ก่อนนั้นเคยตั้งไปแล้วกระทู้  แล้วอ่านคำแนะนำรู้ตัวเลยว่าเราควรยื่นใบลาออก เรายื่นใบลาออกโดยทำงานวันสุดท้ายคือสิ้นเดือนนี้ เหตุผลเพราะเพื่อนร่วมงานไม่ให้เกียรติเราและสถานที่ทำงาน การที่คนจะแอบกินเล็กกินน้อยในโรงงานเราอาจจะชินแต่ที่เราไม่ชินคือ ล้วง กอด จูบ กันในขณะที่เครื่องจักรยังเดินอยู่ เราคือคนที่ต้องทนเห็นเหตุการณ์นั่นซ้ำๆ จนเราทนไม่ไหว เราไปยื่นใบวันนี้ฝ่ายบุคคลถามเราก็ตอบแค่ว่าได้งานที่ใหม่ ตอบแค่นั่นนึกว่าเรื่องจะจบ แต่มีคนในไลน์ผลิตเดียวกันไปบอกกับเบื้องบนว่า คนนี้เป็นแบบนี้ ไม่เหมือนเดิมไม่ตั้งใจไม่ใส่ใจ รวมถึงพฤติกรรมของเขา หลายคนในไลน์โดนเรียกเข้าห้องเพื่อสอบถาม และ เราเป็นหนึ่งในนั่น โดยเราโดนถามว่า ทำไมถึงจะออก เราก็ตอบว่าได้งานที่ใหม่ แต่เบื้องบนไม่เชื่อ เค้นถามว่า มีปัณหาใช่ไหม กับคนใช่ไหม ตอบถามความจริง ไม่ต้องกลัวใคร เราก้บอกว่าบางทีก็คิดว่าเป็นเรื่องส่วนตัวไม่อยากยุ่งแต่มันหลายครั้งเข้าก็ทนไม่ไหว การทำงานก็เอาเปรียบเขาทำงานเหมือนคนไม่ได้กินข้าว บิดขี้เกียจบ้าง เดินหนีบ้าง จนเราต้องยืนสองเครื่อง บางทีเขานั่งหลับ เบื้องบนอึ้งกับคำตอบ เพราะเขาเป็นคนที่เบื้องบนชอบเพราะมาแรกๆ ทำงานดีมาก เบื้องบนบอกให้อยู่ต่อนะ อย่าพึ่งออก แต่เราก็ไม่อยู่เพราะเราบอกไปว่าเราหน้าบาง ถึงเราจะไม่ได้เป็นคนทำแต่เราก็รู้สึกอาย เพราะเวลาคนอื่นถาม ชอบมาถามเรา เราอายแทนค่ะ พอเราออกมาจากห้องทุกคนต่างบอกว่าเราเข้าไปนานมาก ประมานชั่วโมง แต่สุดท้ายเราก้เลือกที่จะยื่นใบลาออก เพราะเวลาทำงานเราอึดอัดมาก หน้าเราก็ไม่มอง คุยก็ไม่คุย คนอื่นจะว่างี่เง่าว่าเราไม่ทนงาน แต่เราเลือกตัวเองค่ะ เลือกที่จะถอยออกจากสิ่งที่คนปกติไม่ทำกัน