จินตนิยายเรื่อง "พระจิตตหัตถิสารีบุตร" และ "ฤาษีจอบเหี้ยน

ชัยชนะเหนือจิตตน
อันสงคราม ปราบอริ ในภพปวง
แม้ชนะ ยิ่งใหญ่ ล่วงแสนหน
ยังไม่ชื่อ ชัยชนะ ที่แนบดล
หากยังพ่าย กิเลสตน ในดวงจินต์

เหมือนจิตต- หัตถี ผู้ทรงปัญญา
สอดอภิ- ธรรมกถา ไม่จบสิ้น
แต่จิตยัง สั่นคลอน กามโรจน์ริน
สึกและบวช เจ็ดหนสิ้น จึงพ้นภัย

พระมหา- โกฏฐิตะ ผู้หยั่งรู้
เพ่งเจโต ปริยญาณ เห็นแจ่มใส
มิได้โกรธ ริษยา หรือมานะใด
เพียงเตือนให้ สังวรตน ในกาลกัญ

อนิจจัง จิตมนุษย์ ดิ้นรนง่าย
ถูกอารมณ์ ควักไขว่ ดลแปรผัน
กุททาลก์ ละจอบสนิม ทิ้งลงนทีพลัน
ร้อง “ชิตํ เม!” สนั่น รำนที

ทุ่มจอบทิ้ง ละความอาลัย ไม่กังขา
ชนะกิเลส ในอุรา มลายศรี
ชนะตน เหนือศัตรู ในปฐพี
คือชัยชนะ ที่คงที่ นิจนิรันดร์ฯ