小笼包 (Xiǎolóngbāo) หรือ เสี่ยวหลงเปา เป็นซาลาเปาลูกเล็กที่นึ่งในเข่งไม้ไผ่ (小笼) มีชื่อเสียงในแถบเจียงหนาน โดยเฉพาะนครเซี่ยงไฮ้ มณฑลเจียงซู และเจ้อเจียง
เชื่อกันว่าเสี่ยวหลงเปาพัฒนามาจาก 灌汤包 (Guàntāngbāo) หรือซาลาเปาไส้น้ำแกงของเมืองไคเฟิง ก่อนจะได้รับการปรับสูตรจนกลายเป็นเสี่ยวหลงเปาในแบบที่คุ้นเคยกันในปัจจุบัน คือแป้งบาง ห่อไส้หมูและวุ้นน้ำซุป เมื่อนึ่งจนสุก วุ้นจะละลายกลายเป็นน้ำแกงร้อน ๆ อยู่ภายในลูกซาลาเปา
ปัจจุบันมีไส้ให้เลือกหลากหลาย นอกจากไส้หมูดั้งเดิมแล้ว ยังมีไส้ปู ไส้มันปู กุ้ง ปูขน หรือแม้แต่ไส้สร้างสรรค์อย่างมันม่วงและทุเรียน ส่วนเสี่ยวหลงเปาแป้งสีต่าง ๆ ที่พบตามร้าน มักใช้สีของแป้งเป็นสัญลักษณ์บอกชนิดของไส้นั่นเอง
เวลารับประทาน อย่าลืมคีบเบา ๆ วางบนช้อน แล้วกัดเปลือกแป้งเพียงเล็กน้อยเพื่อซดน้ำแกงร้อน ๆ ก่อน จึงค่อยกินทั้งลูก
ที่มา
เมื่อฉันได้กลิ่นอาหารจากนิยาย
🥟 เสี่ยวหลงเปา 小笼包 Xiǎolóngbāo
เวลารับประทาน อย่าลืมคีบเบา ๆ วางบนช้อน แล้วกัดเปลือกแป้งเพียงเล็กน้อยเพื่อซดน้ำแกงร้อน ๆ ก่อน จึงค่อยกินทั้งลูก
ที่มา เมื่อฉันได้กลิ่นอาหารจากนิยาย