เดินทางมาถึงสิบปี 48 Thailand ก็ยังคงยืนหยัดได้อยู่ ในวงการไอดอลไทย

ฉะนั้นแล้ว ทั้งเมมและแฟนคลับ ก็ไปต่อไป เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรให้ฝูงวาฬ และแพลงก์ตอนทั้งหลาย
ขอบอก อฟช.ว่า สถานที่จัดงานแห่งนี้ดีมาก รอบข้างสวยงาม ชาวบ้านแวะมองดู และใกล้บ้านข้าพเจ้า

มีเรื่องเล่า ระหว่างรอเมมมาเต้นกับแฟนคลับ
มีหนุ่มสาววัยกลางคน มากับลูกสาว น่าจะห้าหกขวบ
คนพ่อพูด "เค้าประกวดอะไรกัน?"
คนแม่คุยกับลูกว่า "งานอะไรนี่" แล้วแม่ก็ถ่ายรูปป้าย ไปถามพี่กูเกิ้ล
แล้วก็ร้องงงง อ๋ออออ บีเอ็นเคไงลูก เค้ามาออกงาน
ลูกก็ยิ้ม แล้วเขย่งก้าวกระโดดจะดูให้ได้ ถามว่าคนเยอะไหม?
คุณพ่อ "ไปเถอะ คนเยอะ มองไม่เห็นหรอก เย็นแล้วกลับบ้าน"