โอเค ผมไม่ได้จะมาเพ้ออะไรหรอกนะ ผมแค่รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจนิดหน่อย ตั้งแต่เข้าสู่วัยทำงานมันช่างเหนื่อยเหลือเกิน ตอนนี้ ผม 28 แล้ว(เด็กเจน Z) และผมเองก็เกลียดตัวเองที่มีละครชีวิตต้องรับบทเป็นพ่อที่ทำงานสมุทรปราการอยู่ห่างจากลูกสาวที่เรียนอยู่ยโสธร ลูกของพี่ชาย คุณพ่อกับคุณย่าเข้าเลี้ยงให้ได้นะ แต่ลูกสาวผมเข้าเลี้ยงให้ไม่ได้ พ่อยังไม่เกษียณ ส่วนคุณย่าก็ 77 แล้วแกบอกไม่ไหว ตอนนี้ผมอยากขอถามใครหลายๆคนพี่ๆเจน Y ครับ ในปัจจุบัน 2569 มีใครทำงานอยู่ห่างจากลูกๆบ้างใหมครับ จะได้อุ่นใจถ้ามีหัวอกเดียวกัน
มีคนอยู่ห่างไกลจากลูกสาวเหมือนกันบ้างใหม