หลานมาร้องไห้ปรับทุกข์ว่าถูกแกล้ง บูลลี่ ล้อเลียน เสียดสี ทุกวัน คือหลานชายออกตุ้งติ้งตั้งแต่เด็ก น่าจะราวๆ ป.1-ป.2 ปัจจุบันขึ้นม.1 แล้ว หลานไม่อยากตุ้งติ้งแล้ว เลยเลิกแต่งตัว แต่งหน้า ตุ้งติ้ง เดินบิดก้น ฯลฯ แต่กลับถูกเพื่อนรั้งไว้จะให้เป็นตุ๊ดเหมือนเดิม บางคนก็ล้อเลียน บางคนก็พูดแซะจิกกัด บางคนด้อยค่าก็มี แย่สุดก็แบน ขับไล่ ไม่ให้เข้ากลุ่มด้วย

อยากทราบว่า มันเป็นบรรทัดฐานทางสังคมหรอครับว่าถ้าใครที่เป็นเพศที่สามแล้ว ต้องแอค ต้องทำจริตจก้านแบบนั้นตลอดไป เพื่อให้คนในสังคมยอมรับ อย่างนั้นหรือครับ? ใครพอจะอธิบายเรื่องนี้ให้ฟังหน่อยได้ไหมครับ? แล้วทางออกมันคืออะไร?

เรียนตามตรง ผมไม่ได้อยากจะจองเวรจองกรรมกับเด็กพวกนั้นที่ทำกับหลานผมแบบนี้นะครับ แต่ถ้าเวรกรรมมีจริง ผมอธิษฐานให้ลูกหลานของพวกนี้ในอนาคตเป็นซะเอง มันจะเเรงไปไหมครับ? ก็ชอบนักชอบหนา อยากให้เพื่อนเป็น เพื่อความสนุกของตัวเอง โดยไม่นึกถึงจิตใจของคนอื่น

อย่างไรก็ตาม ผมก็จะพยายามใจเย็นและพูดปลอบใจหลานไปทุกวันนะครับ ขอบคุณที่ช่วยรับฟังความในใจครับ