เราอยู่ได้แล้ว✨

เราเริ่มกลับมาอยู่กับตัวเองได้สักพักแล้ว
ก่อนจะมาอยู่จุดยี้ได้ เรานอนไม่หลับ กินข้าวไม่ลง เราร้องให้ทุกครั้งที่นิดถึง แต่มี1อย่างที่เราตัดสินใจทำไปคือ เราบล็อกเขาไปและไม้ไปส่องหรือไปยุ่งเกี่ยวกับเขาอีก ถึงแม้มีวันที่อดใจไม่ไหว อยากจะรู้อยากจะให้เขาทักมาก็ตาม เราทนอยู่เราหลับตานอน ตอนนี้เราเริ่มชิน เขาเริ่มเป็นสิ่งที่เคยมีอยู่ไปแล้ว อีกอย่างอะนะ ถ้าเขาต้องการเราจริง ถึงแม้เราจะบล็อกไป ก็สามารถหาทางติดต่อได้อยู่แล้ว ที่เขาไม่ติดต่อมา เพราะเราไม่ได้สำคัญมากพอสำหรับเขา แต่เราไม่ได้รู้สึกแย่หรอกนะ เรารู้ว่าเราเก่ง เราดีพอที่จะเริ่มต้นใหม่ได้เสมอ แค่มันกระทันหันไปเท่านั้น