👉กรมประมงปล่อย “อีกง” คู่ชกใหม่ “อีหมอคางดำ”
วันหยุดแบบนี้ หลายคนอาจกำลังพาครอบครัวไปทำบุญปล่อยปลา ขณะเดียวกันช่วงก่อนวันเฉลิมพระชนมพรรษา 28 กรกฎาคม หลายหน่วยงานทั่วประเทศก็จัดกิจกรรมปล่อยพันธุ์สัตว์น้ำเพื่อถวายเป็นพระราชกุศลและฟื้นฟูแหล่งน้ำธรรมชาติ
เมื่อไม่กี่วันก่อน ผมรายงานข่าวชาว “จังหวัดสมุทรสาคร” ร่วมกันปล่อยพันธุ์สัตว์น้ำกว่า 1,025,000 ตัว ลงคลองหน้าวัดวิสุทธิวราวาส (วัดกลางคลอง) อำเภอเมืองสมุทรสาคร
แต่สิ่งที่ทำให้ผมสะดุดใจ ไม่ใช่ตัวเลข "หนึ่งล้านตัว" หากเป็นคำถามว่า...
"ทำไมต้องปล่อยปลาอีกง?"
ผมจึงสอบถามไปยังผู้บริหารกรมประมง ได้คำตอบที่น่าสนใจว่า การปล่อยพันธุ์สัตว์น้ำ “ไม่ใช่มีปลาแล้วก็เอาไปปล่อย”
“ก่อนปล่อยต้องพิจารณาหลายเรื่อง ทั้งความเหมาะสมของแหล่งน้ำ คุณภาพน้ำ แหล่งอาหาร ที่หลบภัย และที่สำคัญคือ “เลือกปลาพื้นถิ่นให้เหมาะกับพื้นที่”
ประโยคหนึ่งที่ผมชอบมากคือ
"เน้นปล่อยสัตว์น้ำพื้นถิ่น ประจำถิ่น ยี่ห้อพันธุ์ไทยดั้งเดิม"
เมื่อย้อนกลับมาดูสมุทรสาคร ก็เข้าใจทันทีว่าทำไมจึงเลือก “ปลาอีกง"
ผมเช็ดประวัติดู “ปลาอีกง” เป็นปลาพื้นถิ่นของแหล่งน้ำกร่อย หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า "ปลาสองน้ำ" พบชุกชุมบริเวณปากแม่น้ำหลายแห่ง โดยเฉพาะลุ่มน้ำบางปะกง เป็นปลาหนังพื้นบ้าน เนื้อรสดี เลี้ยงง่าย และกำลังได้รับการส่งเสริมให้เป็นสัตว์น้ำเศรษฐกิจทางเลือกของเกษตรกร เพราะทนได้ทั้งน้ำจืดและน้ำกร่อย
ที่สำคัญ นายเผดิม รอดอินทร์ ประมงจังหวัดสมุทรสาคร ให้ข้อมูลกับผมว่า
"ปลาอีกง เป็นหนึ่งในปลาผู้ล่า ที่กินลูก ไข่ และตัวอ่อนของปลาหมอคางดำได้ดี"
และยังบอกอีกว่า
"ปลาอีกงมีเงี่ยงแหลม ช่วยป้องกันตัวเองจากศัตรู ทำให้สามารถอยู่รอดในแหล่งน้ำธรรมชาติได้ดี" เรียกว่านอกจากความได้เปรียบในฐานะเจ้าถิ่นแล้ว ยังมีอาวุธครบเครื่องสู้กับปลาต่างถิ่นได้
จึงเป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่กรมประมงเลือกปล่อยปลาอีกงในพื้นที่ที่ต้องการฟื้นฟูระบบนิเวศ ควบคู่กับการเพิ่มความหลากหลายของสัตว์น้ำพื้นถิ่น
แน่นอนว่า "ปลานักล่า" ของปลาหมอคางดำไม่ได้มีเพียงปลาอีกง ก่อนหน้านี้กรมประมงก็ใช้ “ปลากะพง” เป็นหนึ่งในชนิดปลาที่ช่วยควบคุมลูกปลาและปลาขนาดเล็กในพื้นที่น้ำกร่อยเช่นกัน
ผมเชื่อว่า...เรื่องนี้ยังมีรายละเอียดที่น่าสนใจอีกมาก และจะค่อย ๆ นำมาฝากพี่น้องในตอนต่อไป
😁ลุงพรชวนคิด
การปล่อยปลา หรือปล่อยสัตว์น้ำ เป็นเรื่องดี และเป็นกุศลที่งดงาม
แต่ถ้าจะให้ได้ทั้ง "บุญ" และ "ประโยชน์ต่อธรรมชาติ" ก็ควรศึกษาด้วยว่า แหล่งน้ำที่เราปล่อยเหมาะกับสัตว์น้ำชนิดนั้นหรือไม่ และควรเลือก “ปลาพื้นถิ่น” มากกว่าปลาต่างถิ่น
หากหมู่บ้านของพี่น้องยังมีคลอง หนอง บึง หรือแม่น้ำที่ยังมีปลาท้องถิ่นหลงเหลืออยู่ ขอช่วยกันรักษาไว้ให้ลูกหลานได้เห็น เพราะปลาพื้นถิ่นแทบทุกชนิดล้วนมีหน้าที่ของตัวเองในการรักษาสมดุลของระบบนิเวศ
บางชนิดช่วยกินตะไคร่น้ำ บางชนิดช่วยกำจัดซากสัตว์ บางชนิดเป็นผู้ล่าที่ช่วยควบคุมประชากรสัตว์น้ำชนิดอื่น
ธรรมชาติ...สร้างสมดุลของธรรมชาติไว้แล้ว เพียงแต่เราต้องช่วยกันรักษา "เจ้าของบ้าน" ให้ยังอยู่ในบ้านของเขาต่อไป
#ลุงพรเล่าข่าวเกษตร #ปลาอีกง #กรมประมง #ปล่อยปลา #ปลาหมอคางดำ #อนุรักษ์ปลาพื้นถิ่น #ฟื้นฟูระบบนิเวศ #เกษตรก้าวไกล #ประมงจังหวัดสมุทรสาคร
ปลาอีกง คู่ชกใหม่ ของปลาหมอคางดำ?
วันหยุดแบบนี้ หลายคนอาจกำลังพาครอบครัวไปทำบุญปล่อยปลา ขณะเดียวกันช่วงก่อนวันเฉลิมพระชนมพรรษา 28 กรกฎาคม หลายหน่วยงานทั่วประเทศก็จัดกิจกรรมปล่อยพันธุ์สัตว์น้ำเพื่อถวายเป็นพระราชกุศลและฟื้นฟูแหล่งน้ำธรรมชาติ
เมื่อไม่กี่วันก่อน ผมรายงานข่าวชาว “จังหวัดสมุทรสาคร” ร่วมกันปล่อยพันธุ์สัตว์น้ำกว่า 1,025,000 ตัว ลงคลองหน้าวัดวิสุทธิวราวาส (วัดกลางคลอง) อำเภอเมืองสมุทรสาคร
แต่สิ่งที่ทำให้ผมสะดุดใจ ไม่ใช่ตัวเลข "หนึ่งล้านตัว" หากเป็นคำถามว่า...
"ทำไมต้องปล่อยปลาอีกง?"
ผมจึงสอบถามไปยังผู้บริหารกรมประมง ได้คำตอบที่น่าสนใจว่า การปล่อยพันธุ์สัตว์น้ำ “ไม่ใช่มีปลาแล้วก็เอาไปปล่อย”
“ก่อนปล่อยต้องพิจารณาหลายเรื่อง ทั้งความเหมาะสมของแหล่งน้ำ คุณภาพน้ำ แหล่งอาหาร ที่หลบภัย และที่สำคัญคือ “เลือกปลาพื้นถิ่นให้เหมาะกับพื้นที่”
ประโยคหนึ่งที่ผมชอบมากคือ
"เน้นปล่อยสัตว์น้ำพื้นถิ่น ประจำถิ่น ยี่ห้อพันธุ์ไทยดั้งเดิม"
เมื่อย้อนกลับมาดูสมุทรสาคร ก็เข้าใจทันทีว่าทำไมจึงเลือก “ปลาอีกง"
ผมเช็ดประวัติดู “ปลาอีกง” เป็นปลาพื้นถิ่นของแหล่งน้ำกร่อย หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า "ปลาสองน้ำ" พบชุกชุมบริเวณปากแม่น้ำหลายแห่ง โดยเฉพาะลุ่มน้ำบางปะกง เป็นปลาหนังพื้นบ้าน เนื้อรสดี เลี้ยงง่าย และกำลังได้รับการส่งเสริมให้เป็นสัตว์น้ำเศรษฐกิจทางเลือกของเกษตรกร เพราะทนได้ทั้งน้ำจืดและน้ำกร่อย
ที่สำคัญ นายเผดิม รอดอินทร์ ประมงจังหวัดสมุทรสาคร ให้ข้อมูลกับผมว่า
"ปลาอีกง เป็นหนึ่งในปลาผู้ล่า ที่กินลูก ไข่ และตัวอ่อนของปลาหมอคางดำได้ดี"
และยังบอกอีกว่า
"ปลาอีกงมีเงี่ยงแหลม ช่วยป้องกันตัวเองจากศัตรู ทำให้สามารถอยู่รอดในแหล่งน้ำธรรมชาติได้ดี" เรียกว่านอกจากความได้เปรียบในฐานะเจ้าถิ่นแล้ว ยังมีอาวุธครบเครื่องสู้กับปลาต่างถิ่นได้
จึงเป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่กรมประมงเลือกปล่อยปลาอีกงในพื้นที่ที่ต้องการฟื้นฟูระบบนิเวศ ควบคู่กับการเพิ่มความหลากหลายของสัตว์น้ำพื้นถิ่น
แน่นอนว่า "ปลานักล่า" ของปลาหมอคางดำไม่ได้มีเพียงปลาอีกง ก่อนหน้านี้กรมประมงก็ใช้ “ปลากะพง” เป็นหนึ่งในชนิดปลาที่ช่วยควบคุมลูกปลาและปลาขนาดเล็กในพื้นที่น้ำกร่อยเช่นกัน
ผมเชื่อว่า...เรื่องนี้ยังมีรายละเอียดที่น่าสนใจอีกมาก และจะค่อย ๆ นำมาฝากพี่น้องในตอนต่อไป
😁ลุงพรชวนคิด
การปล่อยปลา หรือปล่อยสัตว์น้ำ เป็นเรื่องดี และเป็นกุศลที่งดงาม
แต่ถ้าจะให้ได้ทั้ง "บุญ" และ "ประโยชน์ต่อธรรมชาติ" ก็ควรศึกษาด้วยว่า แหล่งน้ำที่เราปล่อยเหมาะกับสัตว์น้ำชนิดนั้นหรือไม่ และควรเลือก “ปลาพื้นถิ่น” มากกว่าปลาต่างถิ่น
หากหมู่บ้านของพี่น้องยังมีคลอง หนอง บึง หรือแม่น้ำที่ยังมีปลาท้องถิ่นหลงเหลืออยู่ ขอช่วยกันรักษาไว้ให้ลูกหลานได้เห็น เพราะปลาพื้นถิ่นแทบทุกชนิดล้วนมีหน้าที่ของตัวเองในการรักษาสมดุลของระบบนิเวศ
บางชนิดช่วยกินตะไคร่น้ำ บางชนิดช่วยกำจัดซากสัตว์ บางชนิดเป็นผู้ล่าที่ช่วยควบคุมประชากรสัตว์น้ำชนิดอื่น
ธรรมชาติ...สร้างสมดุลของธรรมชาติไว้แล้ว เพียงแต่เราต้องช่วยกันรักษา "เจ้าของบ้าน" ให้ยังอยู่ในบ้านของเขาต่อไป
#ลุงพรเล่าข่าวเกษตร #ปลาอีกง #กรมประมง #ปล่อยปลา #ปลาหมอคางดำ #อนุรักษ์ปลาพื้นถิ่น #ฟื้นฟูระบบนิเวศ #เกษตรก้าวไกล #ประมงจังหวัดสมุทรสาคร