ขอปรึกษาครับ..วันนี้ผมได้รับหนังสือเชิญชี้แจงจากรมคุ้มครองสวัสดิการแรงงาน เรื่อง..ลูกจ้างฟ้องขอค่าแรงและเงินชดเชยเลิกจ้างรวมๆ เกือบ4หมื่น..ยาวหน่อยแต่รับรองคุ้ม!!
>>ผมเปิดร้านอาหารจดในนามบริษัทเล็กๆตามฝันเปิดร้านมาได้5-6ปีก่อนช่วงโควิดนิดหน่อย เปิดปุ๊ปโควิดปั๊บ.. แต่รอดมาได้ เมื่อช่วงปลายปี68ผมเปิดรับสมัครพนักงานประจำร้านเพิ่ม1คน มีน้องผู้หญิงหน่วยก้านดีมาสมัครผมเลยสัมภาษณ์ด้วยตัวเองจากที่คุยประสบการณ์น้องเขาก็โอเคร มีเปลี่ยนงานหลายที่แต่ก็ไม่เป็นไรลองทำดู แต่หลักๆผมจะเน้นความตรงเวลา กับสุขภาพเน้น2เรื่องนี้จริงเพราะงานต้องยืนรับลูกค้ามียกของบ้างและมีประสบการณ์กับการลาป่วยบ่อยๆ เช่นป่วยบ่อยลาบ่อยขอไม่รับ ป่วยปลอมๆก็ไม่เอา(ประเภทกลางคืนเช็คอินร้านเหล้า ตอนเช้าเช็คอินโรงบาล แบบนี้ไม่ไหว55) น้องตอบอย่างมั่นใจเรื่องเวลาไม่สาย เรื่องป่วยไม่มี นานๆป่วยที ผมก็ดีใจตกลงรับมาทำงานเลยนัดเริ่มงาน
>>>หลังจากนั้น อภิมหาการลา ได้เริ่มขึ้น<<<
ทำงานได้5วันแรก ขอลาป่วยเลย2วันผมก็ให้ลา มีใบแพทย์ผมจ่ายเงินให้ตามสิทธิ์ขอแค่ไปหาหมอจริงๆ จากนั้นกลับมาทำงานได้3วันแจ้งขอลาธุระต้นเดือนอีก5วัน (เอาละโว้ย ตอนนี้ก็ปลายเดือนละ กลิ่นเริ่มไม่ดีแล้ววะ พนักงานคนอื่นในร้านเริ่มซุบซิบกันแล้ว)
เดือนต่อมาหลังจากลาหยุดยาวไป มีขอลาป่วยอีก2-3วันสรุปลาต่อเกือบอาทิตย์เต็มๆ และทุกๆเดือนจะเป็นแบบนี้ตลอดคือลาป่วยบ่อยมากเดือนละ1-2รอบ รอบละ2-3วัน แต่มีใบแพทย์ทุกครั้งโรงบาลเดิมหมอคนตรวจก็คนเดิมๆ พญ.กร.../พญ.วรร... จนจำชื่อได้แทบทุกคน ยังมีแอบทายกันเล่นๆเลยว่ารอบนี้หมอคนไหนเซ็นให้555
นี้ยังไม่รวมจองวันลาล่วงหน้าทำธุระ ไปเที่ยว มีนัดอีกเดือนละ 3-4 วัน และการมาสายอีกยาวเป็นหางว่าว สาย5นาที10นาที หรือแม้แต่เกิน1 ชม.ก็มีให้เห็น อ้างว่าฝนตก รถติด ยางแตก กุญแจหาย สาระพัดปัญหาที่น้องเจอผมละสงสารจริงๆทำบุญบ้างนะ
ถึงวันตัดวิคต้องปริ้นรายงานสแกนนิ้วทำเงินเดือนเจอตัวแดงเข้างานสายเพียบ..อนาจใจจริงๆ><
ร้านผมเปิด6โมเช้า-ปิด6โมงเย็น ทุกๆสัปดาห์จะจัดตารางงานให้พนักงานเข้าตามนั้น รอบไหนที่น้องเข้าเช้าต้องเปิดร้านนะ..พูดก็พูดเถอะรอรับสายหาคนแทนได้เลย ไม่ลาก็สาย และถ้าลาก็อยู่ๆหายไปคู่บัดดี้ที่เปิดร้านก็หัวหมุนทำงานคนเดียวลูกค้าเข้าเช้าทำไม่ทันโดนวีน โดนบ่น โดนยกเลิกออเดอร์บ่อยๆ จากนั้นน้องจะกลับบมาพร้อมใบแพทย์ทุกครั้ง..(โอ้..ช่างเป็นใบที่วิเศษจริงๆ><)
**ความอดทนผมเริ่มหมด**
ผมเริ่มเรียกน้องมาตักเตือนด้วยวาจา น่าจะ3-4รอบได้มั้ง แต่ที่พลาดคือไม่เคยเตือนแบบหนังสือเลยเพราะคิดว่าอยู่กันแบบพี่น้องคุยกันได้จุดนี้ผมพลาดเองแหละ ทุกครั้งที่ตักเตือนก็จะดีขึ้นได้สัก 1-2 สัปดาห์ ก็กลับมาเป็นอีก เห้อออ..ชีวิต
เป็นเวลาเกือบๆครึ่งปีที่อยู่ด้วยกันมา ยอมรับว่าผมลำบากใจมากเหนื่อยใจ
**จนกระทั้งจุดแตกหักมันได้เกิดขึ้น!! **
เมื่อต้นเดือนที่ผ่านมามีออเดอร์พิเศษเข้าตอนเช้าผมจัดตารางให้น้องเขาเปิดร้าน(ไม่เข็ดอีกแล้วผมเนี้ย)เพราะจำเป็นและเวางแผนเข้างานตามช่วงเวลาเพื่อทำออเดอร์ แต่พอถึงวันปรากฎว่า............ให้ทาย555)
**ใช่ครับ น้องหาย!!!**** ไม่มาเปิดร้านให้ผมตามตาราง ทุกคนโทรหาไม่รับ ทักหาไม่ตอบ ผมนึกในใจ ...ิบหายแล้ว !! วันนี้สำคัญด้วย ตั้งสติแปปเรียกคนเพิ่มทำออเดอร์ผ่านไปได้ด้วยดี...เห้อเกือบไม่รอด
***และแล้ววววว เธอก็กลับมา....ตอน1ทุ่มนิดๆ***
พร้อมบอกว่า เมื่อคืนหนูป่วยไปหาหมอกินยาไป10กว่าเม็ดน็อคหลับไม่รู้เรื่องเลยคะพี่...(กินยาขนาด....ละมั้งคิดในใจ) พร้อมถ่ายใบ....(ให้ทายอีกแล้ว555) ใช่ครับใบแพทย์ใบวิเศษเบิกทางที่เธอใช้ประจำ ให้ผมทางไลน์แต่ใบแพทย์ออกวันที่9 แต่ให้หยุดพักตั้งวันที่8 โอ้..ให้พักย้อนหลังได้ด้วย ผมเพิ่งรู้ แต่ช่างเหอะจะพักกี่วันว่ามาแบบวัดใจ สรุปต่ออีก 3 วันจร้า พอครบกำหนดที่ต้องมาทำงานปรากฎว่า>>>>
******* !!! ไม่มาอีกแล้ว !!!!***** อะไรวะเนี้ยบ่นกะตัวเอง และจากนั้นเลยเวลาเข้างานมาสัก1 ชม.โทรศัพท์ผมมีแจ้งเตือน ใช่ครับนั้นคือไลน์ของน้องลา(ชื่อที่พี่น้องในร้านตั้งให้) เด้งเตือนมาบอกว่าขอพักต่ออีกเพราะเมื่อคืนหนูไปหาหมอมา หมอออกใบแพทย์ให้พักอีกต่อ 2 วัน อีก2วัน!! อ่านไม่ผิด
คิดในใจครั้งที่ล้าน!!!อีกแล้ว555 พร้อมมีคำถามในหัวแว๊ปขึ้นมาก็ในเมื่อรู้อยู้ว่าจะหยุดทำไมไม่บอกตั้งแต่เมื่อคืนวะ!!ตรูจะได้หาคนมาแทน เพราะคุณน้องหยุดตามใบบ้า!!นี้อยู่แล้ว (เริ่มโมโห แต่นี้แค่คิดนะไม่ได้พูด)
***แต่ๆ ไม่จบ***
น้องคงมีสัมผัสพิเศษ คงรู้ใจผมว่าความอดทนผมเริ่มหมด ทักต่อมาอีกว่าถ้าครบวันลาแล้วจะตั้งใจทำงาน และสิ้นเดือนนี้จะขอลาออก ....
*******************พระเจ้านี้ผมฟังไม่ผิดใช่ไหม น้องขอลาออก!!!***********************
ด้วยความห่วงใย (วันนี้วันที่13 ตัดวิค25 เอาวะอีกไม่กี่วัน) เลยถามอาการด้วยความห่วงใยว่าถ้าไม่ดีขึ้นน้องพักได้เลยไหนๆก็จะออกแล้วเดี๋ยวกลับมาทำงานเกิดน็อคที่ร้านไม่มีใครเห็นจะแย่นะ พี่รับผิดชอบไม่ไหว...จากใจจริงก็ไม่ได้อยากให้มาแล้วแต่ไม่อยากไล่ออกตรงๆ แต่ไหนๆน้องเปิดหัวมาขนาดนี้แล้วพี่ก็สนองเลยแล้วกัน.. สรุปน้องอ่านแต่ไม่ตอบ ไม่รอช้าผมรีบแจ้งสิทธิ์เงินเดือนพี่จ่ายตามรอบปกติ ค่าคอมฯ เงินพิเศษฯ และวันลาที่มีใบแพทย์ก็จ่ายให้ วันที่พี่ให้พักจนวันลาออกก็จะจ่ายให้ น้องพักรักษาตัวได้เลย...พี่เหมาๆให้ละกัน น้องอ่านแต่ไม่ตอบ และน้องก็หายไป...
----
วันนี้มาถึง วันที่18----
ผมได้รับหนังสือเรียกพบจากกรมคุ้มครองสวัสดิการแรงงานปลายเดือนนี้ ตราครุตบินมาส่งที่ร้านเปิดอ่านลมแทบจับ น้องฟ้องตรูแล้ววว...
----ใจความสำคัญประมาณว่า----
ลูกจ้างเข้าไปฟ้องที่กรมฯ ว่าผมไม่จ่ายเงินค่าแรงที่ทำค้าง และวันที่ลามีใบแพทย์ รวมๆ6,+++บาท ค่าบอกเลิกจ้าง 18,+++ ค่าชดเชยเลิกจ้าง 11,+++ ล่วงหน้าตั้งแต่วันที่12เดือนนี้ถึง31เดือนหน้าเลย
แต่เฮ้ย!!! เงินเดือนยังไม่ออกเลย ยังไม่ถึงวันเงินออกด้วยซ้ำ เงินออกทุกวันที่ 30 นะน้องลืมหรือเปล่า ฟ้องกันล่วงหน้าทั้งที่ยังไม่ถึงวันจะจ่ายเงินเลย
และนี้เพิ่งวันที่18 เอง มาฟ้องว่าผมไม่จ่ายเฉยทั้งๆที่บอกแล้วเงินผมจ่ายปกติ โดยจะจ่ายค่าแรงที่ทำค้างไว้+ลา และก็วันที่ให้พักจนถึงที่ตัวเองขอลาออก ถึงวันตัดวิคก็10กว่าวันที่ที่ผมจะจ่ายให้คร่าวๆน่าจะหมื่นนิดๆ ได้เงินทั้งๆที่ไม่ได้มาทำงานเกินครึ่งเดือน ผมคิดซะว่าแลกความสะบายใจ ไม่ต้องมานั่งลุ้นกับพนักงานที่ไม่มีความรับผิดชอบ
แต่นี้จะฟ้องให้ผมจ่ายเงินชดเชยเลิกจ้างเพิ่มอีกด้วย แม่จ้าววว..มันเกินไป
ผมเพิ่มเติมการจ้างของผมนะ
-ตัดวิคทุกวันที่ 25 เงินออกทุกวันที่30 โอนผ่านเปย์โลธนาคาร เงินเข้า30เปะๆทุกเดือน
-ผมส่งประกันสังคม เงินสมทบ กองทุนทดแทน ให้ครบ
-ค่าคอม เงินทริป ช่วยค่าเช่าบ้าน ผมจ่ายให้หมดแค่ไม่ทำผิดกฎ แต่น้องทั้งสาย ทั้งขาดงาน ผมก็จ่ายไม่หักสักเดือน กฎร้านมีไว้ขู่ เสือกระดาษจริงๆ
-ที่ร้านมีคนงาน5คน ตอนน้องออก ที่ร้านดีใจกันใหญ่555 แต่ผมนี้เศร้าใจ><
****ขอบคุณทุกท่านที่อ่านมาถึงนี้นะครับอาจจะยาวหน่อย**** ก็ไม่เคยเขียนอะไรยาวๆแบบนี้สักที แต่ถ้าจะกรุณาช่วยผมหน่อยครับ ว่าผมควรทำตัวเช่นไรดี เขาฟ้องผมมาผมต้องเสียเงินตามที่เขาเรียกไหม จะเป็นคดีไหมครับ เศรษฐกิจแบบนี้ร้านก็ไม่ได้กำไรอะไรมาก พอแค่ได้จ่ายค่าแรงลูกน้องเลี้ยงลูกเลี้ยงเมียไปเดือนต่อเดือน บางเดือนเข้าเนื้อ..กู้อีกแล้ววว แต่ถ้าผมต้องจ่ายจริงๆผมคงต้องพอกับการทำร้านแล้วไม่ใช่ไม่อยากทำนะ แต่มันหมดกำลังใจ...
ทุกคำที่พิมพ์ลงเป็นความจริงที่อยากเล่าให้ฟัง ศาลพระภูมิที่ร้านผมท่านรู้ **ขอบคุณครับ**
****ท้ายนี้ถ้าน้อง ต. ผ่านมาเห็นกระทู้นี้แล้วได้อ่านน้องคงจำได้เนาะ เพราะพี่เล่าละเอียดอยู่ น้องทำพี่นอนไม่หลับกินข้าวไม่อร่อยหลายวันเลย หวังว่าเราคงเคลียร์กันได้และจบลงด้วยดี พี่อโหสิกรรมให้****
ผมกำลังถูกลูกจ้างฟ้องกรมแรงงานฯ มุมมองนายจ้าง
>>ผมเปิดร้านอาหารจดในนามบริษัทเล็กๆตามฝันเปิดร้านมาได้5-6ปีก่อนช่วงโควิดนิดหน่อย เปิดปุ๊ปโควิดปั๊บ.. แต่รอดมาได้ เมื่อช่วงปลายปี68ผมเปิดรับสมัครพนักงานประจำร้านเพิ่ม1คน มีน้องผู้หญิงหน่วยก้านดีมาสมัครผมเลยสัมภาษณ์ด้วยตัวเองจากที่คุยประสบการณ์น้องเขาก็โอเคร มีเปลี่ยนงานหลายที่แต่ก็ไม่เป็นไรลองทำดู แต่หลักๆผมจะเน้นความตรงเวลา กับสุขภาพเน้น2เรื่องนี้จริงเพราะงานต้องยืนรับลูกค้ามียกของบ้างและมีประสบการณ์กับการลาป่วยบ่อยๆ เช่นป่วยบ่อยลาบ่อยขอไม่รับ ป่วยปลอมๆก็ไม่เอา(ประเภทกลางคืนเช็คอินร้านเหล้า ตอนเช้าเช็คอินโรงบาล แบบนี้ไม่ไหว55) น้องตอบอย่างมั่นใจเรื่องเวลาไม่สาย เรื่องป่วยไม่มี นานๆป่วยที ผมก็ดีใจตกลงรับมาทำงานเลยนัดเริ่มงาน
ทำงานได้5วันแรก ขอลาป่วยเลย2วันผมก็ให้ลา มีใบแพทย์ผมจ่ายเงินให้ตามสิทธิ์ขอแค่ไปหาหมอจริงๆ จากนั้นกลับมาทำงานได้3วันแจ้งขอลาธุระต้นเดือนอีก5วัน (เอาละโว้ย ตอนนี้ก็ปลายเดือนละ กลิ่นเริ่มไม่ดีแล้ววะ พนักงานคนอื่นในร้านเริ่มซุบซิบกันแล้ว)
เดือนต่อมาหลังจากลาหยุดยาวไป มีขอลาป่วยอีก2-3วันสรุปลาต่อเกือบอาทิตย์เต็มๆ และทุกๆเดือนจะเป็นแบบนี้ตลอดคือลาป่วยบ่อยมากเดือนละ1-2รอบ รอบละ2-3วัน แต่มีใบแพทย์ทุกครั้งโรงบาลเดิมหมอคนตรวจก็คนเดิมๆ พญ.กร.../พญ.วรร... จนจำชื่อได้แทบทุกคน ยังมีแอบทายกันเล่นๆเลยว่ารอบนี้หมอคนไหนเซ็นให้555
นี้ยังไม่รวมจองวันลาล่วงหน้าทำธุระ ไปเที่ยว มีนัดอีกเดือนละ 3-4 วัน และการมาสายอีกยาวเป็นหางว่าว สาย5นาที10นาที หรือแม้แต่เกิน1 ชม.ก็มีให้เห็น อ้างว่าฝนตก รถติด ยางแตก กุญแจหาย สาระพัดปัญหาที่น้องเจอผมละสงสารจริงๆทำบุญบ้างนะ
ถึงวันตัดวิคต้องปริ้นรายงานสแกนนิ้วทำเงินเดือนเจอตัวแดงเข้างานสายเพียบ..อนาจใจจริงๆ><
ร้านผมเปิด6โมเช้า-ปิด6โมงเย็น ทุกๆสัปดาห์จะจัดตารางงานให้พนักงานเข้าตามนั้น รอบไหนที่น้องเข้าเช้าต้องเปิดร้านนะ..พูดก็พูดเถอะรอรับสายหาคนแทนได้เลย ไม่ลาก็สาย และถ้าลาก็อยู่ๆหายไปคู่บัดดี้ที่เปิดร้านก็หัวหมุนทำงานคนเดียวลูกค้าเข้าเช้าทำไม่ทันโดนวีน โดนบ่น โดนยกเลิกออเดอร์บ่อยๆ จากนั้นน้องจะกลับบมาพร้อมใบแพทย์ทุกครั้ง..(โอ้..ช่างเป็นใบที่วิเศษจริงๆ><)
ผมเริ่มเรียกน้องมาตักเตือนด้วยวาจา น่าจะ3-4รอบได้มั้ง แต่ที่พลาดคือไม่เคยเตือนแบบหนังสือเลยเพราะคิดว่าอยู่กันแบบพี่น้องคุยกันได้จุดนี้ผมพลาดเองแหละ ทุกครั้งที่ตักเตือนก็จะดีขึ้นได้สัก 1-2 สัปดาห์ ก็กลับมาเป็นอีก เห้อออ..ชีวิต
เป็นเวลาเกือบๆครึ่งปีที่อยู่ด้วยกันมา ยอมรับว่าผมลำบากใจมากเหนื่อยใจ
เมื่อต้นเดือนที่ผ่านมามีออเดอร์พิเศษเข้าตอนเช้าผมจัดตารางให้น้องเขาเปิดร้าน(ไม่เข็ดอีกแล้วผมเนี้ย)เพราะจำเป็นและเวางแผนเข้างานตามช่วงเวลาเพื่อทำออเดอร์ แต่พอถึงวันปรากฎว่า............ให้ทาย555)
**ใช่ครับ น้องหาย!!!**** ไม่มาเปิดร้านให้ผมตามตาราง ทุกคนโทรหาไม่รับ ทักหาไม่ตอบ ผมนึกในใจ ...ิบหายแล้ว !! วันนี้สำคัญด้วย ตั้งสติแปปเรียกคนเพิ่มทำออเดอร์ผ่านไปได้ด้วยดี...เห้อเกือบไม่รอด
***และแล้ววววว เธอก็กลับมา....ตอน1ทุ่มนิดๆ***
พร้อมบอกว่า เมื่อคืนหนูป่วยไปหาหมอกินยาไป10กว่าเม็ดน็อคหลับไม่รู้เรื่องเลยคะพี่...(กินยาขนาด....ละมั้งคิดในใจ) พร้อมถ่ายใบ....(ให้ทายอีกแล้ว555) ใช่ครับใบแพทย์ใบวิเศษเบิกทางที่เธอใช้ประจำ ให้ผมทางไลน์แต่ใบแพทย์ออกวันที่9 แต่ให้หยุดพักตั้งวันที่8 โอ้..ให้พักย้อนหลังได้ด้วย ผมเพิ่งรู้ แต่ช่างเหอะจะพักกี่วันว่ามาแบบวัดใจ สรุปต่ออีก 3 วันจร้า พอครบกำหนดที่ต้องมาทำงานปรากฎว่า>>>>
******* !!! ไม่มาอีกแล้ว !!!!***** อะไรวะเนี้ยบ่นกะตัวเอง และจากนั้นเลยเวลาเข้างานมาสัก1 ชม.โทรศัพท์ผมมีแจ้งเตือน ใช่ครับนั้นคือไลน์ของน้องลา(ชื่อที่พี่น้องในร้านตั้งให้) เด้งเตือนมาบอกว่าขอพักต่ออีกเพราะเมื่อคืนหนูไปหาหมอมา หมอออกใบแพทย์ให้พักอีกต่อ 2 วัน อีก2วัน!! อ่านไม่ผิด
คิดในใจครั้งที่ล้าน!!!อีกแล้ว555 พร้อมมีคำถามในหัวแว๊ปขึ้นมาก็ในเมื่อรู้อยู้ว่าจะหยุดทำไมไม่บอกตั้งแต่เมื่อคืนวะ!!ตรูจะได้หาคนมาแทน เพราะคุณน้องหยุดตามใบบ้า!!นี้อยู่แล้ว (เริ่มโมโห แต่นี้แค่คิดนะไม่ได้พูด)
***แต่ๆ ไม่จบ***
น้องคงมีสัมผัสพิเศษ คงรู้ใจผมว่าความอดทนผมเริ่มหมด ทักต่อมาอีกว่าถ้าครบวันลาแล้วจะตั้งใจทำงาน และสิ้นเดือนนี้จะขอลาออก ....
*******************พระเจ้านี้ผมฟังไม่ผิดใช่ไหม น้องขอลาออก!!!***********************
ด้วยความห่วงใย (วันนี้วันที่13 ตัดวิค25 เอาวะอีกไม่กี่วัน) เลยถามอาการด้วยความห่วงใยว่าถ้าไม่ดีขึ้นน้องพักได้เลยไหนๆก็จะออกแล้วเดี๋ยวกลับมาทำงานเกิดน็อคที่ร้านไม่มีใครเห็นจะแย่นะ พี่รับผิดชอบไม่ไหว...จากใจจริงก็ไม่ได้อยากให้มาแล้วแต่ไม่อยากไล่ออกตรงๆ แต่ไหนๆน้องเปิดหัวมาขนาดนี้แล้วพี่ก็สนองเลยแล้วกัน.. สรุปน้องอ่านแต่ไม่ตอบ ไม่รอช้าผมรีบแจ้งสิทธิ์เงินเดือนพี่จ่ายตามรอบปกติ ค่าคอมฯ เงินพิเศษฯ และวันลาที่มีใบแพทย์ก็จ่ายให้ วันที่พี่ให้พักจนวันลาออกก็จะจ่ายให้ น้องพักรักษาตัวได้เลย...พี่เหมาๆให้ละกัน น้องอ่านแต่ไม่ตอบ และน้องก็หายไป...
----วันนี้มาถึง วันที่18----
ผมได้รับหนังสือเรียกพบจากกรมคุ้มครองสวัสดิการแรงงานปลายเดือนนี้ ตราครุตบินมาส่งที่ร้านเปิดอ่านลมแทบจับ น้องฟ้องตรูแล้ววว...
----ใจความสำคัญประมาณว่า----
ลูกจ้างเข้าไปฟ้องที่กรมฯ ว่าผมไม่จ่ายเงินค่าแรงที่ทำค้าง และวันที่ลามีใบแพทย์ รวมๆ6,+++บาท ค่าบอกเลิกจ้าง 18,+++ ค่าชดเชยเลิกจ้าง 11,+++ ล่วงหน้าตั้งแต่วันที่12เดือนนี้ถึง31เดือนหน้าเลย
แต่เฮ้ย!!! เงินเดือนยังไม่ออกเลย ยังไม่ถึงวันเงินออกด้วยซ้ำ เงินออกทุกวันที่ 30 นะน้องลืมหรือเปล่า ฟ้องกันล่วงหน้าทั้งที่ยังไม่ถึงวันจะจ่ายเงินเลย
และนี้เพิ่งวันที่18 เอง มาฟ้องว่าผมไม่จ่ายเฉยทั้งๆที่บอกแล้วเงินผมจ่ายปกติ โดยจะจ่ายค่าแรงที่ทำค้างไว้+ลา และก็วันที่ให้พักจนถึงที่ตัวเองขอลาออก ถึงวันตัดวิคก็10กว่าวันที่ที่ผมจะจ่ายให้คร่าวๆน่าจะหมื่นนิดๆ ได้เงินทั้งๆที่ไม่ได้มาทำงานเกินครึ่งเดือน ผมคิดซะว่าแลกความสะบายใจ ไม่ต้องมานั่งลุ้นกับพนักงานที่ไม่มีความรับผิดชอบ
แต่นี้จะฟ้องให้ผมจ่ายเงินชดเชยเลิกจ้างเพิ่มอีกด้วย แม่จ้าววว..มันเกินไป
ผมเพิ่มเติมการจ้างของผมนะ
-ตัดวิคทุกวันที่ 25 เงินออกทุกวันที่30 โอนผ่านเปย์โลธนาคาร เงินเข้า30เปะๆทุกเดือน
-ผมส่งประกันสังคม เงินสมทบ กองทุนทดแทน ให้ครบ
-ค่าคอม เงินทริป ช่วยค่าเช่าบ้าน ผมจ่ายให้หมดแค่ไม่ทำผิดกฎ แต่น้องทั้งสาย ทั้งขาดงาน ผมก็จ่ายไม่หักสักเดือน กฎร้านมีไว้ขู่ เสือกระดาษจริงๆ
-ที่ร้านมีคนงาน5คน ตอนน้องออก ที่ร้านดีใจกันใหญ่555 แต่ผมนี้เศร้าใจ><
****ขอบคุณทุกท่านที่อ่านมาถึงนี้นะครับอาจจะยาวหน่อย**** ก็ไม่เคยเขียนอะไรยาวๆแบบนี้สักที แต่ถ้าจะกรุณาช่วยผมหน่อยครับ ว่าผมควรทำตัวเช่นไรดี เขาฟ้องผมมาผมต้องเสียเงินตามที่เขาเรียกไหม จะเป็นคดีไหมครับ เศรษฐกิจแบบนี้ร้านก็ไม่ได้กำไรอะไรมาก พอแค่ได้จ่ายค่าแรงลูกน้องเลี้ยงลูกเลี้ยงเมียไปเดือนต่อเดือน บางเดือนเข้าเนื้อ..กู้อีกแล้ววว แต่ถ้าผมต้องจ่ายจริงๆผมคงต้องพอกับการทำร้านแล้วไม่ใช่ไม่อยากทำนะ แต่มันหมดกำลังใจ...
ทุกคำที่พิมพ์ลงเป็นความจริงที่อยากเล่าให้ฟัง ศาลพระภูมิที่ร้านผมท่านรู้ **ขอบคุณครับ**
****ท้ายนี้ถ้าน้อง ต. ผ่านมาเห็นกระทู้นี้แล้วได้อ่านน้องคงจำได้เนาะ เพราะพี่เล่าละเอียดอยู่ น้องทำพี่นอนไม่หลับกินข้าวไม่อร่อยหลายวันเลย หวังว่าเราคงเคลียร์กันได้และจบลงด้วยดี พี่อโหสิกรรมให้****