ผมคบกับแฟนมาตั้งแต่ ม.1 ทำอะไรด้วยกันตลอด จนได้มาใช้ชีวิตด้วยกันตอนมหาลัย ถึง ทำงาน ช่วงชีวิตเขามีผมตลอด แต่ช่วงชีวิตผมกลับมีนอกบ้านตลอด แต่พอขาดเขาไป เหมือนชีวิตผมจะแย่เลยครับ ผมโตมาด้วยกัน เหมือนพี่น้องเลยก็ว่าได้ ผ่านทุกข์ ผ่านสุข ร้อน หนาว ดูแลกัน สามีภรรยา พี่น้อง คู่หู คู่คิด คนร่วมทาง สุดท้ายมีเหตุที่ผมเอง ทำให้เขาต้องจากไป และตอนนี้เขาได้เจอคนที่ดีกว่าผมมาก
ส่วนผมต้องอยู่กับตัวเอง ยากที่เริ่มต้นใหม่ ตอนนี้อายุ 30 ครับ ผมต้องทำใจอีกกี่ปี พอเขาจากไปแล้ว ความคิดที่จะนัดเย แอบแซ่บ แอบคุยกับคนอื่น หายไปเลยครับ อารมณ์แบบนั้นผมไม่มีเลย ตอนนี้อยู่กับความผิดบาปของตัวเอง ร้องไห้เกือบทุกวัน แอบส่องไอจีเขาทุกวัน
ผมคบกับแฟนมาตั้งแต่ ม.1 ถึงวัยทำงาน แล้วเลิกกัน ผมรู้สึกว่าชีวิตผมหายไปเลยครับ
ส่วนผมต้องอยู่กับตัวเอง ยากที่เริ่มต้นใหม่ ตอนนี้อายุ 30 ครับ ผมต้องทำใจอีกกี่ปี พอเขาจากไปแล้ว ความคิดที่จะนัดเย แอบแซ่บ แอบคุยกับคนอื่น หายไปเลยครับ อารมณ์แบบนั้นผมไม่มีเลย ตอนนี้อยู่กับความผิดบาปของตัวเอง ร้องไห้เกือบทุกวัน แอบส่องไอจีเขาทุกวัน