สวัสดีค่ะ ตามหัวข้อเรื่องเลยค่ะ ก่อนคบกับผู้ชายคนนี้เราทำงานอยู่ที่โรง ทำงานได้เกือบๆ 1ปี มีเงินเก็บค่อนข้างเยอะพอสมควร เขามาขอเราคบเราเลยตัดสินใจคบกับเขา ช่วงแรกๆเขาดีหมดทุกอย่างเงินออกมาช่วยกันซื้อของเข้าห้องทุกครั้งที่เงินออก เราคบกับผู้ชายคนนี้ตั้งแต่ปี 66 เราและเขาเลยตัดสินใจลาออกจากงานและไปพักสมองอยู่ที่บ้านเขาประมาณ 1-2สัปดา หลังจากที่มีเพื่อนสนิทของเขาชวนมาทำงานอยู่ที่กรุงเทพ หลังจากขึ้นมาทำงานกรุงเทพก็ดีพอกันกันตอนอยู่โรงงานเงินออกมาให้เราเก็บหมดทุกอย่าง ให้เราเดือนเรื่องซื้อของเข้าห้องโดยที่เขาไม่พ่นสักคำ
พอมาหลังๆ งานเริ่มไม่ทำ หยุดบ้างทำบ้าง เข้าสายบางจนโดนเจ้านายบ่น พอเงินออกมาไม่พอใช้บังคับให้เราเบิกเงินในส่วนของเราออกมาให้เขาใช้พอเราไม่เบิกหรือเบิกไม่ได้ผู้ชายคนนี้ก็เริ่มจะมีอาการไม่พอใจทุกครั้งเวลาที่เราทำไมได้ดั่งใจเขา วันไหนเราเบิกได้วันนั้นพูดดีกับเราทั้งวัน วันไหนเบิกๆได้หงุดหงิดใส่เราตลอด เป็นแบบนี้ค่อนข้างนานและเป็นมาเรื่อยๆ
จนมาปี 2568 เกือบสิ้นปีเจ้าหน้าให้เขาออกเนื่องจากทำงานไม่เรียบร้อยและหยุดงานบ่อยหรือเข้าสายๆบ่อย ที่นี่ภาระเริ่มมาตกอยู่ที่เราคนเดียว หลังจากที่โดนออกจากงานประจำ เขาก็ไปหารับจ็อบทำได้สักพักใหญ่ เขาก็ไม่หางานทำอีกเลยอยู่ห้องเฉยๆไม่ทำอะไร กิน นอน เล่นโทรศัพท์ อย่างเดียว งานบ้านไม่จับไม่แตะ กลับเป็นเราที่ต้องเลิกงานกลับมาทำ ไหนจะล้างจาน ซักผ้า หุงข้าว ทำกับข้าว วันไหนเขาอารมดีหน่อยเราเลิกงานแทบไม่ต้อง
จนมาปัจุบัน ปี 2569 เราเริ่มทนไม่ไหวและบอกเขาเตือนเขาหลายรอบมาก แต่ไม่มีมีผลอะไรเลยพูดไปก็เหมือนเข้าหูซ้ายทะลุออกหูขวา ตอนนี้ค่าใช้จ่ายทุกอย่างภายในบ้านมาตกอยู่ที่เราคนเดียว เงินออกมาแทบไม่เหลือ โดนเขายืม โดนเขาเอาไปใช้จนหมด พอไม่ให้ก็ขู่พูดนั้นพูดนี่ ไล่เขากลับไปอยู่บ้านที่ต่างจังหวัดหลายรอบมากก็ไม่กลับกลับ และมัดจะทะเลาะเรื่องประจำ ทุกวันนี้เราทำงานเงินออกมาแทบไม่ค่อยเหลือ พอมีกินมีใช้มีเก็บนิดหน่อย ทุกครั้งที่เงินออกมาพูดชายคนนี้มักถามเรื่องเงินและเอาไปซื้อที่ไม่จำเป็นตลอด
ตอนนี้เรายังทำงานอยู่ที่กรุงเทพอยู่ ยังไม่ได้กลับไปสมุปราการ คิดว่าเก็บเงินตั้งตัวได้เมื่อไหร่จะหนี้ออกจากผู้ชายคนนี้ ปัจบันตอนนี้ไล่เท่าไหร่ก็ไม่ไปค่ะ ยังอยู่เหมือนเดิมค่ะ
*เป็นมือใหม่พึ่งอาจจะพิมพ์ผิดหรืองงไปบ้างต้องขอโทษด้วยนะคะ* บันทึกวันที่ 24-07-69 เวลา 15.26น
เราอายุ 23 ย่าง 24 แฟนอายุ 30 ตั้งแต่คบกับเขามาไม่เคยมีเงินเก็บจากเมื่อก่อนเงินเก็บเยอะมาก (อยากปรึกษา)
พอมาหลังๆ งานเริ่มไม่ทำ หยุดบ้างทำบ้าง เข้าสายบางจนโดนเจ้านายบ่น พอเงินออกมาไม่พอใช้บังคับให้เราเบิกเงินในส่วนของเราออกมาให้เขาใช้พอเราไม่เบิกหรือเบิกไม่ได้ผู้ชายคนนี้ก็เริ่มจะมีอาการไม่พอใจทุกครั้งเวลาที่เราทำไมได้ดั่งใจเขา วันไหนเราเบิกได้วันนั้นพูดดีกับเราทั้งวัน วันไหนเบิกๆได้หงุดหงิดใส่เราตลอด เป็นแบบนี้ค่อนข้างนานและเป็นมาเรื่อยๆ
จนมาปี 2568 เกือบสิ้นปีเจ้าหน้าให้เขาออกเนื่องจากทำงานไม่เรียบร้อยและหยุดงานบ่อยหรือเข้าสายๆบ่อย ที่นี่ภาระเริ่มมาตกอยู่ที่เราคนเดียว หลังจากที่โดนออกจากงานประจำ เขาก็ไปหารับจ็อบทำได้สักพักใหญ่ เขาก็ไม่หางานทำอีกเลยอยู่ห้องเฉยๆไม่ทำอะไร กิน นอน เล่นโทรศัพท์ อย่างเดียว งานบ้านไม่จับไม่แตะ กลับเป็นเราที่ต้องเลิกงานกลับมาทำ ไหนจะล้างจาน ซักผ้า หุงข้าว ทำกับข้าว วันไหนเขาอารมดีหน่อยเราเลิกงานแทบไม่ต้อง
จนมาปัจุบัน ปี 2569 เราเริ่มทนไม่ไหวและบอกเขาเตือนเขาหลายรอบมาก แต่ไม่มีมีผลอะไรเลยพูดไปก็เหมือนเข้าหูซ้ายทะลุออกหูขวา ตอนนี้ค่าใช้จ่ายทุกอย่างภายในบ้านมาตกอยู่ที่เราคนเดียว เงินออกมาแทบไม่เหลือ โดนเขายืม โดนเขาเอาไปใช้จนหมด พอไม่ให้ก็ขู่พูดนั้นพูดนี่ ไล่เขากลับไปอยู่บ้านที่ต่างจังหวัดหลายรอบมากก็ไม่กลับกลับ และมัดจะทะเลาะเรื่องประจำ ทุกวันนี้เราทำงานเงินออกมาแทบไม่ค่อยเหลือ พอมีกินมีใช้มีเก็บนิดหน่อย ทุกครั้งที่เงินออกมาพูดชายคนนี้มักถามเรื่องเงินและเอาไปซื้อที่ไม่จำเป็นตลอด
ตอนนี้เรายังทำงานอยู่ที่กรุงเทพอยู่ ยังไม่ได้กลับไปสมุปราการ คิดว่าเก็บเงินตั้งตัวได้เมื่อไหร่จะหนี้ออกจากผู้ชายคนนี้ ปัจบันตอนนี้ไล่เท่าไหร่ก็ไม่ไปค่ะ ยังอยู่เหมือนเดิมค่ะ
*เป็นมือใหม่พึ่งอาจจะพิมพ์ผิดหรืองงไปบ้างต้องขอโทษด้วยนะคะ* บันทึกวันที่ 24-07-69 เวลา 15.26น