอึดอัด อยากเลิกแคร์แต่เขาคือพ่ออ่ะ มันมีหลายอย่างจริงๆ แต่ขอเล่าประมาณนี้ เพราะบางเคสคือพูดแรงจนรับไม่ได้ก็มี จนเราแบบเห้ยนี่ความคิดเขาหรอ? คนเป็นพ่อคิดงี้ได้เลยหรอ? ถ้าให้ความแรงถึงเลเวลไหนก็ถึงขั้นไม่มีความเป็นมนุษย์เลยก็ว่าได้ ขอไม่พูดค่ะเพราะมันละเอียดอ่อนมาก เราอยากให้พ่อดีขึ้น บอกตรงๆว่าเมื่อก่อนไม่เป็นขนาดนี้ หรือเพราะวัยทอง แต่พ่ออายุน้อยกว่าแม่เรา หรือมันมีสาเหตุอื่นมาจากอะไรมั้ยคะ?