ตลอดหลายปีที่ผ่านมา พ่อแอบนอกใจแม่ ทำให้แม่ต้องเสียใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทุกครั้งพ่อสัญญาว่าจะกลับตัว กลับใจ และบอกว่าจะขอโอกาสเป็นครั้งสุดท้าย ผมเชื่อพ่อหมดใจ เพราะผมอยากเชื่อว่าพ่อจะเปลี่ยนได้ แต่สุดท้ายพ่อก็ผิดคำพูดอีกครั้ง จนความเชื่อใจครั้งสุดท้ายของผมพังทลายลงอย่างไม่มีวันเหมือนเดิม
วันที่แม่จับได้ว่าพ่อยังแอบคุยกับผู้หญิงคนนั้น พ่อกลับผลักแม่จนชนกระจกแตก ภาพวันนั้นไม่ใช่แค่กระจกที่แตก แต่หัวใจของแม่และความรู้สึกของผมก็แตกสลายไปพร้อมกัน ทุกครั้งที่พ่อทำผิด แม่มักขอไม่ให้ผมเอาเรื่อง เพราะแม่ยังรักพ่อเสมอ แต่ครั้งนี้พ่อทำให้แม่ต้องเจ็บทั้งร่างกายและจิตใจ
สิ่งที่ผมรับไม่ได้คือ พ่อมีตำแหน่งเป็นผู้นำของคนอื่น แต่กลับไม่สามารถเป็นผู้นำของครอบครัวตัวเองได้ แม่รักพ่อมาก แต่พ่อกลับเลือกที่จะรักคนอื่นมากกว่า เงินที่หามา พ่อพาคนอื่นและลูกของคนอื่นไปเที่ยวได้ แต่กับลูกแท้ ๆ ของตัวเองกลับบอกว่าไม่มีเงิน ไม่มีเวลา แล้วหนักสุดคือวันที่แม่ป่วยและต้องนอนโรงพยาบาลเพราะความเครียดจากเรื่องทั้งหมด พ่อกลับทิ้งแม่ไว้ที่โรงพยาบาล เพื่อแอบไปคุยโทรศัพท์กับผู้หญิงคนนั้น เหตุการณ์นั้นทำให้ผมรู้สึกหมดศรัทธาในตัวพ่ออย่างสิ้นเชิง
ยิ่งผมโตขึ้น ผมยิ่งได้รู้ความจริงว่า ผู้หญิงที่พ่อแอบคุยด้วย คือคนเดียวกับที่เคยหักอกพ่อไปแต่งงาน จนพ่อเสียใจแทบเป็นแทบตาย หลังจากนั้นพ่อจึงมาพบรักกับแม่และสร้างครอบครัวขึ้นมา แต่หลังจากผมเกิดได้ไม่นาน ผู้หญิงคนนั้นก็กลับมา และพ่อก็แอบคุยกับเธอมาโดยตลอด จนเวลาผ่านมากว่า 20 ปีกว่าๆ บางครั้งผมก็อดถามตัวเองไม่ได้ว่า ถ้าพ่อไม่ได้รักแม่จริง ๆ แล้วทำไมต้องทำให้ผมเกิดมา ทำไมต้องสร้างครอบครัวขึ้นมา แล้วปล่อยให้ลูกต้องเติบโตมาพร้อมกับบาดแผลและปมในใจแบบนี้
ทุกวันนี้พี่สาวของผมร้องไห้แทบทุกวัน แม่นอนไม่เคยหลับสนิทเพราะต้องเครียดกับเรื่องของพ่อ ส่วนผมเองก็เหมือนใช้ชีวิตไปวัน ๆ ตอนนี้ผมไม่รู้ว่าตัวเองยังอยากทำอะไรในชีวิตอีก ทุกครั้งที่ทำอะไร ผมเหมือนไม่มีสมาธิ ไม่มีสติ ขับรถก็เหม่อลอย เดินก็เหมือนคนไร้จุดหมาย หลายครั้งรู้ตัวอีกทีก็ไปนั่งอยู่คนเดียวตามที่มืด ๆ หรือริมถนน แย่สุดเคยไปนั่งหน้าป่าช้าคนเดียว
ผมไม่รู้ว่านี่คือกรรมของผมหรือเปล่า แต่ผมรู้แค่ว่า เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น มันทิ้งบาดแผลไว้ในใจของแม่ พี่สาว และตัวผม จนทุกวันนี้ผมยังไม่รู้ว่าจะจัดการกับความรู้สึกยังไงดี ผมควรทำไงดี ผมกลัวว่าสักวันผมจะกลายเ็นโรคซึมเศร้า
ผมเคยมองว่าพ่อคือคนที่ดีที่สุดคนหนึ่งในชีวิต แต่วันนี้พ่อกลับกลายเป็นคนที่ผมเกลียดที่สุด
วันที่แม่จับได้ว่าพ่อยังแอบคุยกับผู้หญิงคนนั้น พ่อกลับผลักแม่จนชนกระจกแตก ภาพวันนั้นไม่ใช่แค่กระจกที่แตก แต่หัวใจของแม่และความรู้สึกของผมก็แตกสลายไปพร้อมกัน ทุกครั้งที่พ่อทำผิด แม่มักขอไม่ให้ผมเอาเรื่อง เพราะแม่ยังรักพ่อเสมอ แต่ครั้งนี้พ่อทำให้แม่ต้องเจ็บทั้งร่างกายและจิตใจ
สิ่งที่ผมรับไม่ได้คือ พ่อมีตำแหน่งเป็นผู้นำของคนอื่น แต่กลับไม่สามารถเป็นผู้นำของครอบครัวตัวเองได้ แม่รักพ่อมาก แต่พ่อกลับเลือกที่จะรักคนอื่นมากกว่า เงินที่หามา พ่อพาคนอื่นและลูกของคนอื่นไปเที่ยวได้ แต่กับลูกแท้ ๆ ของตัวเองกลับบอกว่าไม่มีเงิน ไม่มีเวลา แล้วหนักสุดคือวันที่แม่ป่วยและต้องนอนโรงพยาบาลเพราะความเครียดจากเรื่องทั้งหมด พ่อกลับทิ้งแม่ไว้ที่โรงพยาบาล เพื่อแอบไปคุยโทรศัพท์กับผู้หญิงคนนั้น เหตุการณ์นั้นทำให้ผมรู้สึกหมดศรัทธาในตัวพ่ออย่างสิ้นเชิง
ยิ่งผมโตขึ้น ผมยิ่งได้รู้ความจริงว่า ผู้หญิงที่พ่อแอบคุยด้วย คือคนเดียวกับที่เคยหักอกพ่อไปแต่งงาน จนพ่อเสียใจแทบเป็นแทบตาย หลังจากนั้นพ่อจึงมาพบรักกับแม่และสร้างครอบครัวขึ้นมา แต่หลังจากผมเกิดได้ไม่นาน ผู้หญิงคนนั้นก็กลับมา และพ่อก็แอบคุยกับเธอมาโดยตลอด จนเวลาผ่านมากว่า 20 ปีกว่าๆ บางครั้งผมก็อดถามตัวเองไม่ได้ว่า ถ้าพ่อไม่ได้รักแม่จริง ๆ แล้วทำไมต้องทำให้ผมเกิดมา ทำไมต้องสร้างครอบครัวขึ้นมา แล้วปล่อยให้ลูกต้องเติบโตมาพร้อมกับบาดแผลและปมในใจแบบนี้
ทุกวันนี้พี่สาวของผมร้องไห้แทบทุกวัน แม่นอนไม่เคยหลับสนิทเพราะต้องเครียดกับเรื่องของพ่อ ส่วนผมเองก็เหมือนใช้ชีวิตไปวัน ๆ ตอนนี้ผมไม่รู้ว่าตัวเองยังอยากทำอะไรในชีวิตอีก ทุกครั้งที่ทำอะไร ผมเหมือนไม่มีสมาธิ ไม่มีสติ ขับรถก็เหม่อลอย เดินก็เหมือนคนไร้จุดหมาย หลายครั้งรู้ตัวอีกทีก็ไปนั่งอยู่คนเดียวตามที่มืด ๆ หรือริมถนน แย่สุดเคยไปนั่งหน้าป่าช้าคนเดียว
ผมไม่รู้ว่านี่คือกรรมของผมหรือเปล่า แต่ผมรู้แค่ว่า เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น มันทิ้งบาดแผลไว้ในใจของแม่ พี่สาว และตัวผม จนทุกวันนี้ผมยังไม่รู้ว่าจะจัดการกับความรู้สึกยังไงดี ผมควรทำไงดี ผมกลัวว่าสักวันผมจะกลายเ็นโรคซึมเศร้า