ชวนรำลึกถึงเชลล์ชวนชิม

พิจารณาอย่างลวกๆ ก็พูดได้ว่า เชลล์ชวนชิมนั้นเลียนแบบมิชลินสตาร์
แต่นั่นน่าจะเป็นความจริงเพียงเสี้ยวเดียว เสี้ยวเล็กๆ ด้วย

มิชลินไกด์ เกิดขึ้นเพราะต้องการส่งเสริมยางรถยนต์
ก็คิดว่า ต้องใช้รถ ยางจึงจะสึกหรอ การท่องเที่ยวเป็นวิธีที่ดีที่สุด
จึงสร้างไกด์ร้านอาหาร เพื่อนักท่องเที่ยวได้ประโยชน์
รางวัลนี้ จึงผูกกับการเดินทาง

แต่คุณชายถนัดศอ เริ่มต้นต่างออกไป ท่านเน้นร้าน ไม่ใช่การเดินทาง
เชลล์ชวนชิม เริ่มต้นเพราะเฃลล์เริ่มธุรกิจแก็สหุงต้ม
จึงคิดรายการส่งเสริมการขายขึ้นมา ป้ายรางวัลยุคแรก จึงเป็นรูปหอยสีเหลืองมีเปลวไฟ
รางวัลผูกกับความอร่อยแถวบ้าน

เป้าหมายจึงต่างกัน
คุณชายเลือกร้านแบบติดดิน เพราะเป็นกลุ่มเป้าหมายของเชลล์แก็ส
ส่วนมิชลินเน้นร้านอาหารริมทางที่รถเข้าถึง

ร้านแนะนำของคุณชาย จึงเข้าถึงง่าย สะบายกระเป๋า เน้นสะอาดไม่เน้นหรู
๕ ร้านรุ่นแรกได้แก่
ต้มสมองหมู (ไทยทำ) หลังกระทรวง ร้านแรกที่ได้รับการแนะนำ
ร้านข้าวแกงลุงเคลื่อน ย่านแพร่งภูธร
บะหมี่ปูสะพานพุทธ (ซอยข้างสะพานพุทธ)
เป็ดย่างจิ๊บกี่
ข้าวหมูแดงสีมรกต ตรอกสุกร ตลาดน้อย
หอยทอดนายโข่ง ตลาดน้อย

คุณชายทำงานที่สยามรัฐ ร้านที่แนะนำก็เลยวนเวียนอยู่แถบนั้นมากหน่อย
ท่านเป็นเพื่อนกับพี่สาโรจน์ โรงหล่อศิลปากร มีโต๊ะประจำที่ร้านมิ่งหลี ริมประตูวังท่าพระ
ทุกเย็นก็เริ่มก๊งจนถึงมืด ๑-๒ ทุ่ม ก็แยกย้าย
จึงไม่แปลกที่แถวนั้นได้เชลล์ชวนชิมกับเกลื่อน

แล้วท่านล่ะ ชอบร้านใหนของคุณชายบ้าง