ใครเข้ามาส่องอาจจะเห็นกระทู้แนวนี้บ่อย เพราะสงสัยและอึดอัดใจมากค่ะ น้องชายเราโดนเลี้ยงมาแบบลูกเทวดา ส่วนเราไม่เห็นจะได้รับแบบที่น้องได้ ตั้งแต่มีน้องเราต้องเสียสละตลอด จนน้อยใจมากๆ ตอนอยู่ป.ปลาย เราเคยเขียนว่าแม่เอาแต่ด่า บ่นเราไม่รักเท่าน้อง จนตอนนี้18แล้วก็ยังมีคิดบ้าง เช่นของที่เราชอบแม่ยังไม่รู้เลยค่ะ ชอบซื้อแต่ของที่ต้องชอบมา น้องเรา ม.2 แล้วนะคะ แต่แม่ยังประเคนให้ทั้งข้าว เสื้อผ้าก็รีดให้ แทบจะทำทุกอย่างให้เลย ต่างกับเรามากรับผิดชอบเองตั้งแต่เด็กๆ ป.3 แม่ให้ทำงานบ้านทุกวัน ป.6รีดผ้าเองกับทำให้พ่อแม่ ทุกวันนี้น้องเราไม่ได้ช่วยงานบ้านอะไรเลยค่ะ แล้วแม่ชอบมาบ่นกับเราเรื่องเงินเรื่องพ่อ งานบ้านบ้าง บางทีเรารับไม่ไหว รู้สึกทำไมเราต้องรองรับเรื่องแย่ๆในบ้านตลอด ทั้งที่มันควรจะคุยกับทุกคนในครอบครัวถไม่ใช่หรอ เราขออะไรไปต้องอดทนรอ บางทีรอเป็นปีๆหลายปี แต่กับน้องได้ตอนนั้นเลย มันไม่แฟร์เลยอะ ที่เราเจอมันเยอะกว่าที่เล่ามากๆ
รักลูกไม่เท่ากันมีจริงมั้ย