ชื่อเรื่อง: สาว ม.ปลาย ที่ไหนจะกล้ารับงานพาร์ทไทม์เป็นจอมมารกันล่ะ!
นามปากกา: IsekAii
🔗 อ่านย้อนหลังตอนเดิมได้ที่นี่:
[ตอนที่ 1] ดีละงานพาร์ทไทม์กับเทพธิดา ->
https://m.pantip.com/topic/44165497
[ตอนที่ 2]
https://m.pantip.com/topic/44165517
ห้องโถงบัลลังก์แห่งปราสาทจอมมารกลับมาตึงเครียดอีกครั้ง เมื่อกองทัพผู้กล้าที่นำโดย **"เลออน ผู้กล้าแห่งแสง"** ได้บุกฝ่าด่านปราสาทจอมมารเข้ามาจนถึงห้องโถงชั้นในสุดจนได้!
"ฮ่า ๆ ๆ! เจ้าจอมมารหน้าใหม่! ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง วันที่ดาบศักดิ์สิทธิ์ของข้าจะเด็ดหัวเจ้าเพื่อคืนความสงบสุขให้แก่โลก!"
เลออนตะโกนก้องด้วยความมั่นใจ ด้านหลังของเขามีทั้งมหาจอมเวทศักดิ์สิทธิ์และอัศวินเทมพลาร์ฝีมือดีที่สุดในโลกหนุนหลัง ออร่าแห่งความยุติธรรมแผ่ซ่านจนน่าขนลุก
ทว่า ณ บัลลังก์จอมมาร...
รินในร่างสุดเบียวดวงตาสองสี แดง-ฟ้า กำลังนั่งเท้าคางและถือหนังสือการ์ตูนรายสัปดาห์ด้วยสายตาปลาตายสุดขีด
*(เฮ้อ... จะตะโกนหาพระแสงอะไรคะเนี่ย หนวกหูชะมัดเลย แถมยังมาขัดจังหวะตอนกำลังอ่านฉากสำคัญอีก... น่ารำคาญจังเลยค่ะ)*
และในเสี้ยววินาทีที่กองทัพผู้กล้าขยับตัวเตรียมจะเปิดฉากโจมตี ระบบป้องกันภัยระดับพระเจ้าที่เพิ่งอัปเกรดเสร็จสิ้น 100% ก็ตอบสนองต่อภัยคุกคามในทันที!
> **【คำเตือนระบบ: ตรวจพบการบุกรุกโดยไม่ได้รับอนุญาต】**
> **【บังคับเปิดใช้งาน ‘อาณาเขตเด็ดขาด: ห้องสอบสวนของเทพธิดา’】**
> **【ระบบทำงาน: ทำการสร้างและส่ง ‘ร่างแยกสมบูรณ์แบบ’ ออกปฏิบัติการอัตโนมัติ】**
*——วิ้ง！*
โลกทั้งใบพลันพลิกกลับในพริบตา กองทัพผู้กล้าถูกดึงเข้าสู่มิติสีขาวโพลนอันไร้ขอบเขต
"น... นี่มันอะไรกัน?! เวทมนตร์ลวงตาเรหรอ?!" มหาจอมเวทศักดิ์สิทธิ์ตื่นตระหนก พยายามจะร่ายมนตร์ลบล้างมิติ แต่ระบบหลังบ้านของเทพธิดากลับตัดสายเชื่อมต่ออย่างไร้เยื่อใย
> **【สิทธิ์การรันสกิลของศัตรูถูกระบบตัดการทำงาน (แบน)】**
> **【ทำการยึดสเตตัสและพลังของศัตรูชั่วคราว 50%】**
> **【บังคับใช้ระบบควบคุมคิวเหตุการณ์: ล็อกเป้าหมายให้อยู่ในสถานะ ‘กรุณารอก่อนสักครู่’】**
"ขยับ... ขยับตัวไม่ได้เลย?! เวทมนตร์ก็ใช้ไม่ได้!"
กองทัพผู้กล้าทั้งหมดแข็งค้างเป็นหินอยู่กลางอากาศ โดยมีตัวอักษรสีเหลืองกะพริบคำว่า **『กรุณารอก่อนสักครู่』** ลอยอยู่บนหัวของทุกคนอย่างกวนประสาท
ในมิติสีขาวนั้น ร่างแยกสมบูรณ์แบบของรินก้าวเดินออกมาด้วยใบหน้าเรียบเฉย
*(อืม... ดูกล่องข้อความระบบซิ... อ๊ะ โหมดโจมตีทะลวงบาเรียไม่สนพลังป้องกันปิดอยู่สินะคะ ดีแล้วล่ะค่ะ ขืนไปย่อยสลายพวกนี้ให้กลายเป็นผงต่อหน้าพวกขุนพลมาร มันจะดูโหดร้ายทารุณผิดศีลธรรมเกินไปหน่อย งั้นแค่ใช้เวทมนตร์ธรรมดาตบสั่งสอนไปเบา ๆ ละกันค่ะ)*
ร่างแยกของรินชูมือขึ้นข้างหนึ่งอย่างไร้อารมณ์ ก่อนจะพึมพำชื่อเวทมนตร์โจมตีระดับพื้นฐานออกมาเบา ๆ
"——『โฮลี่ บูสต์』"
แม้จะเป็นเพียงเวทมนตร์ธรรมดาที่ไม่ได้เปิดใช้สกิลทะลวงพลังป้องกัน แต่ด้วยค่าสเตตัสระดับเทพเจ้าสายต่อสู้ 100% ที่รินครอบครองอยู่ เวทมนตร์พื้นฐานนั้นจึงแปรเปลี่ยนเป็นคลื่นพลังงานเวทมนตร์สีรุ้งขนาดมหึมาที่ถล่มทลายทุกสิ่งที่อยู่รัศมีให้แตกสลาย!
*——ตู้มมมมมมมมมมมม！！！*
แม้ร่างจะไม่สลายกลายเป็นเถ้าถ่าน แต่กองทัพผู้กล้าในชุดเกราะในตำนานทั้งหมดก็ถูกคลื่นพลังงานบดขยี้จนหมดสภาพ นอนหมดสติ ตาเหลือก น้ำลายฟูมปากกันถ้วนหน้าในพริบตาเดียว!
ร่างแยกของรินเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าของผู้กล้าเลออนที่นอนพะงาบ ๆ ก่อนจะยกนิ้วชี้และนิ้วโป้งขึ้นมาตั้งท่า...
*——แป๊ะ！*
มันคือการ **"ดีดมะกอก" (เดโกปิง)** ใส่หน้าผากผู้กล้าเบา ๆ หนึ่งที ด้วยแรงกายภาพระดับพระเจ้า
แรงอัดอากาศจากการดีดนิ้วเพียงครั้งเดียว ก่อให้เกิดพายุทอร์นาโดขนาดย่อม หอบเอาเกราะและร่างของกองทัพผู้กล้าที่สิ้นสภาพทั้งหมด ปลิวทะลุขอบเขตมิติ พุ่งลอยละลิ่วออกไปนอกเขตแดนปราสาทจอมมารหายวับไปกับตา!
---
### ณ ห้องโถงบัลลังก์ (โลกแห่งความเป็นจริง)
ในระหว่างที่การต่อสู้ในมิติสีขาวดำเนินไป ระบบเสริมความงามของเทพธิดาก็ทำงานนอกห้องสอบสวนโดยอัตโนมัติ
> **【เอฟเฟกต์พิเศษ: หน้าจอถ่ายทอดสดศักดิ์สิทธิ์ (ฟิลเตอร์สะกดจิตความงาม) เริ่มทำงาน】**
หน้าจอแสงสีทองขนาดมหึมาปรากฏขึ้นกลางห้องโถง ให้เหล่าขุนพลมารได้ร่วมรับชมการไลฟ์สด ซึ่งภาพที่ผ่านฟิลเตอร์ความงาม 100% ของระบบเทพธิดาปรากฏออกมาดังนี้:
| สิ่งที่เกิดขึ้นจริงในมิติสีขาว | สิ่งที่ปรากฏบนหน้าจอไลฟ์สด (ฟิลเตอร์บิวตี้) |
| --- | --- |
| กองทัพผู้กล้าแข็งค้างขยับตัวไม่ได้เพราะโดนระบบล็อกคิวคำสั่ง | ท่านจอมมารรินยืนแผ่ออร่าศักดิ์สิทธิ์อันแสนอบอุ่น ขณะที่เหล่าผู้กล้าพากันยืนนิ่งสงบเงียบด้วยความเคารพเกรงอกเกรงใจ ยอมรับในบารมีของท่านจอมมาร |
| ร่างแยกของรินร่ายมนตร์ระเบิดพลังทำลายล้างใส่กองทัพผู้กล้าจนหมดสภาพ | ท่านจอมมารค่อย ๆ เอื้อนเอ่ยถ้อยคำแห่งการเยียวยา (โฮลี่ บูสต์) แสงสีรุ้งอันอบอุ่นโอบอุ้มเหล่าผู้กล้า ชำระล้างความเกลียดชังในจิตใจของพวกเขา จนทุกคนถึงกับหลั่งน้ำตาแห่งความตื้นตันใจและทรุดตัวลงคุกเข่าด้วยความซาบซึ้ง |
| ร่างแยกใช้แรงดีดหน้าผากกระแทกผู้กล้าปลิวทะลุมิติหายไป | ท่านจอมมารใช้ปลายนิ้วสัมผัสหน้าผากของผู้กล้าอย่างอ่อนโยน ส่งพวกเขากลับสู่มาตุภูมิด้วยละอองแสงสีทองอันงดงามและเงียบสงบ |
---
"โอ้... โอ้พระเจ้า...!!!"
ขุนพลมารเผ่ามังกรวารีถึงกับทรุดลงร้องไห้โฮลั่นห้องโถง สะอึกสะอื้นจนตัวโยน
"ช่างเป็นความเมตตาที่กว้างใหญ่ดั่งมหาสมุทร! แทนที่จะสังหารศัตรูที่บุกรุกเข้ามาทำร้ายตนเอง แต่ท่านจอมมารรินกลับใช้มหาเวทชำระล้างจิตใจที่แปดเปื้อนของพวกผู้กล้า และส่งพวกเขากลับบ้านเกิดอย่างปลอดภัยด้วยความรักและสันติสุข!"
"ใช่แล้ว! การต่อสู้ที่ไร้ความปรานีมันเป็นเรื่องของพวกป่าเถื่อน! การสยบศัตรูด้วยความดีงามต่างหากคือวิถีของราชาที่แท้จริง! ท่านจอมมารรินคือความหวังใหม่ของเผ่ามารเราอย่างแท้จริงพะย่ะค่ะ!" เหล่าขุนพลมารพากันกราบไหว้ท่วมหัว ร้องห่มร้องไห้ระงมด้วยความศรัทธาจนแทบจะถวายชีวิตให้ตรงนั้น
---
*——แวบ*
มิติสีขาวเสื่อมสลายลง รินสะดุ้งตื่นขึ้นมาจากการสัปหงกบนบัลลังก์ เธอหันมองซ้ายมองขวาพบว่าห้องโถงว่างเปล่า ไม่มีผู้กล้าเหลืออยู่เลยสักคน มีเพียงเสียงพวกลูกน้องข้างล่างที่พากันตะโกน "ทรงพระเจริญ! ท่านจอมมารผู้มีเมตตาจงเจริญ!" ดังลั่นปราสาท
*(เอ๋... อ้าว? พวกผู้กล้าหายไปไหนหมดแล้วล่ะคะ? อ๊ะ... ดูล็อกระบบแจ้งเตือนแป๊บหนึ่ง)*
> **【ระบบป้องกันตัวทำงานเสร็จสิ้น: ผู้บุกรุกทั้งหมดถูกกำจัดออกนอกเขตแดน】**
> **【เวลาการทำงานจริงของมาสเตอร์: 0 วินาที】**
*(ว้าว... ทำงาน 0 วินาทีเหรอคะเนี่ย? ระบบออโต้นี่มันยอดเยี่ยมที่สุดในโลกเลยค่ะ! งั้นคืนนี้ขอนอนหลับยาว ๆ อ่านการ์ตูนให้สบายใจเลยละกันนะคะ)*
รินพยักหน้าอย่างพึงพอใจพลางขดตัวกลมดิบบนบัลลังก์หินและเปิดอ่านการ์ตูนต่ออย่างมีความสุข โดยที่ไม่ได้รู้เลยว่า ตรรกะความเข้าใจผิดของเหล่าลูกน้องในปราสาทได้ยกระดับความยิ่งใหญ่ของเธอให้กลายเป็น "จอมมารผู้มีเมตตาและทรงพลังที่สุดในประวัติศาสตร์" ไปเรียบร้อยแล้ว!
🔗 อ่านย้อนหลังตอนเดิมได้ที่นี่:
[ตอนที่ 1] ดีละงานพาร์ทไทม์กับเทพธิดา ->
https://m.pantip.com/topic/44165497
[ตอนที่ 2]
https://m.pantip.com/topic/44165517
อ่านตอนอื่น ๆ หรือกดหัวใจให้กำลังใจได้ที่:
https://www.readawrite.com/a/86303ed32c55adc1d672b1b34d1051fb
https://kakuyomu.jp/works/2912051604098670568
ตอนที่ 4 คอมเม้นท์ด้านล่างเลย
[นิยายแฟนตาซี]สาว.ปลายที่ไหนจะกล้ารับงานพาร์ทไทม์เป็นจอมมารกันล่ะ เทพธิดาเลยยัดสกิลโกงมาแบบจัดเต็ม ตอนที่ 3 - 4
นามปากกา: IsekAii
🔗 อ่านย้อนหลังตอนเดิมได้ที่นี่:
[ตอนที่ 1] ดีละงานพาร์ทไทม์กับเทพธิดา -> https://m.pantip.com/topic/44165497
[ตอนที่ 2]
https://m.pantip.com/topic/44165517
ห้องโถงบัลลังก์แห่งปราสาทจอมมารกลับมาตึงเครียดอีกครั้ง เมื่อกองทัพผู้กล้าที่นำโดย **"เลออน ผู้กล้าแห่งแสง"** ได้บุกฝ่าด่านปราสาทจอมมารเข้ามาจนถึงห้องโถงชั้นในสุดจนได้!
"ฮ่า ๆ ๆ! เจ้าจอมมารหน้าใหม่! ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง วันที่ดาบศักดิ์สิทธิ์ของข้าจะเด็ดหัวเจ้าเพื่อคืนความสงบสุขให้แก่โลก!"
เลออนตะโกนก้องด้วยความมั่นใจ ด้านหลังของเขามีทั้งมหาจอมเวทศักดิ์สิทธิ์และอัศวินเทมพลาร์ฝีมือดีที่สุดในโลกหนุนหลัง ออร่าแห่งความยุติธรรมแผ่ซ่านจนน่าขนลุก
ทว่า ณ บัลลังก์จอมมาร...
รินในร่างสุดเบียวดวงตาสองสี แดง-ฟ้า กำลังนั่งเท้าคางและถือหนังสือการ์ตูนรายสัปดาห์ด้วยสายตาปลาตายสุดขีด
*(เฮ้อ... จะตะโกนหาพระแสงอะไรคะเนี่ย หนวกหูชะมัดเลย แถมยังมาขัดจังหวะตอนกำลังอ่านฉากสำคัญอีก... น่ารำคาญจังเลยค่ะ)*
และในเสี้ยววินาทีที่กองทัพผู้กล้าขยับตัวเตรียมจะเปิดฉากโจมตี ระบบป้องกันภัยระดับพระเจ้าที่เพิ่งอัปเกรดเสร็จสิ้น 100% ก็ตอบสนองต่อภัยคุกคามในทันที!
> **【คำเตือนระบบ: ตรวจพบการบุกรุกโดยไม่ได้รับอนุญาต】**
> **【บังคับเปิดใช้งาน ‘อาณาเขตเด็ดขาด: ห้องสอบสวนของเทพธิดา’】**
> **【ระบบทำงาน: ทำการสร้างและส่ง ‘ร่างแยกสมบูรณ์แบบ’ ออกปฏิบัติการอัตโนมัติ】**
*——วิ้ง！*
โลกทั้งใบพลันพลิกกลับในพริบตา กองทัพผู้กล้าถูกดึงเข้าสู่มิติสีขาวโพลนอันไร้ขอบเขต
"น... นี่มันอะไรกัน?! เวทมนตร์ลวงตาเรหรอ?!" มหาจอมเวทศักดิ์สิทธิ์ตื่นตระหนก พยายามจะร่ายมนตร์ลบล้างมิติ แต่ระบบหลังบ้านของเทพธิดากลับตัดสายเชื่อมต่ออย่างไร้เยื่อใย
> **【สิทธิ์การรันสกิลของศัตรูถูกระบบตัดการทำงาน (แบน)】**
> **【ทำการยึดสเตตัสและพลังของศัตรูชั่วคราว 50%】**
> **【บังคับใช้ระบบควบคุมคิวเหตุการณ์: ล็อกเป้าหมายให้อยู่ในสถานะ ‘กรุณารอก่อนสักครู่’】**
"ขยับ... ขยับตัวไม่ได้เลย?! เวทมนตร์ก็ใช้ไม่ได้!"
กองทัพผู้กล้าทั้งหมดแข็งค้างเป็นหินอยู่กลางอากาศ โดยมีตัวอักษรสีเหลืองกะพริบคำว่า **『กรุณารอก่อนสักครู่』** ลอยอยู่บนหัวของทุกคนอย่างกวนประสาท
ในมิติสีขาวนั้น ร่างแยกสมบูรณ์แบบของรินก้าวเดินออกมาด้วยใบหน้าเรียบเฉย
*(อืม... ดูกล่องข้อความระบบซิ... อ๊ะ โหมดโจมตีทะลวงบาเรียไม่สนพลังป้องกันปิดอยู่สินะคะ ดีแล้วล่ะค่ะ ขืนไปย่อยสลายพวกนี้ให้กลายเป็นผงต่อหน้าพวกขุนพลมาร มันจะดูโหดร้ายทารุณผิดศีลธรรมเกินไปหน่อย งั้นแค่ใช้เวทมนตร์ธรรมดาตบสั่งสอนไปเบา ๆ ละกันค่ะ)*
ร่างแยกของรินชูมือขึ้นข้างหนึ่งอย่างไร้อารมณ์ ก่อนจะพึมพำชื่อเวทมนตร์โจมตีระดับพื้นฐานออกมาเบา ๆ
"——『โฮลี่ บูสต์』"
แม้จะเป็นเพียงเวทมนตร์ธรรมดาที่ไม่ได้เปิดใช้สกิลทะลวงพลังป้องกัน แต่ด้วยค่าสเตตัสระดับเทพเจ้าสายต่อสู้ 100% ที่รินครอบครองอยู่ เวทมนตร์พื้นฐานนั้นจึงแปรเปลี่ยนเป็นคลื่นพลังงานเวทมนตร์สีรุ้งขนาดมหึมาที่ถล่มทลายทุกสิ่งที่อยู่รัศมีให้แตกสลาย!
*——ตู้มมมมมมมมมมมม！！！*
แม้ร่างจะไม่สลายกลายเป็นเถ้าถ่าน แต่กองทัพผู้กล้าในชุดเกราะในตำนานทั้งหมดก็ถูกคลื่นพลังงานบดขยี้จนหมดสภาพ นอนหมดสติ ตาเหลือก น้ำลายฟูมปากกันถ้วนหน้าในพริบตาเดียว!
ร่างแยกของรินเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าของผู้กล้าเลออนที่นอนพะงาบ ๆ ก่อนจะยกนิ้วชี้และนิ้วโป้งขึ้นมาตั้งท่า...
*——แป๊ะ！*
มันคือการ **"ดีดมะกอก" (เดโกปิง)** ใส่หน้าผากผู้กล้าเบา ๆ หนึ่งที ด้วยแรงกายภาพระดับพระเจ้า
แรงอัดอากาศจากการดีดนิ้วเพียงครั้งเดียว ก่อให้เกิดพายุทอร์นาโดขนาดย่อม หอบเอาเกราะและร่างของกองทัพผู้กล้าที่สิ้นสภาพทั้งหมด ปลิวทะลุขอบเขตมิติ พุ่งลอยละลิ่วออกไปนอกเขตแดนปราสาทจอมมารหายวับไปกับตา!
---
### ณ ห้องโถงบัลลังก์ (โลกแห่งความเป็นจริง)
ในระหว่างที่การต่อสู้ในมิติสีขาวดำเนินไป ระบบเสริมความงามของเทพธิดาก็ทำงานนอกห้องสอบสวนโดยอัตโนมัติ
> **【เอฟเฟกต์พิเศษ: หน้าจอถ่ายทอดสดศักดิ์สิทธิ์ (ฟิลเตอร์สะกดจิตความงาม) เริ่มทำงาน】**
หน้าจอแสงสีทองขนาดมหึมาปรากฏขึ้นกลางห้องโถง ให้เหล่าขุนพลมารได้ร่วมรับชมการไลฟ์สด ซึ่งภาพที่ผ่านฟิลเตอร์ความงาม 100% ของระบบเทพธิดาปรากฏออกมาดังนี้:
| สิ่งที่เกิดขึ้นจริงในมิติสีขาว | สิ่งที่ปรากฏบนหน้าจอไลฟ์สด (ฟิลเตอร์บิวตี้) |
| --- | --- |
| กองทัพผู้กล้าแข็งค้างขยับตัวไม่ได้เพราะโดนระบบล็อกคิวคำสั่ง | ท่านจอมมารรินยืนแผ่ออร่าศักดิ์สิทธิ์อันแสนอบอุ่น ขณะที่เหล่าผู้กล้าพากันยืนนิ่งสงบเงียบด้วยความเคารพเกรงอกเกรงใจ ยอมรับในบารมีของท่านจอมมาร |
| ร่างแยกของรินร่ายมนตร์ระเบิดพลังทำลายล้างใส่กองทัพผู้กล้าจนหมดสภาพ | ท่านจอมมารค่อย ๆ เอื้อนเอ่ยถ้อยคำแห่งการเยียวยา (โฮลี่ บูสต์) แสงสีรุ้งอันอบอุ่นโอบอุ้มเหล่าผู้กล้า ชำระล้างความเกลียดชังในจิตใจของพวกเขา จนทุกคนถึงกับหลั่งน้ำตาแห่งความตื้นตันใจและทรุดตัวลงคุกเข่าด้วยความซาบซึ้ง |
| ร่างแยกใช้แรงดีดหน้าผากกระแทกผู้กล้าปลิวทะลุมิติหายไป | ท่านจอมมารใช้ปลายนิ้วสัมผัสหน้าผากของผู้กล้าอย่างอ่อนโยน ส่งพวกเขากลับสู่มาตุภูมิด้วยละอองแสงสีทองอันงดงามและเงียบสงบ |
---
"โอ้... โอ้พระเจ้า...!!!"
ขุนพลมารเผ่ามังกรวารีถึงกับทรุดลงร้องไห้โฮลั่นห้องโถง สะอึกสะอื้นจนตัวโยน
"ช่างเป็นความเมตตาที่กว้างใหญ่ดั่งมหาสมุทร! แทนที่จะสังหารศัตรูที่บุกรุกเข้ามาทำร้ายตนเอง แต่ท่านจอมมารรินกลับใช้มหาเวทชำระล้างจิตใจที่แปดเปื้อนของพวกผู้กล้า และส่งพวกเขากลับบ้านเกิดอย่างปลอดภัยด้วยความรักและสันติสุข!"
"ใช่แล้ว! การต่อสู้ที่ไร้ความปรานีมันเป็นเรื่องของพวกป่าเถื่อน! การสยบศัตรูด้วยความดีงามต่างหากคือวิถีของราชาที่แท้จริง! ท่านจอมมารรินคือความหวังใหม่ของเผ่ามารเราอย่างแท้จริงพะย่ะค่ะ!" เหล่าขุนพลมารพากันกราบไหว้ท่วมหัว ร้องห่มร้องไห้ระงมด้วยความศรัทธาจนแทบจะถวายชีวิตให้ตรงนั้น
---
*——แวบ*
มิติสีขาวเสื่อมสลายลง รินสะดุ้งตื่นขึ้นมาจากการสัปหงกบนบัลลังก์ เธอหันมองซ้ายมองขวาพบว่าห้องโถงว่างเปล่า ไม่มีผู้กล้าเหลืออยู่เลยสักคน มีเพียงเสียงพวกลูกน้องข้างล่างที่พากันตะโกน "ทรงพระเจริญ! ท่านจอมมารผู้มีเมตตาจงเจริญ!" ดังลั่นปราสาท
*(เอ๋... อ้าว? พวกผู้กล้าหายไปไหนหมดแล้วล่ะคะ? อ๊ะ... ดูล็อกระบบแจ้งเตือนแป๊บหนึ่ง)*
> **【ระบบป้องกันตัวทำงานเสร็จสิ้น: ผู้บุกรุกทั้งหมดถูกกำจัดออกนอกเขตแดน】**
> **【เวลาการทำงานจริงของมาสเตอร์: 0 วินาที】**
*(ว้าว... ทำงาน 0 วินาทีเหรอคะเนี่ย? ระบบออโต้นี่มันยอดเยี่ยมที่สุดในโลกเลยค่ะ! งั้นคืนนี้ขอนอนหลับยาว ๆ อ่านการ์ตูนให้สบายใจเลยละกันนะคะ)*
รินพยักหน้าอย่างพึงพอใจพลางขดตัวกลมดิบบนบัลลังก์หินและเปิดอ่านการ์ตูนต่ออย่างมีความสุข โดยที่ไม่ได้รู้เลยว่า ตรรกะความเข้าใจผิดของเหล่าลูกน้องในปราสาทได้ยกระดับความยิ่งใหญ่ของเธอให้กลายเป็น "จอมมารผู้มีเมตตาและทรงพลังที่สุดในประวัติศาสตร์" ไปเรียบร้อยแล้ว!
🔗 อ่านย้อนหลังตอนเดิมได้ที่นี่:
[ตอนที่ 1] ดีละงานพาร์ทไทม์กับเทพธิดา -> https://m.pantip.com/topic/44165497
[ตอนที่ 2]
https://m.pantip.com/topic/44165517
อ่านตอนอื่น ๆ หรือกดหัวใจให้กำลังใจได้ที่:
https://www.readawrite.com/a/86303ed32c55adc1d672b1b34d1051fb
https://kakuyomu.jp/works/2912051604098670568
ตอนที่ 4 คอมเม้นท์ด้านล่างเลย