หลายๆ คนอาจจะเคยเจอที่บ้านกดดันให้เรียนนั่นเรียนนี่ ทำงานราชการจะได้มั่นคง อะไรประมาณนี้กันใช่ไหมคะ
บ้านเราเองก็เป็นค่ะ สมัยเรียนเรายังอยู่กับพ่อแม่พร้อมหน้า หลักๆ แม่เป็นคนผลักดันเรื่องเรียน พาเรากับน้องชายไปสอบเข้า รร ดังๆ มหาลัยดังๆ...แต่แม่คิดอยู่แค่นั้นค่ะ อีกอย่างหลังจากนั้นที่บ้านเราก็มีปัญหา ปัจจุบันเราวัยทำงานแล้ว กำลังเรียน ป.โท ในไทย (เราเป็นคนเลือกเอง)
ส่วนพ่อ เมื่อก่อนเป็นคนใจดี ไม่เคยกดดันเรื่อง รร ลูก จนกระทั่งถึงประมาณมัธยม คนรอบข้างพ่อเริ่มส่งลูกไปเรียนเมืองนอก พ่อก็เอามาคุยกับแม่ แต่แม่ไม่เห็นด้วย เพราะเป็นห่วงเรากับน้อง ยอมแค่ให้เราไปลองสอบโครงการแลกเปลี่ยน พอเราสอบติดแม่ก็ไม่ให้ไป ส่วนเราก็เฉยๆ ค่ะ มีแค่พ่อที่ผิดหวังทะเลาะกับแม่นิดหน่อย
พอเป็นมหาลัยกับช่วงหางาน พ่อจะค่อนข้างซีเรียส เพราะเป็นตัวกำหนดอนาคต เราเชื่อพ่อแหละ แต่พ่อกดดันเรามาก เห็นใครส่งลูกไปเรียนเมืองนอก หรือลูกเพื่อน ลูกญาติ ได้งานดีๆ ทำที่เป็น บ ข้ามชาติ หรือ บ เอกชนขนาดใหญ่ ก็กดดันหมด แต่แกไม่เคยหาข้อมูล ไม่เคยแนะนำอะไรเลย มีแต่กดดัน เปรียบเทียบอย่างเดียว ทั้งที่พ่อไม่เคยมีโอกาสได้เรียนเมืองนอกด้วยซ้ำ แกแค่อยากทำตามคนอื่น
พ่อเลิกกดดันเราแล้ว เพราะสุดท้ายเราเลือกเรียน ป.โท ในไทยเอง (จริงๆ พ่อคาดหวังเมืองนอก แต่เราไม่มีปัญญาไป) ตอนนี้เริ่มหันมาที่น้องชาย ซึ่งมีอาการออทิสติกอ่อนๆ ถ้าเราเป็นแม่ เราคงเป็นห่วงมาก ขนาด ป.ตรี ในไทยที่เรียนอยู่ ไม่รู้จะรอดมั้ย แต่พ่อมาคาดหวังกับน้องอีกแล้ว รอบนี้อยากให้ไปเรียนจีน แกก็พูดอยู่นั้น แต่ไม่ถามลูกสักคำว่าอยากไปมั้ย
ส่วนงานราชการ แกอาจจะเป็นพ่อในอุดมคติของใครหลายคน คือเขาแอนตี้งานราชการมากค่ะ แต่เรากลับรู้สึกสนใจอยากลอง เพราะที่ผ่านมาเราได้แต่งานเอกชน บ เล็กๆ ไม่มีปัญญาทำงานเอกชนใหญ่ๆ หรือ บ ข้ามชาติ เพราะเราไม่เก่งแบบที่พ่อคาดหวังไว้ จนเราเริ่มสนใจงานราชการ อยากลองดูค่ะ เพราะเท่าที่เคยได้ยินมา ตำแหน่ง ป.ตรี เงินเดือนเท่าเอกชนเล็กๆ ก็จริง แต่เวลาการทำงานยืดหยุ่นกว่ามาก เราอาจจะยังไม่เคยสัมผัสสังคมราชการ แต่เราอยากลอง จะได้รู้ด้วยว่าเมื่อเทียบกับงานเอกชนห้องแถวที่เคยทำ ชีวิตการทำงานจะดีขึ้นมั้ย (อันนี้ความอยากส่วนตัวค่ะ) เพราะงั้นเราก็ตั้งใจจะแอบพ่อไปสอบราชการค่ะ เพราะแกไม่เห็นด้วย เราอาจจะเป็นคนส่วนน้อยที่คิดแบบนี้ แต่ก็คิดต่างจากที่บ้านอยู่ดี
สุดท้ายที่อยากถามคือ เราควรพูดยังไงกับพ่อเรื่องน้องดีคะ หรือควรปล่อยไป รู้สึกรำคาญเวลาแกคาดหวังเรื่องเรียนเมืองนอกแบบลอยๆ อีกแล้ว แกเป็นมานานแล้วค่ะ
กดดัน
บ้านเราเองก็เป็นค่ะ สมัยเรียนเรายังอยู่กับพ่อแม่พร้อมหน้า หลักๆ แม่เป็นคนผลักดันเรื่องเรียน พาเรากับน้องชายไปสอบเข้า รร ดังๆ มหาลัยดังๆ...แต่แม่คิดอยู่แค่นั้นค่ะ อีกอย่างหลังจากนั้นที่บ้านเราก็มีปัญหา ปัจจุบันเราวัยทำงานแล้ว กำลังเรียน ป.โท ในไทย (เราเป็นคนเลือกเอง)
ส่วนพ่อ เมื่อก่อนเป็นคนใจดี ไม่เคยกดดันเรื่อง รร ลูก จนกระทั่งถึงประมาณมัธยม คนรอบข้างพ่อเริ่มส่งลูกไปเรียนเมืองนอก พ่อก็เอามาคุยกับแม่ แต่แม่ไม่เห็นด้วย เพราะเป็นห่วงเรากับน้อง ยอมแค่ให้เราไปลองสอบโครงการแลกเปลี่ยน พอเราสอบติดแม่ก็ไม่ให้ไป ส่วนเราก็เฉยๆ ค่ะ มีแค่พ่อที่ผิดหวังทะเลาะกับแม่นิดหน่อย
พอเป็นมหาลัยกับช่วงหางาน พ่อจะค่อนข้างซีเรียส เพราะเป็นตัวกำหนดอนาคต เราเชื่อพ่อแหละ แต่พ่อกดดันเรามาก เห็นใครส่งลูกไปเรียนเมืองนอก หรือลูกเพื่อน ลูกญาติ ได้งานดีๆ ทำที่เป็น บ ข้ามชาติ หรือ บ เอกชนขนาดใหญ่ ก็กดดันหมด แต่แกไม่เคยหาข้อมูล ไม่เคยแนะนำอะไรเลย มีแต่กดดัน เปรียบเทียบอย่างเดียว ทั้งที่พ่อไม่เคยมีโอกาสได้เรียนเมืองนอกด้วยซ้ำ แกแค่อยากทำตามคนอื่น
พ่อเลิกกดดันเราแล้ว เพราะสุดท้ายเราเลือกเรียน ป.โท ในไทยเอง (จริงๆ พ่อคาดหวังเมืองนอก แต่เราไม่มีปัญญาไป) ตอนนี้เริ่มหันมาที่น้องชาย ซึ่งมีอาการออทิสติกอ่อนๆ ถ้าเราเป็นแม่ เราคงเป็นห่วงมาก ขนาด ป.ตรี ในไทยที่เรียนอยู่ ไม่รู้จะรอดมั้ย แต่พ่อมาคาดหวังกับน้องอีกแล้ว รอบนี้อยากให้ไปเรียนจีน แกก็พูดอยู่นั้น แต่ไม่ถามลูกสักคำว่าอยากไปมั้ย
ส่วนงานราชการ แกอาจจะเป็นพ่อในอุดมคติของใครหลายคน คือเขาแอนตี้งานราชการมากค่ะ แต่เรากลับรู้สึกสนใจอยากลอง เพราะที่ผ่านมาเราได้แต่งานเอกชน บ เล็กๆ ไม่มีปัญญาทำงานเอกชนใหญ่ๆ หรือ บ ข้ามชาติ เพราะเราไม่เก่งแบบที่พ่อคาดหวังไว้ จนเราเริ่มสนใจงานราชการ อยากลองดูค่ะ เพราะเท่าที่เคยได้ยินมา ตำแหน่ง ป.ตรี เงินเดือนเท่าเอกชนเล็กๆ ก็จริง แต่เวลาการทำงานยืดหยุ่นกว่ามาก เราอาจจะยังไม่เคยสัมผัสสังคมราชการ แต่เราอยากลอง จะได้รู้ด้วยว่าเมื่อเทียบกับงานเอกชนห้องแถวที่เคยทำ ชีวิตการทำงานจะดีขึ้นมั้ย (อันนี้ความอยากส่วนตัวค่ะ) เพราะงั้นเราก็ตั้งใจจะแอบพ่อไปสอบราชการค่ะ เพราะแกไม่เห็นด้วย เราอาจจะเป็นคนส่วนน้อยที่คิดแบบนี้ แต่ก็คิดต่างจากที่บ้านอยู่ดี
สุดท้ายที่อยากถามคือ เราควรพูดยังไงกับพ่อเรื่องน้องดีคะ หรือควรปล่อยไป รู้สึกรำคาญเวลาแกคาดหวังเรื่องเรียนเมืองนอกแบบลอยๆ อีกแล้ว แกเป็นมานานแล้วค่ะ