เปิดฟังการถ่ายทอดสดกรรมาธิการพิจารณางบประมาณที่มี อ.วีระ ร่วมซักถามทีไร คนหาเช้ากินค่ำอย่างพวกเราได้แต่นั่งถอนหายใจทุกทีครับ เงินทุกบาททุกสตางค์ที่มาจากหยาดเหงื่อและภาษีประชาชนที่กำลังลำบากแสนสาหัส กลับถูกนำไปใช้ในระบบที่ดูเหมือนจะตามไม่ทันโลกใบนี้ ฟังแล้วมันรู้สึกท้อใจจนต้องตั้งคำถามว่า "นี่เรากำลังยืนอยู่จุดไหนของการพัฒนา?"
ยุคนี้คือยุคที่ AI สามารถประมวลผลข้อมูลมหาศาลได้ในไม่กี่วินาที ภาคเอกชนต่างปรับตัว ลดคน ลดต้นทุน และเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานให้ไวขึ้นอย่างก้าวกระโดด แต่เมื่อหันกลับมามองระบบการทำงานของหน่วยงานต่างๆ ที่มีจำนวนบุคลากรไม่น้อย กลับพบว่าการเบิกจ่ายงบประมาณและการขับเคลื่อนงาน ยังคงเต็มไปด้วยความล่าช้าและต้นทุนที่สูงลิ่ว ซึ่งสวนทางกับเทคโนโลยีที่มีอยู่
แน่นอนว่าการปรับตัวของระบบขนาดใหญ่มันใช้เวลา แต่สิ่งที่ทำให้ประชาชนรู้สึกเศร้าใจ คือความรู้สึกที่ว่า "ภาษี" ของเรา ซึ่งถูกหักไปในยามที่เศรษฐกิจฝืดเคือง ไม่ได้ถูกนำกลับมาสร้างเครื่องมือหรือสวัสดิการที่สะท้อนถึงความคุ้มค่าเท่าที่ควรจะเป็น เมื่อเป็นเช่นนี้ คำถามคือ เราในฐานะคนธรรมดาจะทำอย่างไรต่อไป? จะนั่งด่าทอระบบไปวันๆ หรือจะลุกขึ้นมาทำอะไรสักอย่าง?
สิ่งที่เราควบคุมได้ ไม่ใช่โครงสร้างงบประมาณระดับประเทศครับ แต่คือ "ทักษะและ Mindset" ของตัวเราเอง ในเมื่อระบบมันอุ้ยอ้ายและปรับตัวช้า เรายิ่งต้องทำตัวเองให้คล่องตัวที่สุด การลงทุนเรียนรู้เทคโนโลยีใหม่ๆ การใช้ AI มาช่วยทุ่นแรงในงานของตัวเอง และการวางแผนการเงินอย่างรัดกุม คือเกราะป้องกันเดียวที่จะทำให้เราอยู่รอดได้ในสังคมที่พึ่งพาใครไม่ได้นอกจากตัวเราเอง
ท้ายที่สุด ภาษีคือหน้าที่พลเมืองที่เราต้องจ่าย และการตรวจสอบการทำงานของรัฐก็เป็นสิทธิที่เราพึงกระทำ แต่ในขณะเดียวกัน อย่าปล่อยให้ความท้อแท้จากการฟังเรื่องราวเหล่านี้ มาหยุดยั้งการเติบโตของเรา จงเอาความหงุดหงิดมาเปลี่ยนเป็นแรงผลักดัน เพื่อสร้างชีวิตที่มั่นคงและไม่ต้องไปรอคอยความช่วยเหลือจากระบบที่ยังตามเราไม่ทันครับ
ห้อง/แท็ก Pantip ที่แนะนำ (5 แท็ก):
มีใครได้ฟังการพิจารณางบประมาณปีนี้แล้วรู้สึกท้อแท้ หรือมีมุมมองอย่างไรกันบ้างครับ? แล้วในยุคที่ AI เข้ามามีบทบาท เพื่อนๆ มีวิธีเอาตัวรอดหรืออัปสกิลตัวเองให้เก่งขึ้นเพื่อรับมือกับความไม่แน่นอนนี้ยังไงบ้าง? มาคอมเมนต์แชร์ความคิดเห็น แลกเปลี่ยนประสบการณ์กันได้เลยนะครับ!
ฟัง กมธ. ตรวจงบแล้วท้อใจ... ยุค AI ที่ควรทำงานไวขึ้นและประหยัดงบ แต่ทำไมภาษีคนหาเช้ากินค่ำถึงยังถูกใช้อย่างสวนทาง?
ยุคนี้คือยุคที่ AI สามารถประมวลผลข้อมูลมหาศาลได้ในไม่กี่วินาที ภาคเอกชนต่างปรับตัว ลดคน ลดต้นทุน และเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานให้ไวขึ้นอย่างก้าวกระโดด แต่เมื่อหันกลับมามองระบบการทำงานของหน่วยงานต่างๆ ที่มีจำนวนบุคลากรไม่น้อย กลับพบว่าการเบิกจ่ายงบประมาณและการขับเคลื่อนงาน ยังคงเต็มไปด้วยความล่าช้าและต้นทุนที่สูงลิ่ว ซึ่งสวนทางกับเทคโนโลยีที่มีอยู่
แน่นอนว่าการปรับตัวของระบบขนาดใหญ่มันใช้เวลา แต่สิ่งที่ทำให้ประชาชนรู้สึกเศร้าใจ คือความรู้สึกที่ว่า "ภาษี" ของเรา ซึ่งถูกหักไปในยามที่เศรษฐกิจฝืดเคือง ไม่ได้ถูกนำกลับมาสร้างเครื่องมือหรือสวัสดิการที่สะท้อนถึงความคุ้มค่าเท่าที่ควรจะเป็น เมื่อเป็นเช่นนี้ คำถามคือ เราในฐานะคนธรรมดาจะทำอย่างไรต่อไป? จะนั่งด่าทอระบบไปวันๆ หรือจะลุกขึ้นมาทำอะไรสักอย่าง?
สิ่งที่เราควบคุมได้ ไม่ใช่โครงสร้างงบประมาณระดับประเทศครับ แต่คือ "ทักษะและ Mindset" ของตัวเราเอง ในเมื่อระบบมันอุ้ยอ้ายและปรับตัวช้า เรายิ่งต้องทำตัวเองให้คล่องตัวที่สุด การลงทุนเรียนรู้เทคโนโลยีใหม่ๆ การใช้ AI มาช่วยทุ่นแรงในงานของตัวเอง และการวางแผนการเงินอย่างรัดกุม คือเกราะป้องกันเดียวที่จะทำให้เราอยู่รอดได้ในสังคมที่พึ่งพาใครไม่ได้นอกจากตัวเราเอง
ท้ายที่สุด ภาษีคือหน้าที่พลเมืองที่เราต้องจ่าย และการตรวจสอบการทำงานของรัฐก็เป็นสิทธิที่เราพึงกระทำ แต่ในขณะเดียวกัน อย่าปล่อยให้ความท้อแท้จากการฟังเรื่องราวเหล่านี้ มาหยุดยั้งการเติบโตของเรา จงเอาความหงุดหงิดมาเปลี่ยนเป็นแรงผลักดัน เพื่อสร้างชีวิตที่มั่นคงและไม่ต้องไปรอคอยความช่วยเหลือจากระบบที่ยังตามเราไม่ทันครับ
ห้อง/แท็ก Pantip ที่แนะนำ (5 แท็ก):
มีใครได้ฟังการพิจารณางบประมาณปีนี้แล้วรู้สึกท้อแท้ หรือมีมุมมองอย่างไรกันบ้างครับ? แล้วในยุคที่ AI เข้ามามีบทบาท เพื่อนๆ มีวิธีเอาตัวรอดหรืออัปสกิลตัวเองให้เก่งขึ้นเพื่อรับมือกับความไม่แน่นอนนี้ยังไงบ้าง? มาคอมเมนต์แชร์ความคิดเห็น แลกเปลี่ยนประสบการณ์กันได้เลยนะครับ!