ผมเชื่อว่า หลายๆคนก็คงรู้วิกฤตโรงพยาบาลมาซักพักแล้ว...
จากที่เคยคิดว่าระบบ "บัตรทอง 30 บาทรักษาทุกโรค"
จะช่วยอำนวยความสะดวกให้ประชาชนเข้าถึงการรักษาได้ง่ายขึ้น
กลายเป็นว่าตอนนี้เบื้องหลังความสะดวกสบายเหล่านั้น
กำลังแลกมาด้วยความล่มสลายทางการเงินของโรงพยาบาลรัฐเกือบจะทั่วประเทศ
เมื่อวันที่ 5 เม.ย. 2569 นพ.ประพนธ์ ตั้งศรีเกียรติกุล สมาชิกวุฒิสภา (สว.) ในฐานะประธานกรรมาธิการการสาธารณสุข กล่าวถึงความพร้อมอภิปรายแถลงนโยบายของปีกสาธารณสุข วุฒิสภา ว่า ประเด็นหลักของเราคือเรื่องสำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ (สปสช.) ที่จะเป็นปัญหาอยู่ เนื่องจากขณะนี้ ภาพรวมของโรงพยาบาลติดลบ เงินในระบบของโรงพยาบาลหายจาก 80,000 ล้านบาท เหลืออยู่ 20,000 ล้านบาท
สัญญานเตือนภัยนี้ชี้ให้เห็นว่าระบบสาธารณสุขกำลังยืนอยู่บนปากเหว:
-เงินโรงพยาบาลหายไปกว่า 60,000 ล้านบาท: จากเดิมภาพรวมโรงพยาบาลมีเงินอยู่ 80,000 ล้านบาท ตอนนี้เหลือแค่ 20,000 ล้านบาทเท่านั้น สอดคล้องกับยอดหนี้ค้างจ่ายอุตสาหกรรมยาที่พุ่งสูงถึง 60,000 ล้านบาท
-ค่ายา-ค่ารักษาจ่ายจริงไม่คุ้มทุน: ค่าหนึ่งหน่วยน้ำหนักในการเบิกจ่ายปัจจุบันต่ำกว่าต้นทุนจริงของโรงพยาบาลอยู่มาก ทำให้โรงพยาบาลต้องแบกรับภาระขาดทุนเองถึงครึ่งหนึ่ง
นอกจากนี้ยังต้องมาเสี่ยงว่าคุณภาพยาที่ลดลงไม๊ อีก หลายๆคนก็ย่อมมีการเปรียบเทียบผลของตัวยาจากเอกชน และ โรงบาลรัฐ ว่าต่างกันมากน้อยแค่ไหน
-ปัญหางบโครงการ "7 นางฟ้า": มีการตั้งข้อสังเกตถึงความโปร่งใสและการดึงงบไปใช้ในโครงการหน่วยบริการนวัตกรรม 7 ประเภท (เช่น คลินิกเอกชน ร้านยา ในนโยบาย 30 บาทรักษาทุกที่) ไปแล้วกว่า 3,700 ล้านบาท จนหวั่นกันว่าต้องดึงเงินจากกองทุนโรงพยาบาลมาสำรองจ่ายแทน
ถ้าโรงพยาบาลรัฐกว่าครึ่งประเทศต้องเจอภาวะเงินบำรุงติดลบ และ สปสช. ยังบริหารจัดการงบแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ คนที่ซวยที่สุดคงหนีไม่พ้น "ประชาชนคนตัวเล็กๆ" ที่ต้องพึ่งพาบัตรทองในการรักษาตัวยามเจ็บป่วย
ทุกคนคิดเห็นยังไงกันบ้างครับกับเรื่องนี้?
ถึงเวลาแล้วหรือยังที่ต้องรื้อระบบบัตรทองครั้งใหญ่
หรือปล่อยให้มันล้มไปตามยถากรรม?
มาแชร์มุมมองกันครับ
ข่าว
https://www.hfocus.org/content/2026/04/37642
ระบบบัตรทองกำลังจะพังเพราะหนี้ 6 หมื่นล้านจริงหรอ? หรือสุดท้ายคนจนต้องก้มหน้ารับกรรม รักษากันตามยถากรรม?
ผมเชื่อว่า หลายๆคนก็คงรู้วิกฤตโรงพยาบาลมาซักพักแล้ว...
จากที่เคยคิดว่าระบบ "บัตรทอง 30 บาทรักษาทุกโรค"
จะช่วยอำนวยความสะดวกให้ประชาชนเข้าถึงการรักษาได้ง่ายขึ้น
กลายเป็นว่าตอนนี้เบื้องหลังความสะดวกสบายเหล่านั้น
กำลังแลกมาด้วยความล่มสลายทางการเงินของโรงพยาบาลรัฐเกือบจะทั่วประเทศ
เมื่อวันที่ 5 เม.ย. 2569 นพ.ประพนธ์ ตั้งศรีเกียรติกุล สมาชิกวุฒิสภา (สว.) ในฐานะประธานกรรมาธิการการสาธารณสุข กล่าวถึงความพร้อมอภิปรายแถลงนโยบายของปีกสาธารณสุข วุฒิสภา ว่า ประเด็นหลักของเราคือเรื่องสำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ (สปสช.) ที่จะเป็นปัญหาอยู่ เนื่องจากขณะนี้ ภาพรวมของโรงพยาบาลติดลบ เงินในระบบของโรงพยาบาลหายจาก 80,000 ล้านบาท เหลืออยู่ 20,000 ล้านบาท
สัญญานเตือนภัยนี้ชี้ให้เห็นว่าระบบสาธารณสุขกำลังยืนอยู่บนปากเหว:
-เงินโรงพยาบาลหายไปกว่า 60,000 ล้านบาท: จากเดิมภาพรวมโรงพยาบาลมีเงินอยู่ 80,000 ล้านบาท ตอนนี้เหลือแค่ 20,000 ล้านบาทเท่านั้น สอดคล้องกับยอดหนี้ค้างจ่ายอุตสาหกรรมยาที่พุ่งสูงถึง 60,000 ล้านบาท
-ค่ายา-ค่ารักษาจ่ายจริงไม่คุ้มทุน: ค่าหนึ่งหน่วยน้ำหนักในการเบิกจ่ายปัจจุบันต่ำกว่าต้นทุนจริงของโรงพยาบาลอยู่มาก ทำให้โรงพยาบาลต้องแบกรับภาระขาดทุนเองถึงครึ่งหนึ่ง
นอกจากนี้ยังต้องมาเสี่ยงว่าคุณภาพยาที่ลดลงไม๊ อีก หลายๆคนก็ย่อมมีการเปรียบเทียบผลของตัวยาจากเอกชน และ โรงบาลรัฐ ว่าต่างกันมากน้อยแค่ไหน
-ปัญหางบโครงการ "7 นางฟ้า": มีการตั้งข้อสังเกตถึงความโปร่งใสและการดึงงบไปใช้ในโครงการหน่วยบริการนวัตกรรม 7 ประเภท (เช่น คลินิกเอกชน ร้านยา ในนโยบาย 30 บาทรักษาทุกที่) ไปแล้วกว่า 3,700 ล้านบาท จนหวั่นกันว่าต้องดึงเงินจากกองทุนโรงพยาบาลมาสำรองจ่ายแทน
ถ้าโรงพยาบาลรัฐกว่าครึ่งประเทศต้องเจอภาวะเงินบำรุงติดลบ และ สปสช. ยังบริหารจัดการงบแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ คนที่ซวยที่สุดคงหนีไม่พ้น "ประชาชนคนตัวเล็กๆ" ที่ต้องพึ่งพาบัตรทองในการรักษาตัวยามเจ็บป่วย
ทุกคนคิดเห็นยังไงกันบ้างครับกับเรื่องนี้?
ถึงเวลาแล้วหรือยังที่ต้องรื้อระบบบัตรทองครั้งใหญ่
หรือปล่อยให้มันล้มไปตามยถากรรม?
มาแชร์มุมมองกันครับ
ข่าว
https://www.hfocus.org/content/2026/04/37642