ทำเอกชน โอกาสถูกให้ออกตอนอายุ 40 อยู่ที 30% หลังจากนั้น โอกาสเพิ่มขึ้นปีละ 2% อายุ 50 โอกาสตกงาน 50%

เอกชนให้ออกง่ายมากๆ  ภายในวันเดียวยังได้

แม้ประเมิน performance อยู่ในลำดับต้นๆของบริษัท แต่ถ้าปรับโครงสร้างแล้วไม่จำเป็นต้องมี เขาก็เอาออกทันที

ส่วนค่าชดเชยตามกฎหมายน้อยมาก  >> ทำงานครบ 3 ปี แต่ไม่เกิน 6 ปี: ได้รับชดเชยค่าจ้างอัตราสุดท้าย 6 เดือน
ครบ 6 ปี แต่ไม่เกิน 10 ปี: ได้รับค่าจ้างอัตราสุดท้าย 8 เดือน

สมมติคุณอายุ 40 ถูกเลิกจ้าง แล้วได้รับค่าชดเชย 8 เดือน คุณคิดว่า จะหางานใหม่ทันไหมในแปดเดือนนั้น

และถ้าถูกเลิกจ้างตอนอายุ 45 - 50  ก็เตรียมตัวตกงานยาวได้เลย

เทียบกับราชการ ระยะยาวแล้ว ดีกว่ากันเยอะ  โอกาสถูกให้ออกแทบเป็นศูนย์ ถ้าไม่ทำผิดร้ายแรง

นอกจากนั้นยังมีสวัสดิการ อำนาจ หน้าที่ ตำแหน่ง ความมีเกียรติ ฯลฯ  ติดตัวไปตลอด

วันหยุด วันลา ก็เยอะมากๆ  อย่างสัปดาห์นี้ ถ้าราชการจะลาพ่วงวันหยุดอาสาฬหบูชา-เข้าพรรษา ไปเที่ยวยาวได้ถึง 9 วันเลยทีเดียว

แถมยังลาบวชได้ตั้ง 4 เดือน โดยได้รับเงินเดือนเต็ม  ถ้าเป็นเอกชนลาบวชนานขนาดนี้ เจอไล่ออกไปแล้ว

เพื่อนที่รู้จักเกือบ100% ขนาดเรียนวิศวะ บัญชี บริหาร  ส่วนใหญ่ถูกบริษัทเลิกจ้างตอนอายุ 55  แล้วอายุเฉลี่ยของคนไทยอยู่ที่ 78

อีกยี่สิบกว่าปี จะทำยังไง ส่วนใหญ่ก็เหลือบ้านหนึ่งหลัง รถเก่าๆหนึ่งคัน และลูกที่จบปริญญา แต่ไม่แน่ว่าจะมีงานทำไหม ชีวิตลูกก็ต้องมาวนลูปเหมือนตัวเองอีกรอบ

จากประสบการณ์ที่ผ่านมา เห็นว่า ราชการมั่นคงที่สุดแล้ว เงินเดือนก็ไม่ได้น้อยอะไร มีเงินพิเศษเยอะ ยิ่งถ้าไปทำอาชีพเสริม ความเป็นราชการทำให้เริ่มต้นได้ง่ายกว่าคนอื่น แก่ตัวก็มีบำนาญ รักษาฟรีตลอดชีวิต

อย่างครูนี่ ถ้ารับเงินเดือน แล้ว สอนพิเศษด้วย เดือนหนึ่งๆ  5-6 หมื่น สบายๆ