ผีมีจริง หรือแค่คิดไปเอง???

ผีมีจริง หรือแค่คิดไปเอง?
โดยส่วนตัวไม่แน่ใจ สิ่งที่เจอคือ "ผี" ไหม? แต่เป็นสิ่งที่หาคำตอบไม่ได้

บ้านที่เราอยู่ เป็นบ้านไม้ 2 ชั้น ใต้ถุนสูง มี 2 หลังติดกัน
หลังด้านหน้า : จะอยู่ใกล้คลอง แค่ถนนซอยคั่น เป็นทางเข้าออกหลักของบ้าน
หลังนี้ย่า ปู่(ปู่คนนี้คือน้องชายปู่ที่เป็นพ่อของเรา) และพี่สาว (ลูกย่ากับปู่) อยู่กัน 3 คน

หลังด้านหลัง : อยู่ซ้อนหลังด้านหน้า ใช้ทางออกเดียวกันกับหลังด้านหน้า
มองจากบ้านหลังด้านหน้าออกไปจะเห็นวัด และตรงกับเมนเผาศพพอดี มีคลองกว้างประมาณ 1.5 กม. คั่น
หลังนี้ชั้นบน มี 3 ห้องนอน (เรา พ่อ แม่ พี่ชาย อยู่ 2 ห้อง) อีก 1 ห้อง เป็นห้องน้องสาวพ่ออีกคน แต่ออกไปแต่งงานไม่ได้กลับมาอยู่แล้ว
ห้องข้างบนจะปิดไว้ ไม่มีใครอยู่ ห้องข้างล่าง 2 ห้องนอน (ลุง ป้า ลูกชาย และย่าอยู่) ส่วนปู่ พ่อของพ่อเสียไปก่อนเราเกิด

บ้านหลังนี้อยู่มาตั้งแต่เกิด พอจำความได้ จะเจอเรื่องแปลกๆ เรื่องเล่าที่ได้ยินจากผู้ใหญ่บ้าง
แต่ด้วยความเป็นเด็กไม่ได้ใส่ใจมาก
---เรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้ คือเรื่องที่ได้สัมผัสมากับตัวเอง---

Ep1.บ้านอยู่ตรงข้ามเมนเผาศพ
บ้านหลังนี้อยู่ใกล้วัดมาก เวลามีงานสีขาว สีดำ จะได้ยินเสียงประกาศต่างๆ เสียงสวด ได้ยินจนเป็นความเคยชิน
ย้อนกลับไปตอนช่วงเราอยู่ประถม ย่าเริ่มป่วย เป็นอัมพาตช่วงล่าง เดินไม่ได้ แต่ช่วงบนยังพอเคลื่อนไหว หยิบจับอะไรได้
แต่ต้องทำกายภาพประจำ ลุงทำที่ชักรอก DIY สำหรับออกกำลังกาย ขา แขน ให้ย่าสามารถนอนกายภาพเองได้
ที่ชักรอกจะติดไว้บนฝ้าตรงกับเตียงนอนย่า และมีเชือก 2 เส้นยาวลงมา ไว้ข้างๆ ย่า ได้หยิบใช้งานสะดวก
อาการย่า จะดีๆ ทรุดๆ รักษาตามอาการ ด้วยอายุ จะ 70 แล้ว และป้าจะมารับไปโรงพยาบาลเป็นปะจำเมื่อหมอนัด
ช่วงย่าป่วย จะมีญาติพี่น้องเวียนมาคอยดูแล

และวันนี้ป้ามารับย่าไปโรงพยาบาลเหมือนเดิม แต่วันนี้ป้ากับย่า กลับมามึดกว่าปกติ ทุกครั้งที่ไปจะกลับมาไม่เกิน 16.00 น.
วันนี้กลับมามึดกว่าปกติ เราก็เข้าไปถาม ทำไมวันนี้ป้าพาย่ากลับดึก

ป้ายกนิ้วชี้ขึ้นไว้ที่ปากทำเสียงชู่ๆ  ไม่ให้เราถาม เราก็ งงๆ เข้าไปอ้อนย่า แต่วันนี้ย่าดูเพลียๆ ไม่ค่อยคุยเล่นกับเรา
สักพักแม่ก็มาตามเราไปนอน

จนเช้าวันรุ่งขึ้น ป้ามานั่งเล่าให้แม่ฟัง เราก็นั่งอยู่ด้วย
ป้า : เมื่อวานพาแม่(ย่า) ไปหาหมอ เรียกรถ Taxi เท่าไรก็ไม่รับ ไม่รู้ทำไม
จนฟ้ามึด มี Taxi ที่นั่งกลับมาเมื่อวาน ที่จอดรับ แต่รู้ไหมพี่เห็นอะไร
แม่เรา : พี่เห็นอะไร แต่แม่(ย่า) ดูเพลียๆ นะ ตั้งแต่กลับมาเมื่อวาน
ป้า : พี่เห็นผู้หญิงนั่งอยู่ในรถ Taxi ก็ว่าเมียคนขับมาด้วยหรอ ถาม Taxi เห็นคนนั่งอยู่เบาะหลัง จะจอด รับทำไม
Taxi ก็บอกขึ้นมาๆ ความรีบๆ ก็ขึ้นรถกันไป พี่นั่งหน้า ข้างคนขับ  แม่(ย่า) นั่งเบาะหลังข้างผู้หญิงที่นั่งในรถมาก่อนหน้านี้
จนมาถึงบ้าน พี่มาประครองแม่(ย่า)ขึ้นรถเข็น มองเข้าไปในรถ ไม่เห็นผู้หญิงคนนั้นแล้ว เนี่ยพี่ก็ งง ว่าลงไปตอนไหน Taxi ก็ไม่ได้จอดรถระหว่างทางสักครั้ง
แม่เรา : หรือพี่ตาฟาดหรือเปล่า อาจเป็นเงาคล้ายคน
ป้า : ไม่ฟาดสิ เพราะแม่(ย่า)ก็เห็น ชวนคุยด้วยเลย แต่ผู้หญิงคนนั้นไม่ตอบ

เรื่องราววันนั้นก็จบไป แต่ยังหาคำตอบไม่ได้ว่าผู้หญิงที่เห็นคือใคร ถามย่า เห็นไหม? เพราะนั่งข้างๆ ย่าก็บอกเห็นว่านั่งข้างๆ แต่ตอนลงจากรถไม่เห็นแล้ว

และหลังจากวันนั้นย่าก็อาการทรุดลงเรื่อยๆ ช่วงวันหยุด เสาร์ อาทิตย์ เราจะไปนอนเล่น อยู่เป็นเพื่อนย่า ย่าจะนอนกายภาพที่พอไหว
เราก็นอนข้างๆ ชวนคุย เปิด TV ดูการ์ตูนไป แล้วย่าก็มาสะกิดแขนเรา
ย่า : ปิดหน้าต่างให้ย่าที
เรา : ปิดทำไมคะ ลมได้พัดเข้ามาเย็นๆ
ย่า : ไปโฉงกดูที่หน้าต่างให้ย่าที ย่าเห็นคนมายืนมอง
เรา : .......... หือออ (ในใจคิด ใครแอบปีนเข้าบ้านหรือเปล่า)

ห้องย่าไม่กว้างมาก กว้างประมาณเตียง 6 ฟุต ไปอีกประมาณ 5 ฟุต เตียงติดหน้าต่าง เรานอนฝั่งประตูเข้าห้อง
ย่านอนชิดทางหน้าต่าง ห้องย่าอยู่ข้างล่าง ตรงข้ามหน้าต่างห้องย่าเป็นกำแพง ก็เป็นไปได้ที่จะมีใครมายืน แต่ต้องตัวผอมมากๆ
เพราะระยะห่างจากหน้าต่างไปนอกบ้าน ห่างแค่ 2 ไม้บรรทัด เราลุกเดินไปที่หน้าต่าง โฉงกหน้าออกไปมอง ก็ไม่เห็นใคร

เรา : ย่า ไม่เห็นมีใครเลย ใครจะไปยืนได้อ่ะ
ย่า : มองไปที่หน้าต่าง ละบอกให้เราปิดหน้าต่างเลย
เรา : เราปิดหน้าต่าง ละมานอนดู TV ต่อ
ย่า : คืนนี้มานอนเป็นเพื่อนย่าหน่อย

เดี๋ยวมาเล่าต่อนะคะ
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่