เราเรียน ป.โท อยู่ที่มอรัฐแห่งหนึ่งค่ะ (คนละมอกับตอน ป.ตรี) ซึ่งเราพึ่งมารู้หลังเข้าไปว่ามหาลัยนี้ชอบให้ทุนนิสิต/นักศึกษาจากประเทศเพื่อนบ้าน และต่างชาติ ประเทศไกลกว่านั้นมาเรียน มีแทบทุกคณะในมหาลัย โดยเฉพาะคนลาว และคนจีน
ทีนี้เราได้รู้จักและสนิทกับพี่ผญ คนลาวคนนึง เขาเป็นคนน่ารักมาก เรียกว่าเฟรนลี่กับทุกคนที่แกพบเจอ แม้แต่ยาม รปภ. คนขับรถในมหาลัย ก็ทักทายหมด และทุกคนก็มักจะสบายใจที่ได้คุยกับพี่แก ยกเว้นน้องๆ เพื่อนๆ ที่เรียนในคลาสเดียวกัน หลังๆ ก็แค่คุยกับแกเป็นมารยาท มีแค่เราที่คุยกับพี่เขามากที่สุด
ตอนที่อยู่กับเขาเรารู้สึกว่าก็สบายใจค่ะ แต่จากที่เราเคยเจอคนเฟรนลี่ มองโลกในแง่ดี มาหลายคน คนอื่นๆ เขาจะมีออร่าออกมาเลยว่าอยู่ด้วยแล้วโลกสดใส จริงใจ แต่กับพี่คนนี้เราไม่เห็นถึงออร่านั้น ทำไมเราถึงรู้สึกว่าเขาไปเรื่อยมากกว่า พอแยกย้ายก็เหมือนคนไม่สนิทกัน แต่พอเจอหน้ากัน เขาถึงจะคุยอย่างสนิทสนม และเขาทำแบบนี้กับทุกคน
ล่าสุดเราเห็นว่าใกล้จะต้องวุ่นกับวิทยานิพนธ์แล้ว และพี่เขาก็ยังอยู่ไทย เราเลยรีบนัดดื่มกับเขาค่ะ เพราะเราไม่ได้ดื่มมานาน แถมพี่เขาดูเป็นสายดื่ม เราเลยอยากลอง ก็เลยชวนเขาดื่มหลังเลิกเรียน และเป็นนิสัยเขา เขาก็มักจะไปเล่าให้คนอื่นฟัง พยายามจะชวนคนนั้นคนนี้มาแจมด้วย แต่ปกติเวลาชวนในคลาสเขาจะเฉยๆ เพราะเที่ยวกันคนละแนวค่ะ อย่างหลังๆ ถ้าน้องในคลาสชวนเรา ก็จะเป็นการเที่ยวแบบน่ารักๆ ไม่ใช่วัยพี่เขา ก็จะไม่มีเขาในทริป
ด้วยความที่รอบนี้เรานัดดื่มร้านแถวมหาลัย และไม่ได้เอารถมา เพราะเราตั้งใจว่าเราจะเมา พอไปถึง พี่แกก็แอบติดต่อเพื่อนๆ คนรู้จักแกมาแจมด้วย แล้วมาบอกเราทีหลัง (ตอนแรกบอกว่ามีมาเพิ่มคนเดียว) เราก็งงนะคะ เขาไม่อึดอัดหรอ เขารู้รึเปล่าว่ามีเรามาด้วย แต่อาจจะเพราะเป็นผู้ชายด้วยมั้งคะ เลยไม่คิดมากเท่าผู้หญิง
สุดท้ายก็มาเพิ่ม 2 คนค่ะ เป็นผู้ชายคนลาวทั้งคู่ ที่แกพึ่งได้สนิทหลังจากมาแลกเปลี่ยนในไทย (เป็นคนหาเพื่อนง่าย ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาทำได้ยังไง รู้แต่เป็นคนชอบพูดไปเรื่อย ชวนคุยเก่ง) คนแรกเรารู้ล่วงหน้า อีกคนเราตกใจนิดหน่อย แต่ผู้ชายทั้งสองก็วางตัวดี ชวนคุยเฉยๆ ไม่ได้ล่วงเกินเรา เราเองก็ไม่ได้สวยขนาดนั้น และไม่ได้กินจนเมาเละ เพราะเราค่อนข้างอิ่มกับแกล้ม ก็อาจจะมีแค่โดนกลุ่มคนลาวกลุ่มนี้มองว่าเราซื่อ เพราะเราไม่ค่อยรู้จักภาษาบ้านเขา พอฟังออกบ้าง เพราะเคยได้ยินคนอีสานเว้ากัน และเขาก็ตกใจที่รู้ว่าเราไม่ได้เมามานานค่ะ แต่เราเคยดื่มเลยรู้ลิมิต เพราะเบียร์ไม่ได้ทำให้เมาไว จะแค่รู้สึกกรึ่มๆ มีสติพอนั่งรถสาธารณะกลับเองได้
เราเลยอยากถามค่ะ มีใครเคยเจอแบบเรามั้ย คนลาวเป็นแบบนี้ทุกคนรึเปล่า แล้วเราควรวางตัวยังไงกับพี่เขาต่อ เพราะเราก็รู้สึกสนิทกับเขาระดับหนึ่ง แต่พอจะให้ใจ เขาก็ดูไปเรื่อย เหมือนอยากมีเพื่อนเยอะอย่างเดียว ไม่ได้อยากสนิทกับใครเป็นพิเศษ
เคยเจอกันมั้ยคะ
ทีนี้เราได้รู้จักและสนิทกับพี่ผญ คนลาวคนนึง เขาเป็นคนน่ารักมาก เรียกว่าเฟรนลี่กับทุกคนที่แกพบเจอ แม้แต่ยาม รปภ. คนขับรถในมหาลัย ก็ทักทายหมด และทุกคนก็มักจะสบายใจที่ได้คุยกับพี่แก ยกเว้นน้องๆ เพื่อนๆ ที่เรียนในคลาสเดียวกัน หลังๆ ก็แค่คุยกับแกเป็นมารยาท มีแค่เราที่คุยกับพี่เขามากที่สุด
ตอนที่อยู่กับเขาเรารู้สึกว่าก็สบายใจค่ะ แต่จากที่เราเคยเจอคนเฟรนลี่ มองโลกในแง่ดี มาหลายคน คนอื่นๆ เขาจะมีออร่าออกมาเลยว่าอยู่ด้วยแล้วโลกสดใส จริงใจ แต่กับพี่คนนี้เราไม่เห็นถึงออร่านั้น ทำไมเราถึงรู้สึกว่าเขาไปเรื่อยมากกว่า พอแยกย้ายก็เหมือนคนไม่สนิทกัน แต่พอเจอหน้ากัน เขาถึงจะคุยอย่างสนิทสนม และเขาทำแบบนี้กับทุกคน
ล่าสุดเราเห็นว่าใกล้จะต้องวุ่นกับวิทยานิพนธ์แล้ว และพี่เขาก็ยังอยู่ไทย เราเลยรีบนัดดื่มกับเขาค่ะ เพราะเราไม่ได้ดื่มมานาน แถมพี่เขาดูเป็นสายดื่ม เราเลยอยากลอง ก็เลยชวนเขาดื่มหลังเลิกเรียน และเป็นนิสัยเขา เขาก็มักจะไปเล่าให้คนอื่นฟัง พยายามจะชวนคนนั้นคนนี้มาแจมด้วย แต่ปกติเวลาชวนในคลาสเขาจะเฉยๆ เพราะเที่ยวกันคนละแนวค่ะ อย่างหลังๆ ถ้าน้องในคลาสชวนเรา ก็จะเป็นการเที่ยวแบบน่ารักๆ ไม่ใช่วัยพี่เขา ก็จะไม่มีเขาในทริป
ด้วยความที่รอบนี้เรานัดดื่มร้านแถวมหาลัย และไม่ได้เอารถมา เพราะเราตั้งใจว่าเราจะเมา พอไปถึง พี่แกก็แอบติดต่อเพื่อนๆ คนรู้จักแกมาแจมด้วย แล้วมาบอกเราทีหลัง (ตอนแรกบอกว่ามีมาเพิ่มคนเดียว) เราก็งงนะคะ เขาไม่อึดอัดหรอ เขารู้รึเปล่าว่ามีเรามาด้วย แต่อาจจะเพราะเป็นผู้ชายด้วยมั้งคะ เลยไม่คิดมากเท่าผู้หญิง
สุดท้ายก็มาเพิ่ม 2 คนค่ะ เป็นผู้ชายคนลาวทั้งคู่ ที่แกพึ่งได้สนิทหลังจากมาแลกเปลี่ยนในไทย (เป็นคนหาเพื่อนง่าย ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาทำได้ยังไง รู้แต่เป็นคนชอบพูดไปเรื่อย ชวนคุยเก่ง) คนแรกเรารู้ล่วงหน้า อีกคนเราตกใจนิดหน่อย แต่ผู้ชายทั้งสองก็วางตัวดี ชวนคุยเฉยๆ ไม่ได้ล่วงเกินเรา เราเองก็ไม่ได้สวยขนาดนั้น และไม่ได้กินจนเมาเละ เพราะเราค่อนข้างอิ่มกับแกล้ม ก็อาจจะมีแค่โดนกลุ่มคนลาวกลุ่มนี้มองว่าเราซื่อ เพราะเราไม่ค่อยรู้จักภาษาบ้านเขา พอฟังออกบ้าง เพราะเคยได้ยินคนอีสานเว้ากัน และเขาก็ตกใจที่รู้ว่าเราไม่ได้เมามานานค่ะ แต่เราเคยดื่มเลยรู้ลิมิต เพราะเบียร์ไม่ได้ทำให้เมาไว จะแค่รู้สึกกรึ่มๆ มีสติพอนั่งรถสาธารณะกลับเองได้
เราเลยอยากถามค่ะ มีใครเคยเจอแบบเรามั้ย คนลาวเป็นแบบนี้ทุกคนรึเปล่า แล้วเราควรวางตัวยังไงกับพี่เขาต่อ เพราะเราก็รู้สึกสนิทกับเขาระดับหนึ่ง แต่พอจะให้ใจ เขาก็ดูไปเรื่อย เหมือนอยากมีเพื่อนเยอะอย่างเดียว ไม่ได้อยากสนิทกับใครเป็นพิเศษ