ขอมาเล่าเรื่องขำๆที่ทำงานหน่อยครับ คือผมทำงานตำแหน่งแคชเชียร์ในร้านอาหารแห่งหนึ่ง ไม่ค่อยมีปัญหาอะไร ผมเป็นคนที่ไม่ค่อยพูดกับพนักงานในร้านเลยคุยแต่เรื่องงานเรื่องจำเป็นในร้าน ส่วนมากจะคุยแต่กับเจ้าของร้าน เวลาเลิกงานคนในร้านชอบชวนกันไปเที่ยวไปกินข้าวกัน ผมปฏิเสธตลอด จะไปเฉพาะเวลาเจ้าของร้านเลี้ยง เป็นร้านที่ขายดีมากยอดขายเกือบแสนทุกวัน
มีเดือนก่อนนี้เจ้าของร้านไล่พนักงานครัวออกคนหนึ่ง ตั้งแต่อยู่มาไม่เคยเห็นแก่ไล่พนักงานออกเลย นี้เป็นครั้งแรก
ส่วนตัวผมไม่ได้สนใจอะไร จนวันก่อนเจ้าของร้านเรียกผมไปคุย เขาเล่าว่าแคชเชียร์อมเงินร้านอมเงินทิปรวมพนักงาน ผมตกใจมาก ได้แต่ห่ะ🥲 แล้วคนที่เริ่มพูดคือคนที่โดนไล่ออก ก่อนโดนไล่ออกเขาพูดไปทั่วร้านเลย โคตรฮา😅แล้วกล้องวงจรจี้หน้าสองตัว555 สงสัยผมวันไหนแค่เปิดกล้องดูก็จบ ใจหนึ่งก็อยากไปแจ้งความเอาเรื่อง ใจหนึ่งก็เกรงใจเจ้าของร้านไม่อยากมีปัญหาเพราะยังอยากทำงานที่นี้ต่อ
ได้แต่คิดในใจเราไปทำอะไรให้เขา
ทำไมเพื่อนร่วมงานถึงเกลียดคนเงียบๆไม่ยุ่งเรื่องของคนอื่น
มีเดือนก่อนนี้เจ้าของร้านไล่พนักงานครัวออกคนหนึ่ง ตั้งแต่อยู่มาไม่เคยเห็นแก่ไล่พนักงานออกเลย นี้เป็นครั้งแรก
ส่วนตัวผมไม่ได้สนใจอะไร จนวันก่อนเจ้าของร้านเรียกผมไปคุย เขาเล่าว่าแคชเชียร์อมเงินร้านอมเงินทิปรวมพนักงาน ผมตกใจมาก ได้แต่ห่ะ🥲 แล้วคนที่เริ่มพูดคือคนที่โดนไล่ออก ก่อนโดนไล่ออกเขาพูดไปทั่วร้านเลย โคตรฮา😅แล้วกล้องวงจรจี้หน้าสองตัว555 สงสัยผมวันไหนแค่เปิดกล้องดูก็จบ ใจหนึ่งก็อยากไปแจ้งความเอาเรื่อง ใจหนึ่งก็เกรงใจเจ้าของร้านไม่อยากมีปัญหาเพราะยังอยากทำงานที่นี้ต่อ
ได้แต่คิดในใจเราไปทำอะไรให้เขา