พ่อกับแม่กำลังจะหย่ากัน เราในฐานะลูกควรทำยังไงดีคะ

ปรึกษาค่ะ เราแค่อยากรู้ว่าถ้าเป็นทุกคน ทุกคนจะตัดสินใจยังไง

พ่อแม่กำลังจะหย่ากัน แม่บอกไม่ต้องช่วยเคลียร์ แต่เราทำใจไม่ได้ ควรทำยังไงดี? ตอนนี้เราอายุประมาณ 20 กว่าๆ แต่ยังอาศัยอยู่บ้านเดียวกับพ่อแม่ (มีพี่คนโตแยกไปอยู่อีกที่แล้ว) ตอนนี้บ้านเรากำลังจะไม่เหมือนเดิม และเราอึดอัดกับบรรยากาศในบ้านมาก

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ปัญหา: พ่อกับแม่ไม่คุยกัน ไม่มองหน้ากันมาสักพักแล้ว (แม้ยังนอนห้องเดียวกัน) และตอนนี้แม่ตัดสินใจว่าจะขอ "หย่า"

สาเหตุ: เรื่องความรู้สึกสะสมมานาน (แม่รับภาระค่าใช้จ่ายหลักมาตลอดตั้งแต่มีเรากับพี่ พ่อก็มีช่วยบ้างแต่อาจจะน้อยค่ะ) จนมีจุดแตกหักเล็กๆ เรื่องการขอให้ช่วยงานในบ้าน(เช่นซ่อมแซม ต่อเติม หรือช่วยนวดให้แม่อะไรประมาณนี้) แล้วพ่อปฏิเสธใส่(อาจมีทำน้ำเสียงหงุดหงิดใส่) โดยหลังจากนั้นมีการทะเลาะกันหนัก(ปกติทะเลาะกันบ่อย แต่ก็จะกลับมาคุยกันได้เหมือนเดิม) จนเวลาผ่านไปแม่ก็พยายามกลับมาคุยต่อ แต่พ่อก็คุยกับแม่ไม่เหมือนเดิม ไม่ชวนคุยตอบคำถามห้วนๆ จนรอบนี้แม่ผ่านจุดเสียใจ กลายเป็นใช้ชีวิตคนเดียวได้แล้ว และบอกว่า "เลยจุดที่จะกลับมาคุยกันแล้ว"

ขออธิบายเพิ่มนิดนึงคือพ่อเราก็ถือว่าเป็นพ่อที่โอเคคนหนึ่ง อาจจะไม่ได้ดีเหมือนพ่อคนอื่นๆ แต่ไม่ได้แย่เลย ไม่ได้ทำให้เราหนักใจ เลี้ยงดูเราตลอดคอย support ในด้านอื่นๆในบ้าน เช่น ไปรับไปส่งคนในบ้าน ดูแลเรื่องรถ หรือเรื่องบ้านเวลาเกิดปัญหา(พวกงานที่ผู้ชายชอบทำอะคะ) แล้วก่อนหน้าจะมีปัญหา ที่บ้านก็รักกันดีปกติเลยนะคะ ในฐานะพ่อก็ถือว่าโอเคเลยค่ะ เพียงแต่ในฐานะคนเป็น สามีอาจจะทำได้ไม่ดีพอแค่นั้นค่ะ

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

แม่: เคยมาระบายความรู้สึกให้ฟัง และย้ำชัดเจนว่า "ไม่ต้องไปเคลียร์หรือเป็นคนกลางให้ ไม่เอาอะไรแล้ว อยากหย่าแล้ว"

พี่: แม่ได้ปรึกษาพี่เช่นเดียวกัน แต่พี่เลือกที่จะปล่อยให้เป็นการตัดสินใจของพ่อแม่ และจะไม่เข้าไปยุ่ง

พ่อ: ไม่คุยกับใครเลยเหมือนใช้ชีวิตไปวันๆแล้ว มีคุยกับเรากับพี่บ้างแต่ไม่ได้คุยกับแม่เลยถ้าแม่ไม่เริ่มคุยด้วย

ตัวเรา: ทำใจไม่ได้ที่เห็นเขาแยกทางกัน เพราะเมื่อก่อนที่บ้านก็สนิทกันมากก็คุยกันปกติเหมือนครอบครัวทั่วๆไปอาจมีทะเลาะกันบ้าง แต่ตอนนี้อึดอัดกับบรรยากาศในบ้าน ใจนึงอยากลองไปคุยกับพ่อเผื่อพ่อจะคิดได้และกลับมาทำบรรยกาศในบ้านให้เหมือนเดิม แต่อีกใจก็เคารพคำพูดแม่ และอีกใจนึงก็กลัวว่าถ้าเราไม่ทำอะไรเลย อนาคตเราจะมานั่งเสียดายทีหลังว่าทำไมไม่ลองช่วยหรือทำอะไรสักอย่าง แต่ถ้าเลือกจะไปคุย จะกลายเป็นเราไม่เคราพการตัดสินใจของแม่หรือเปล่า

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

1. ในฐานะลูกที่ยังอยู่ในบ้าน เราควรทำยังไงดี? ควรปล่อยวางแบบพี่ หรือควรเข้าไปเป็นตัวกลางเคลียปัญหาดี?

2.  มีใครเคยผ่านสถานการณ์แบบนี้ แล้วจัดการกับความรู้สึกอึดอัด ยังไงบ้าง ?

3. หากเลือกที่จะไม่เข้าไปยุ่งเหมือนพี่ อนาคตหากมองย้อนกลับมาจะรู้สึกเสียดายไหมที่เราไม่ได้ทำอะไรเลย ?

ขอบคุณสำหรับทุกความเห็นล่วงหน้าค่ะ