ลองตั้งสมมติฐานแบบนี้เล่นๆ
ด้วยประสบการณ์ที่เห็นมาจากคนรอบด้าน ที่ทำเอาเราช๊อคไปเลย

เคสแรก อดีตคนใกล้ชิด ที่ลาออกจากหัวหน้าหน่วยราชการ โดยให้เหตุผลว่า อยากอยู่บ้านทำกับข้าวอย่างที่พ่อฉันทำ  !!! (แต่เขาจบตรีและโท จากมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งนะ ส่วนพ่อของเขาทำงานสิบปีแล้วลาออกมาเลี้ยงลูกอยู่บ้าน)

เคสสอง เพื่อนสนิทที่โอดครวญมาตลอดว่า แม่บงการชีวิต "แกต้องทำนั่นสิ ทำนี่สิ ทำไมจะทำไม่ได้ แค่นี้ทำไม่ได้เหรอ โง่จริงๆ" เรารับฟัง จนถึงวันไปเที่ยวด้วยกัน พอขัดใจคุณเธอ เธอพูดแบบเดียวกับแม่เด๊ะ "แกต้องทำสิ ทำไมแกไม่ทำ แค่นี้ก็ทำไม่ได้..ทำไม ทำไม ทำไม"  เราก็ช๊อคไปเลยสิค่ะ

มีใครเห็นด้วย หรือเห็นแง่มุมนี้ในชีวิตคนรอบข้างบ้างไหม