ไอติมจอกเดียว ดันกลายเป็นเรื่องระดับชาติไปได้

ไอติมจอกเดียว ดันกลายเป็นเรื่องระดับชาติไปได้

จริง ๆ มันก็ง่าย ๆ

กินแล้วอร่อย มีความสุข ก็กินไป

รู้สึกว่าแพง ไม่คุ้ม ก็ไม่ต้องกิน

แค่นั้นเอง

คนกินไอติมมีทุกแบบ

ตั้งแต่ลูกเด็กเล็กแดง วัยรุ่น คนทำงาน ผู้ใหญ่ คนแก่

ตั้งแต่คนหาเช้ากินค่ำ ไปจนถึงเศรษฐี

สุดท้าย "ความสุข" ของแต่ละคนมันราคาไม่เท่ากัน และไม่มีใครมีสิทธิ์ไปตัดสินว่าความสุขของใครถูกหรือแพงเกินไป

หลายคนอาจคิดว่าพูดแบบนี้เพราะไม่รู้เรื่องไอศกรีม

เฮียไม่ได้หยาบจนไม่รู้รสนะโว้ย

สมัยทำงาน ถ้าชิมแล้วไม่ผ่าน เฮียสั่ง **Rework** ให้ผสมใหม่เป็นตัน ๆ มาแล้ว

เคยเห็นของที่ต้นทุนไปแล้ว แต่รสชาติยังไม่ถึงมาตรฐาน จนต้องเอากลับเข้าระบบใหม่

เพราะรู้ดีว่าไอศกรีมที่ดี มันไม่ได้เกิดจากการเอาของอร่อยมารวมกัน

แต่มันเกิดจากการบาลานซ์ทุกอย่าง ทั้งไขมัน น้ำตาล ของแข็งในนม เนื้อสัมผัส จุดเยือกแข็ง รวมถึงต้นทุน

ฉะนั้น ถ้าจะคุยกันเรื่องไอศกรีม คุยกันเรื่องรสชาติ เรื่องสูตร เรื่องวัตถุดิบ เรื่องเทคนิค ผมคุยได้ทั้งคืน

แต่ถ้าจะเถียงกันว่า...

"คนที่กินไอติมแพงโง่"

หรือ

"คนที่กินไอติมถูกไม่มีรสนิยม"

ผมว่ามันไร้สาระ

เพราะสุดท้ายแล้ว...

ไอศกรีมก็มีหน้าที่เดียว

**ทำให้คนกินมีความสุข**

ถ้าถ้วยนั้นทำหน้าที่ของมันได้

มันก็เป็นไอศกรีมที่ดีแล้ว