เครียดมาก พ่อป่วยช่วยเหลือตัวเองไม่ได้

สวัสดีค่ะ เราเป็นลูกสาวคนเดียว เพิ่งเสียแม่ไปเมื่อปีก่อน ป่วยติดเตียงเหมือนกัน มาปีนี้ คุณพ่อก็มาล้มป่วยอีกคน ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ เป็นโรคสมองเสื่อม เราทำงานประจำมีลูกอีกสองคน ยังไม่โต ดูแลทุกอย่างในบ้าน เหนื่อยมากๆค่ะ ติดต่อไปหลายพื้นที่ก็ติดรอคิว ไม่มีที่ไหนมีที่ว่างเลย โทรจนท้อ พม. เขต สถานสงเคราะห์ สปสช. เยอะหลายที่ รอติดต่อกลับทั้งหมด ขนาดบอกพ่อไม่มีคนป้อนข้าวแก ไม่มีใครอยู่บ้าน เพราะต้องไปทำงาน ก็ยังต้องรอ อาจเป็นปีๆ หลายปี เจ้าหน้าที่เขาบอกมาแบบนี้ ไม่เราก็พ่อคงมีใครสักคนตายก่อน สงสารลูกด้วย เครียดมาก ดูแลพ่อจนไม่มีเวลาเล่นกับเขา ไม่รู้เลยว่ามีความสุขครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ แล้วพ่อคือดื้อแบบ โคตรๆๆ เราเลยยิ่งเหนื่อยมากๆ วันนี้ก็เอาขรี้ตัวเองป้ายเต็มที่นอน เหม็นทั่วห้อง อยากกรี๊ดมากๆๆ
วันนั้นนั่งๆอยู่เหมือนเจ็บหัวจี๊ดดๆ ตกใจมาก นึกว่าเส้นเลือดสมองจะแตก เมื่อปี 67 ก็ดูแลแม่ย่า ปี68 ดูแลแม่ตัวเอง ปี 69 ดูแลพ่อ เครียดค่ะหาที่ระบาย