สวัสดีครับ ผมเป็นนักเรียนชั้นม. 4 ผมเขียนข้อความนี้ขณะที่กำลังเรียนฟิสิกส์ มีเรื่องอยากมาตัดพ้อกับตัวเองครับ ขอบอกก่อนว่าผมเรียนสายการเรียนห้องเรียนพิเศษเรียนวิชาหลักเหมือนวิทคณิต แล้วก็เรียนคอมเพิ่มที่เป็นวิชาของสายการเรียน ผมเพิ่งสอบกลางภาคเสร็จมา ผลออกมาว่าผมไม่ผ่านวิชาอะไรเลยแม้กระทั่งวิชาที่อ่านแล้ว มันทำให้ผมรู้สึกว่าเราทำอะไรได้ดีบ้างในชีวิตนี้ และผมเป็นคนที่ชอบเล่นฟุตบอลมากเคยซ้อมฟุตบอลตอนเด็กๆประมาณ3ปี ก็เลยมีความคิดกับตัวเองแบบว่า เราวิชาการไม่ได้ก็น่าจะดีด้านกีฬาได้ละวะ ผมเลยสมัครเป็นนักกีฬาฟุตซอลโรงเรียนซ้อมมาได้ประมาณ3เดือนแล้ว บวกกับตัวเองมีเบสิคฟุตบอลเลยมีความมั่นใจกับตัวเอง แต่ช่วงหลายๆเดือนที่ผ่านมา ผมต่อทีมเล่นกับเพื่อน เช้า-กลางวัน มักจะแพ้ทีมเด็กม.3ตลอดในช่วงเช้า ส่วนช่วงกลางวันผมก็มักจะเสียบอลจนทำให้ทีมแพ้ ฐานะที่บ้านก็ไม่ได้ดี พ่อรับโทษจำคุกอยู่ตอนนี้ ส่วนแม่เป็นต่างด้าวอยู่แถวชายแดน เลี้ยงพี่สาวอยู่ ตอนนี้อยู่กับปู่ที่เป็นน้องของย่าแท้ๆ ผมเรียกว่าปู่ เขาอายุ58ปีแล้วอีก2ปีเขาก็เกษียณถึงตอนนั้นผมก็ยังเรียนม.6อยู่เลย ก็คงต้องหาวิธีดิ้นรนให้มีเงินเรียนต่อ ส่วนเรื่องความรักในวัยเรียน แน่นอนอย่างผมก็มี แต่ช่วงนี้ก็เป็นช่วงติดลบเลิกกับแฟนเก่าที่คบกันได้6เดือน มีผู้หญิงคนใหม่เข้ามาผมก็คุยกับเขา แต่รู้สึกว่าตัวเองอยากกลับไปหาแฟนเก่า ก็เลยเลิกคุยกับคนที่เข้ามาไป ก็ได้ลองไปง้อแฟนเก่าผลปรากฏว่าง้อไม่สำเร็จสรุปคือได้อยู่คนเดียว ก็เลยเซ็งๆกับชีวิต เรามีอะไรบ้างว้า บ้านก็ไม่รวย เรียนก็ไม่เก่ง หล่อก็ไม่หล่อ เงินในบัญชีก็เหลือ5บาท🤣 ชีวิตก็งี้แหละ ผมไม่ได้เศร้าจนมีความคิดอยากตาย แต่แค่เซ็งๆ เลยมาบ่นๆให้ฟัง ขอบคุณที่อ่านกันจนจบนะครับ❤️
ชีวิตของกากคุงในมัธยมปลาย3เดือนแรก😮💨