ช่วงนี้มีข่าวให้ลุ้นกันว่า ไต้หวันจะต่อวีซ่าให้ไทยหรือไม่ ก็เลยได้มีโอกาสทบทวนความรู้สึกตัวเองต่อไต้หวัน ผมไปมา 6 ครั้ง ย้ำว่า นี่เป็นมุมมองส่วนตัว
สิ่งที่ผมชอบในไต้หวัน
1. เดินทางง่ายจากประเทศไทย
ระยะทางไม่ไกล ใช้เวลาบินประมาณ 4 ชั่วโมง มีเที่ยวบินหลายช่วงเวลา ไม่จำเป็นต้องเลือกไฟลท์ดึกหรือต่อเครื่องเพื่อประหยัดเสมอไป เหมาะกับคนที่มีวันลาจำกัด
2. ระบบการเดินทางทำให้นักท่องเที่ยวใช้ชีวิตง่าย
ออกจากสนามบินเข้าเมืองสะดวกมาก และขากลับ Taipei Main Station และบริการเช็กอินในเมืองทำให้วันสุดท้ายของทริปสบายขึ้นมาก ไม่ต้องกังวลเรื่องกระเป๋า
3. สถานที่ท่องเที่ยวมีความหลากหลายและอยู่ไม่ไกลกัน
ในทริปเดียวสามารถเที่ยวเมือง ภูเขา ทะเล ธรรมชาติ และช้อปปิ้งได้ ไทเปเป็นเมืองที่เดินทางออกไปพื้นที่อื่นรอบๆ ได้ง่าย ไม่จำเป็นต้องวางแผนแบบแยกทริปใหญ่หลายครั้ง ส่วนเมืองรองอื่นๆ ก็เดินทางได้อย่างสะดวกสบาย
4. ราคาและตัวเลือกการกินค่อนข้างหลากหลาย
มีตั้งแต่อาหารราคาประหยัด เช่น ร้านท้องถิ่น ตลาดกลางคืน ไปจนถึงร้านระดับสูง ทำให้นักท่องเที่ยวหลายระดับงบประมาณเที่ยวได้
5. ไต้หวันมีบรรยากาศที่ผมรู้สึกเข้าถึงง่าย
เป็นสังคมจีนที่ผมรู้สึกสบายใจที่สุด ระดับการสื่อสาร น้ำเสียง และบรรยากาศโดยรวมทำให้ผมรู้สึกผ่อนคลาย
สำหรับคนที่ไม่ชอบการสื่อสารเสียงดังหรือกดดัน ไต้หวันให้ความรู้สึกเป็นมิตรมากกว่า
6. Haulien คือเมืองที่ประทับใจที่สุด
แม้จะไม่ได้เป็นเมืองที่สมบูรณ์แบบที่สุด แต่มีบางอย่างที่ทำให้ติดอยู่ในความทรงจำ ธรรมชาติ บรรยากาศ และประสบการณ์กับคนท้องถิ่น เช่น Taroko คือที่สุดมากของความตราตึง ทะเลฮัวเลียนสวยยิ่งใหญ่มาก เบนโตะบนรถไฟอร่อยแบบอยากกินอีกหลายรอบ
สิ่งที่ผมรู้สึกว่าเป็นข้อจำกัดของไต้หวัน
1. ภาษาเป็นอุปสรรคเวลาเข้าไปใช้ชีวิตแบบโลคอล
ร้านอาหารท้องถิ่นบางแห่งทำให้รู้สึกเข้าไม่ถึง เพราะสื่อสารภาษาจีนไม่ได้ บางครั้งน้ำเสียงหรือวิธีการพูดที่เราไม่คุ้นเคย ทำให้รู้สึกเกร็ง สุดท้ายอาจเลือกกินร้านเดิมๆ ที่สื่อสารง่ายกว่า
2. ระบบที่ดี แต่บางครั้งขาดความยืดหยุ่น
คล้ายกับญี่ปุ่น คือเมื่อเจอสถานการณ์นอกขั้นตอน พนักงานบางคนอาจไม่รู้ว่าจะใช้ดุลยพินิจอย่างไร มีความสุภาพและทำตามระบบ แต่บางครั้งนักท่องเที่ยวอาจรู้สึกว่าขาดพื้นที่ของความเป็นมนุษย์
3. ความแตกต่างระหว่างภาพลักษณ์กับประสบการณ์จริง
ผมเคยมีภาพไต้หวันในฐานะสังคมที่ให้ความสำคัญกับประชาธิปไตย ความโปร่งใส และการรับฟัง แต่ประสบการณ์บางอย่าง โดยเฉพาะเรื่องการติดต่อกับองค์กร เช่น กรณี EVA Air และกระบวนการพิจารณา ทำให้รู้สึกว่าบางครั้งภาพที่นำเสนอกับประสบการณ์จริงอาจมีช่อง ว่าง และเหตุการณ์ลูกเรือเสียชีวิต ทำให้ผมรู้สึกว่า สังคมประชาธิปไตยที่ PR เก่ง แต่ยังไม่ตรงปกเท่าที่ควร
แล้วผมจะกลับไปไต้หวันอีกไหม?
คำตอบของผมคือ ไปก็ได้ ไม่ไปก็ได้
หลังจากไปมา 6 ครั้ง ก็มีสถานะเป็น repeat visitor 555 ไต้หวันยังเป็นประเทศที่ผมสามารถกลับไปเที่ยวได้เสมอ เพราะเดินทางง่าย ราคาไม่สูงเกินไป และมีความหลากหลาย
แต่ถ้าถามว่าเป็นสถานที่ที่ผม “ต้องไปให้ได้” หรือ “เฝ้ารอทั้งปีเพื่อกลับไป” แบบบางสถานที่ เช่น ซัปโปโรในฤดูหิมะ หรือคามิโคจิในช่วงธรรมชาติสวยที่สุด คำตอบคือยังไม่ถึงจุดนั้น
และผมโอเคกับประเทศที่ไปเรารู้อยู่แล้วว่า ไม่สะอาด ไม่ปลอดภัย ต้องระวังตัว มากกว่าประเทศที่ PR อันดับ 1 แต่มันไม่ตรงปก เหมือนถูกหลอกยังไงชบกลครับ
ไต้หวันในความทรงจำของผม หลังเดินทาง 6 ครั้ง: ด้านที่รัก ด้านที่ผิดหวัง และผมจะกลับไปอีกไหม
สิ่งที่ผมชอบในไต้หวัน
1. เดินทางง่ายจากประเทศไทย
ระยะทางไม่ไกล ใช้เวลาบินประมาณ 4 ชั่วโมง มีเที่ยวบินหลายช่วงเวลา ไม่จำเป็นต้องเลือกไฟลท์ดึกหรือต่อเครื่องเพื่อประหยัดเสมอไป เหมาะกับคนที่มีวันลาจำกัด
2. ระบบการเดินทางทำให้นักท่องเที่ยวใช้ชีวิตง่าย
ออกจากสนามบินเข้าเมืองสะดวกมาก และขากลับ Taipei Main Station และบริการเช็กอินในเมืองทำให้วันสุดท้ายของทริปสบายขึ้นมาก ไม่ต้องกังวลเรื่องกระเป๋า
3. สถานที่ท่องเที่ยวมีความหลากหลายและอยู่ไม่ไกลกัน
ในทริปเดียวสามารถเที่ยวเมือง ภูเขา ทะเล ธรรมชาติ และช้อปปิ้งได้ ไทเปเป็นเมืองที่เดินทางออกไปพื้นที่อื่นรอบๆ ได้ง่าย ไม่จำเป็นต้องวางแผนแบบแยกทริปใหญ่หลายครั้ง ส่วนเมืองรองอื่นๆ ก็เดินทางได้อย่างสะดวกสบาย
4. ราคาและตัวเลือกการกินค่อนข้างหลากหลาย
มีตั้งแต่อาหารราคาประหยัด เช่น ร้านท้องถิ่น ตลาดกลางคืน ไปจนถึงร้านระดับสูง ทำให้นักท่องเที่ยวหลายระดับงบประมาณเที่ยวได้
5. ไต้หวันมีบรรยากาศที่ผมรู้สึกเข้าถึงง่าย
เป็นสังคมจีนที่ผมรู้สึกสบายใจที่สุด ระดับการสื่อสาร น้ำเสียง และบรรยากาศโดยรวมทำให้ผมรู้สึกผ่อนคลาย
สำหรับคนที่ไม่ชอบการสื่อสารเสียงดังหรือกดดัน ไต้หวันให้ความรู้สึกเป็นมิตรมากกว่า
6. Haulien คือเมืองที่ประทับใจที่สุด
แม้จะไม่ได้เป็นเมืองที่สมบูรณ์แบบที่สุด แต่มีบางอย่างที่ทำให้ติดอยู่ในความทรงจำ ธรรมชาติ บรรยากาศ และประสบการณ์กับคนท้องถิ่น เช่น Taroko คือที่สุดมากของความตราตึง ทะเลฮัวเลียนสวยยิ่งใหญ่มาก เบนโตะบนรถไฟอร่อยแบบอยากกินอีกหลายรอบ
สิ่งที่ผมรู้สึกว่าเป็นข้อจำกัดของไต้หวัน
1. ภาษาเป็นอุปสรรคเวลาเข้าไปใช้ชีวิตแบบโลคอล
ร้านอาหารท้องถิ่นบางแห่งทำให้รู้สึกเข้าไม่ถึง เพราะสื่อสารภาษาจีนไม่ได้ บางครั้งน้ำเสียงหรือวิธีการพูดที่เราไม่คุ้นเคย ทำให้รู้สึกเกร็ง สุดท้ายอาจเลือกกินร้านเดิมๆ ที่สื่อสารง่ายกว่า
2. ระบบที่ดี แต่บางครั้งขาดความยืดหยุ่น
คล้ายกับญี่ปุ่น คือเมื่อเจอสถานการณ์นอกขั้นตอน พนักงานบางคนอาจไม่รู้ว่าจะใช้ดุลยพินิจอย่างไร มีความสุภาพและทำตามระบบ แต่บางครั้งนักท่องเที่ยวอาจรู้สึกว่าขาดพื้นที่ของความเป็นมนุษย์
3. ความแตกต่างระหว่างภาพลักษณ์กับประสบการณ์จริง
ผมเคยมีภาพไต้หวันในฐานะสังคมที่ให้ความสำคัญกับประชาธิปไตย ความโปร่งใส และการรับฟัง แต่ประสบการณ์บางอย่าง โดยเฉพาะเรื่องการติดต่อกับองค์กร เช่น กรณี EVA Air และกระบวนการพิจารณา ทำให้รู้สึกว่าบางครั้งภาพที่นำเสนอกับประสบการณ์จริงอาจมีช่อง ว่าง และเหตุการณ์ลูกเรือเสียชีวิต ทำให้ผมรู้สึกว่า สังคมประชาธิปไตยที่ PR เก่ง แต่ยังไม่ตรงปกเท่าที่ควร
แล้วผมจะกลับไปไต้หวันอีกไหม?
คำตอบของผมคือ ไปก็ได้ ไม่ไปก็ได้
หลังจากไปมา 6 ครั้ง ก็มีสถานะเป็น repeat visitor 555 ไต้หวันยังเป็นประเทศที่ผมสามารถกลับไปเที่ยวได้เสมอ เพราะเดินทางง่าย ราคาไม่สูงเกินไป และมีความหลากหลาย
แต่ถ้าถามว่าเป็นสถานที่ที่ผม “ต้องไปให้ได้” หรือ “เฝ้ารอทั้งปีเพื่อกลับไป” แบบบางสถานที่ เช่น ซัปโปโรในฤดูหิมะ หรือคามิโคจิในช่วงธรรมชาติสวยที่สุด คำตอบคือยังไม่ถึงจุดนั้น
และผมโอเคกับประเทศที่ไปเรารู้อยู่แล้วว่า ไม่สะอาด ไม่ปลอดภัย ต้องระวังตัว มากกว่าประเทศที่ PR อันดับ 1 แต่มันไม่ตรงปก เหมือนถูกหลอกยังไงชบกลครับ