เพิ่งเข้าใจว่าการดูแลตัวเอง ไม่ใช่เรื่องฟุ่มเฟือย แต่เป็นสิ่งที่ควรทำตั้งนานแล้ว

เมื่อก่อนเราเป็นคนที่ให้ความสำคัญกับทุกอย่างรอบตัวมากกว่าตัวเองค่ะ ทำงานก็เต็มที่ เวลาครอบครัวหรือเพื่อนขอความช่วยเหลือก็รีบไปตลอด จนบางครั้งลืมถามตัวเองด้วยซ้ำว่าเหนื่อยหรือยัง หลายปีที่ผ่านมาใช้ชีวิตแบบรีบๆ กินข้าวไม่ตรงเวลา นอนดึก ดื่มกาแฟแทนมื้อเช้า คิดว่าทนได้ เดี๋ยวก็ผ่านไป แต่พอร่างกายเริ่มส่งสัญญาณ ทั้งปวดหัวง่าย เหนื่อยเร็ว และรู้สึกไม่มีแรงทำอะไร ก็เริ่มกลับมาทบทวนตัวเองจริงจัง ช่วงหลังเลยลองเปลี่ยนทีละนิด ทั้งนอนให้พอ เดินออกกำลังกายเบาๆ ดื่มน้ำมากขึ้น เลิกฝืนทำงานจนดึกทุกวัน แล้วก็หาเวลาอยู่กับตัวเองโดยไม่รู้สึกผิด ผลที่ได้อาจไม่ได้เปลี่ยนชีวิตในทันที แต่รู้สึกว่าตื่นมาในแต่ละวันมีพลังมากกว่าเดิม อารมณ์นิ่งขึ้น และมองเรื่องเล็กๆ ด้วยความใจเย็นกว่าเมื่อก่อน สิ่งที่น่าแปลกคือเรื่องที่เคยมองว่าเสียเวลา กลับกลายเป็นสิ่งที่ทำให้ใช้ชีวิตในแต่ละวันได้อย่างมีความสุขมากขึ้น จนรู้สึกเสียดายนิดๆ ว่าถ้าเริ่มดูแลตัวเองตั้งแต่หลายปีก่อนก็คงดีไม่น้อย