เราแต่งงานกับสามีชาวต่างชาติมา 10 ปี จดทะเบียนสมรสและมีลูกด้วยกัน 2 คน อายุ 6 และ 9 ขวบ ถ้ามองจากภายนอก ครอบครัวเราดูเป็นครอบครัวที่อบอุ่นมาก สามีเป็นพ่อที่ดี ช่วยเลี้ยงลูกตั้งแต่เกิด รับส่งลูก เล่นกับลูก ช่วยงานบ้าน ไม่ดื่ม ไม่เที่ยว และเราสองคนก็เป็นทีมที่ดีมาตลอด
แต่ปัญหาใหญ่ของชีวิตคู่คือ สามีมีพฤติกรรมนอกใจซ้ำ ๆ มาตลอดตั้งแต่แต่งงานใหม่ ๆ ครั้งแรกที่จับได้คือหลังมีลูกคนแรก เขาคุยกับเพื่อนร่วมงานในลักษณะคนรักมานานเป็นปี ตอนนั้นเราช็อกมาก กินไม่ได้ นอนไม่หลับ ต้องพบจิตแพทย์ เราโทษตัวเอง พยายามปรับปรุงทุกอย่างตามที่เขาบอก กลัวว่าเขาจะทิ้งเราและลูก
หลังจากนั้นก็มีการเลิกกัน กลับมาคุยกันใหม่หลายครั้ง เราพยายามประคองครอบครัวมาตลอด ทั้งให้อภัย เลิกทะเลาะ เลิกเช็กโทรศัพท์ ดูแลบ้าน ดูแลลูก และไม่เคยไปมีปัญหากับผู้หญิงคนนั้นหรือคนอื่น ๆ เลย
ต่อมาชีวิตดูเหมือนจะกลับมาดีขึ้น เรามีลูกคนที่สอง แต่หลังคลอดได้เพียง 2 สัปดาห์ เราก็จับได้ว่าสามีแอบไปมีความสัมพันธ์กับผู้หญิงคนเดิมอีก ครั้งนั้นเราเสียใจมาก แต่สุดท้ายก็เลือกให้อภัยอีกครั้ง
หลายปีที่ผ่านมา เรารับรู้มาตลอดว่าสามีชอบคุยกับผู้หญิงในที่ทำงาน บางครั้งเป็นการคุยเชิงจีบหรือหว่านล้อม แต่เราเลือกหลับตาข้างหนึ่ง เพราะคิดว่ายังไม่ถึงขั้นมีความสัมพันธ์จริงจัง
จนเมื่อต้นปีที่ผ่านมา เราจับได้อีกครั้งว่าสามีมีความสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมงานอีกคน ซึ่งเราเองก็รู้จักและเคยไปสังสรรค์ด้วยกันในฐานะเพื่อน แต่ครั้งนี้ความรู้สึกของเราไม่เหมือนเดิม เราไม่ร้องไห้ ไม่ฟูมฟาย และไม่อยากทะเลาะ เราแค่บอกเขาว่าเรารู้แล้ว
หลังจากนั้นเขาพยายามอธิบายและขอโอกาส บอกว่าเพราะเรามีเพื่อนเยอะ มีสังคม เข้าคลาสออกกำลังกาย แต่ตัวเค้าไม่มีใครเลย เหงา ผู้หญิง คนนั้นคุย ให้กำลังใจเค้าดีมันก็เลยทำให้เลยเถิดจากความเป็นเพื่อนไป แต่จนถึงวันนี้ ผ่านมา 4 เดือน เขาก็ยังตัดความสัมพันธ์กับผู้หญิงคนนั้นไม่ได้ ยังติดต่อและเจอกันอยู่เป็นประจำ
สิ่งที่เปลี่ยนไปคือความรู้สึกของเรา เมื่อก่อนเรากลัวการสูญเสีย กลัวเขาทิ้ง แต่ตอนนี้เรากลับรู้สึกเฉยชา ว่างเปล่า และอึดอัด เราไม่อยากให้เขาแตะตัว ไม่อยากคิดถึงเขาในฐานะสามีอีกต่อไป
ช่วงหลายปีที่ผ่านมา เราทิ้งงานเพื่อเลี้ยงลูกเต็มเวลา พยายามรักษาครอบครัว และอดทนกับความเจ็บปวดมาตลอด แต่พอกลับมาทำงาน มีสังคม และได้กลับมามีชีวิตของตัวเองอีกครั้ง เราก็เหมือนเพิ่งตื่นขึ้นมาว่า เราเหนื่อยมากแล้ว
ตอนนี้สิ่งที่ทำให้เราลังเลไม่ใช่เพราะยังรักสามีมาก แต่เป็นเพราะลูกทั้งสองคน พ่อแม่ของเรา และพ่อแม่ของสามี ทุกคนรักกันมาก และไม่มีใครรู้เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น
เราไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรต่อไป ระหว่างการอยู่ต่อเพื่อรักษาครอบครัว กับการหย่าเพื่อให้ตัวเองได้เป็นอิสระจากความอึดอัดนี้
อยากขอความคิดเห็นจากคนที่เคยผ่านประสบการณ์คล้าย ๆ กัน หรือคนที่มองจากมุมคนนอกว่า ถ้าเป็นคุณ คุณจะตัดสินใจอย่างไร
ปล. สามีเราอาจจะเป็นสามีที่ไม่ดีนัก แต่เขาเป็นพ่อที่ดีมาก และนั่นคือสิ่งที่ทำให้เราตัดสินใจยากที่สุด