คนทั่วไปไม่คิดทำอะไรเพื่อให้ชีวิตมีรายได้ดีเพื่ออุปโภคบริโภคมีคุณภาพ
คิดบ้างสิทำอาชีพอะไรจะมีรายได้ดี
ถ้าชีวิตอยู่ด้วยการเน้นเรื่องการสื่อสาร
แต่ถ้าการสื่อสารก็ไม่ทำให้มีชีวิตมีรายได้ซื้อสิ่งมีคุณภาพอุปโภคบริโภค
ก็ไม่สู้คนที่ใช้เวลาพัฒนาอาชีพและสามารถทำอาชีพให้มีรายได้เก่งๆ
ระบบความคิดเสียแม้จะสื่อสารชัดเจน
แต่ขาดความสุภาพในการสื่อสารเหมือนเดิม
ถ้ายังไม่มีการสร้างอาชีพอะไรให้เป็นหลักในการหารายได้ของชีวิตตัวเอง
แล้วหวังว่าชีวิตอยากมีเงินมากแล้วจะเก็บเงินได้จากอะไรล่ะ
ใครล่ะจะคิดว่ามีความจำเป็นในชีวิตมากจะไปสื่อสารพะนอเอาใจชีวิตคนอย่างไม่มีคุณภาพดีๆ
ถ้าการสื่อสารจะมีประโยชน์ ถ้าชีวิตอยู่ด้วยการเน้นเรื่องการสื่อสาร แต่ถ้าการสื่อสารก็ไม่ทำให้มีชีวิตมีรายได้ซื้อสิ่งมีคุณภาพอุปโภคบริโภค
ก็ไม่สู้คนที่ใช้เวลาพัฒนาอาชีพและสามารถทำอาชีพให้มีรายได้เก่งๆ ระบบความคิดเสียแม้จะสื่อสารชัดเจน แต่ขาดความสุภาพในการสื่อสารเหมือนเดิม ถ้ายังไม่มีการสร้างอาชีพอะไรให้เป็นหลักในการหารายได้ของชีวิตตัวเอง แล้วหวังว่าชีวิตอยากมีเงินมากแล้วจะเก็บเงินได้จากอะไรล่ะ ใครล่ะจะคิดว่ามีความจำเป็นในชีวิตมากจะไปสื่อสารพะนอเอาใจชีวิตคนอย่างไม่มีคุณภาพดีๆ เขาจึงมักให้เกรดคนสอบได้มีสิทธิอะไรๆต่างๆดีกว่าคนสอบไม่ได้ ส่วนอาชีพต่างๆหากเป็นเรื่องการจะพัฒนาคุณภาพทุกอย่างให้มีมากขึ้น ทั้งสิ่งอุปโภคบริโภคของคน คนก็จำเป็นจะต้องเรียนรู้เรื่องของหรือสินค้าและคนจะสามารถทำได้เองโดยไม่ต้องไปง้อความรู้จากคนอื่นอีกมาก ก็ด้วยการพัฒนาความคิดให้เข้ากับเรื่องสินค้าและตลาด และแน่นอนว่าถ้าคนมีทุนมากกว่าแล้วไม่เป็นคนไม่เห็นความสำคัญของการสร้างกิจการที่จะต้องมีทุนเป็นสินค้าสะสมด้วยการจะต้องลงทุนให้เงินสามารถสร้างสรรค์ได้ดีกว่า การยังไม่มีอะไรเลยจะมีฐานะของกิจการ ถ้าชีวิตมีความสุขกับการพัฒนาความเจริญแล้วทำให้ชีวิตมีค่าที่สังคมเห็นเป็นคนดีมีความสำคัญก็ทำแต่งานการสร้างสรรค์ให้มีความเจริญมีศิลปะในการรอคอยของชีวิต ก็ดีกว่าการที่ชีวิตก็มีแต่ปัญหาการจะทำทุกอย่างให้เป็นเงินโดยไม่มีความรู้ความเข้าใจแล้วกลายเป็นปัญหาบุคลิกภาพว้าวุ่นวุ่นวายในจิตประสาทเป็นคนร้อนเงิน แต่ถ้าการจะทำอาชีพให้มีการหารายได้ ก็จะมีบ้างที่เป็นคนต้องการรายได้จากอาชีพ แต่จะดีกว่าคนมีแต่ปัญหาอยากได้เงินเพื่อการเสพติดยาเสพติดหรือการพนันต่างๆ ชีวิตคนก็ไม่ได้วัดระดับอะไรว่าจะต้องพัฒนาความคิดในด้านอะไรจะดีกว่าอะไรอย่างเดียว ถึงเวลาจะพอแล้วหรือยังล่ะ จะไม่ใช้เวลาเพื่อการจะเป็นคนใช้เงินหาเงิน ด้วยอาชีพที่ไม่มีความแน่นอนว่าจะทำให้ร่ำรวยได้จริงหรือจะทำให้ชีวิตยากจน ถ้าชีวิตจะมีความคิดความรู้อะไรที่จะไม่ได้ใช้ประโยชน์แล้วก็ไม่จำเป็นจะต้องใช้เวลาเน้นการให้ความสำคัญกับเรื่องนั้นมากจนเสียเวลาในเรื่องที่สำคัญ แต่คนสามารถพัฒนาความคิดเรื่องเวลาได้ ก็จะเก่งกว่าคนไม่ได้พัฒนาความคิดเรื่องค่าของเวลา อย่างเช่นคนมีอาชีพเป็นนักเขียนก็จะต่างการเรียนรู้กับคนมีอาชีพทำมาหากินต่างๆ แต่อาชีพที่ทำงานใช้สื่อออนไลน์เป็นอาชีพได้ก็ดีกว่าคนไม่ได้ใช้สื่อออนไลน์เป็นอาชีพที่ได้รับประโยชน์จากอินเตอร์เน็ตให้เป็นผู้ประกันตนมีอาชีพที่มีรายได้ อาชีพสื่อออนไลน์ก็มีคนใช้เฟชบุ๊กต่างๆเป็นคนทำโพสแล้วทำให้เวลามีค่ามีรายได้จากการทำโพสได้ แตกต่างจากคนใช้สื่ออินเตอร์เน็ตที่ขาดคุณภาพและการเป็นคนน่ายอมรับ เช่นความรู้ว่าจะกินก็กินให้อิ่ม นอนก็นอนให้หลับ จะมีผลต่อสุขภาพของสมองและส่วนต่างๆของร่างกายรวมถึงสุขภาพจิตที่ดีเป็นปกติ แต่คนมีระดับความรู้พัฒนาก็จะเป็นการใช้ตรรกะว่าจะทำยังไงให้สามารถกินอิ่มหรือนอนหลับได้อย่างมีคุณภาพบ้างล่ะ ชีวิตให้เน้นการมีลมหายใจไม่ลำบาก หากต้องการชีวิตที่มีสุขภาพสุขสบาย ส่วนชีวิตที่มีการแข่งขันกับสังคมด้วยความรีบร้อน จะทำให้ชีวิตมีความกดดันสูงและมีความเครียดต่างๆได้มาก
ชีวิตคุณเน้นการสื่อสารมากกว่าการทำอาชีพหรือไม่ และทุกคนพอใจในผลของอาชีพที่ทำอยู่ในปัจจุบันมั้ยครับ
เวลาชีวิตควรเน้นอะไรดี
แต่ถ้าการสื่อสารก็ไม่ทำให้มีชีวิตมีรายได้ซื้อสิ่งมีคุณภาพอุปโภคบริโภค
ก็ไม่สู้คนที่ใช้เวลาพัฒนาอาชีพและสามารถทำอาชีพให้มีรายได้เก่งๆ
ระบบความคิดเสียแม้จะสื่อสารชัดเจน
แต่ขาดความสุภาพในการสื่อสารเหมือนเดิม
ถ้ายังไม่มีการสร้างอาชีพอะไรให้เป็นหลักในการหารายได้ของชีวิตตัวเอง
แล้วหวังว่าชีวิตอยากมีเงินมากแล้วจะเก็บเงินได้จากอะไรล่ะ
ใครล่ะจะคิดว่ามีความจำเป็นในชีวิตมากจะไปสื่อสารพะนอเอาใจชีวิตคนอย่างไม่มีคุณภาพดีๆ