มีเรื่องอยากจะสอบถามค่ะอยากรู้ว่าถ้าทุกคนเป็นเราทุกคนจะจัดการกับความรู้สึกตัวเองอย่างไร
เราเป็นเลสนะคะเรื่องมีอยู่ว่า เมื่อประมาณกลางปีของปีที่แล้วเราเลิกกับแฟนเราก็เสียใจนะคะแต่พอเวลาผ่านไปเราก็เลิกเสียใจแล้วก็มูฟออนคุยได้ง่ายง่ายว่าก็เจ้าชู้ล่ะค่ะแต่วันนึง เราก็ไปเจอคลิปของผู้หญิงคนนึงผ่าน Facebook เขาเป็นรุ่นพี่เราค่ะและเขาก็เป็นพยาบาล ที่หน้าตาดีและค่อนข้างมีชื่อเสียงเราพูดตรงๆว่าตอนนั้นเราแทบจะใจหยุดเต้นค่ะ😅เพราะเขาสวยมากๆ หลังจากนั้นเราก็พยายามเข้าหาเขาสารพัดเลยค่ะ แบบ 100 เล่ห์ 1000 กลเลยจนกระทั่งได้คุยและได้รู้จักกับเขาจริงๆช่วงเวลานั้นมันดีมากค่ะเขาก็ดูจะสนใจเราแต่เขาไม่ใช่คนที่เปิดใจคบผู้หญิงนะคะเพราะเขาบอกว่าไม่เคยมีแฟนเป็นผู้หญิงเลย แต่เราก็เข้าใจเขาค่ะและเราก็ยังคุยกันต่อเราพยายามส่งน้ำและเค้กไปให้เขาขึ้นเวรค่ะรวมถึงยังส่งของไปให้ อ่ะซื้อกระเป๋าให้เขาอีก ส่วนเขา เขาก็ดูแลเราดีเวลาเราป่วยค่ะดูแลดีแบบดีมากๆเขาจะเป็นคนแรกที่ทักมาหาเราตอนเราป่วยเลยค่ะดูแลจนเราหายเลยบอกให้เราซื้อยานั่นนี่ แต่แล้วทุกอย่างวันนึงก็จบลงและเราก็ไม่ได้คุยกับเขาอีกเลยค่ะหลังจากนั้นเขาก็มีแฟน
ส่วนเราผ่านไปสักแป๊บนึงเราก็ได้กลับไปคุยกับแฟนเก่าคนนั้นคนที่เราเลิกกันก่อนที่จะมาเจอพยาบาลค่ะแฟนเก่าคนนี้บอกตรงๆว่าดีทั้งหน้าตาและฐานะเป็นถึงลูกหลานเจ้าของโรงงาน เขาดีกับเรามากถึงขั้นเคยส่งของแพงๆ มาให้เราที่ต่างประเทศเลยค่ะ เราก็คุยกันมาตลอดจนถึงทุกวันนี้นะคะแต่ก็ยังไม่ได้กลับไปเป็นแฟนกันเหมือนเดิมแต่ว่าปลายปีนี้เราทั้งสองคนมีแพลนว่าจะไปเที่ยวต่างประเทศด้วยกันครั้งแรกค่ะ
จองตั๋วหมดทุกอย่างแล้ว แต่เราก็มาคิดว่าถ้าเราไปเที่ยวกับเขา เราจะคิดถึงพี่พยาบาลคนนั้นหรือเห็นหน้าเขาเป็นพี่พยาบาลคนนั้นไหมเราพูดตรงๆเลยค่ะว่าทุกวันนี้เวลาเราพูดถึงสถานที่ไหนถ้าที่นั้นเป็นที่ๆเรากับพี่พยาบาลคนนั้นเคยชวนกันไปเที่ยวเราก็จะคิดถึงเขาแบบมากๆเลย บางทีทำงานอยู่ในหัวก็คิดถึงแต่เขา พูดง่ายง่ายว่าเรายังลืมเขาไม่ได้เลยค่ะ
ถ้าทุกคนเป็นเราทุกคนจะทำยังไงหรือจะจัดการกับความรู้สึกยังไงคะ คนนึงรักเรากับอีกคนเรารักเขา
ขอบคุณที่อ่านจนจบและขอบคุณสำหรับความคิดเห็นค่ะ🙏
อยากรู้ว่าถ้าทุกคนเป็นเราทุกคนจะมีการจัดการกับความรู้สึกของตัวเองอย่างไร
เราเป็นเลสนะคะเรื่องมีอยู่ว่า เมื่อประมาณกลางปีของปีที่แล้วเราเลิกกับแฟนเราก็เสียใจนะคะแต่พอเวลาผ่านไปเราก็เลิกเสียใจแล้วก็มูฟออนคุยได้ง่ายง่ายว่าก็เจ้าชู้ล่ะค่ะแต่วันนึง เราก็ไปเจอคลิปของผู้หญิงคนนึงผ่าน Facebook เขาเป็นรุ่นพี่เราค่ะและเขาก็เป็นพยาบาล ที่หน้าตาดีและค่อนข้างมีชื่อเสียงเราพูดตรงๆว่าตอนนั้นเราแทบจะใจหยุดเต้นค่ะ😅เพราะเขาสวยมากๆ หลังจากนั้นเราก็พยายามเข้าหาเขาสารพัดเลยค่ะ แบบ 100 เล่ห์ 1000 กลเลยจนกระทั่งได้คุยและได้รู้จักกับเขาจริงๆช่วงเวลานั้นมันดีมากค่ะเขาก็ดูจะสนใจเราแต่เขาไม่ใช่คนที่เปิดใจคบผู้หญิงนะคะเพราะเขาบอกว่าไม่เคยมีแฟนเป็นผู้หญิงเลย แต่เราก็เข้าใจเขาค่ะและเราก็ยังคุยกันต่อเราพยายามส่งน้ำและเค้กไปให้เขาขึ้นเวรค่ะรวมถึงยังส่งของไปให้ อ่ะซื้อกระเป๋าให้เขาอีก ส่วนเขา เขาก็ดูแลเราดีเวลาเราป่วยค่ะดูแลดีแบบดีมากๆเขาจะเป็นคนแรกที่ทักมาหาเราตอนเราป่วยเลยค่ะดูแลจนเราหายเลยบอกให้เราซื้อยานั่นนี่ แต่แล้วทุกอย่างวันนึงก็จบลงและเราก็ไม่ได้คุยกับเขาอีกเลยค่ะหลังจากนั้นเขาก็มีแฟน
ส่วนเราผ่านไปสักแป๊บนึงเราก็ได้กลับไปคุยกับแฟนเก่าคนนั้นคนที่เราเลิกกันก่อนที่จะมาเจอพยาบาลค่ะแฟนเก่าคนนี้บอกตรงๆว่าดีทั้งหน้าตาและฐานะเป็นถึงลูกหลานเจ้าของโรงงาน เขาดีกับเรามากถึงขั้นเคยส่งของแพงๆ มาให้เราที่ต่างประเทศเลยค่ะ เราก็คุยกันมาตลอดจนถึงทุกวันนี้นะคะแต่ก็ยังไม่ได้กลับไปเป็นแฟนกันเหมือนเดิมแต่ว่าปลายปีนี้เราทั้งสองคนมีแพลนว่าจะไปเที่ยวต่างประเทศด้วยกันครั้งแรกค่ะ
จองตั๋วหมดทุกอย่างแล้ว แต่เราก็มาคิดว่าถ้าเราไปเที่ยวกับเขา เราจะคิดถึงพี่พยาบาลคนนั้นหรือเห็นหน้าเขาเป็นพี่พยาบาลคนนั้นไหมเราพูดตรงๆเลยค่ะว่าทุกวันนี้เวลาเราพูดถึงสถานที่ไหนถ้าที่นั้นเป็นที่ๆเรากับพี่พยาบาลคนนั้นเคยชวนกันไปเที่ยวเราก็จะคิดถึงเขาแบบมากๆเลย บางทีทำงานอยู่ในหัวก็คิดถึงแต่เขา พูดง่ายง่ายว่าเรายังลืมเขาไม่ได้เลยค่ะ
ถ้าทุกคนเป็นเราทุกคนจะทำยังไงหรือจะจัดการกับความรู้สึกยังไงคะ คนนึงรักเรากับอีกคนเรารักเขา
ขอบคุณที่อ่านจนจบและขอบคุณสำหรับความคิดเห็นค่ะ🙏