คนสามคำ

เริ่มต้นคือผมน่ะ ทำงานเป็นไรเดอร์ประจำร้านสะดวกซื้อแห่งหนึ่ง ย่านพหลโยธิน เมื่อคืนก่อนผมเลิกงานผมได้ไปส่ง ออเดอร์ที่ซอยพหลโยธิน 30/1 ตรงเข้าไปสุดท้ายซอยแล้ว จะเป็นสามแยกตัดไปทางซ้ายเพื่อเข้าไปทางหอพัก ผมก็เห็นแล้ว มีรถเก๋งสีแดงคันนึง จะเลี้ยวเข้าไป ผมก็เลยชะลอ ให้รถเก๋งคันนั้นน่ะ เดี๋ยวเข้าไปก่อน พอเข้าไปก็เจอสภาพแบบว่าซ้ายมือครับ จอดรถ ของทางหอไว้เรียงไว้ ขวามือก็จะเป็นประมาณ เน้นเนื้อหรือเลนนึงครับ รถเก๋งคันนั้น ก็ตรงเข้าไป จอดก่อนหน้าผม ผมก็ตามเข้าไป จอดห่างกันประมาณช่วงเสา 1 ช่วงเสาตึกอ่ะ ผมก็รีบลงจะเอาของไปวาง เพื่อที่จะได้มาขยับรถ ซึ่งพอผมลงเอาของวางแล้ว ผมหันกลับหลังมา ต้าคนที่คลุมหอ แกก็ร้องบอกหยุดๆๆ ซึ่งผมเห็นแล้วว่า รถเก๋งคันนั้นน่ะ ถอยหลังมาชนรถมอเตอร์ไซค์ผม ก็ไม่ถึงกับล้มหรอกครับแต่ผมก็เห็นเลยว่าคาตาเลยว่า บางคนหน้าเนี่ยโกงขึ้นเลย ผมไม่ยืนครับยืนดู ว่า จะยังไง พอลงมาเห็นเป็นผู้หญิง ผมก็เลยว่าเออไม่ได้อะไรหรอกเพราะรถเราก็ไม่ได้เป็นอะไร ไม่ได้ล้ม เธอก็ลงมามองรถอยู่พักนึง ผมก็ถามว่าพี่ถอยยังไงเนี่ย เขาก็หันมาสนว่า แล้วเธอล่ะ มาจอดไว้ตรงนี้ มันใช้พี่ของ Rider เหรอ ผมงงเหมือนไก่ตาแตกเลยครับ ผมทำงานตัวนี้มาประมาณ 2-3 เดือน ผมมาส่งหอนี้ทุกวันวันเป็นสิบๆรอบผมก็จอดตรงนั้นตลอด คนอื่นเขาก็จอดตรงนั้น แล้วเขาคงลืมตัวมั้งครับว่าเขาก็คือเหมือนไรเดอร์เหมือนกันก็เป็นคนขับรถส่งผู้โดยสารเหมือนกัน มันไม่เกี่ยวหรอกครับ ผมแค่มองว่า ทำไมคุณผิดแล้วคุณยังจะดิ้นเหลือ ทั้งๆที่คุณเองอ่ะ ถอยยังไงดีกว่าให้มันโดนรถผม ถอยหลังอ่ะคุณได้มองหรือเปล่า มองก่อนถอยหรือเปล่า หรือถอยแล้วค่อยมอง ไม่อยากจะถามความเห็นเป็นเพื่อนๆนะครับ คิดยังไงนี้ แต่สรุปก็คือ ผมก็ไม่ได้เอาเรื่องอะไรครับผมก็ทำมาหากินของผมไปเรื่อยๆแหละ มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แค่เราแบบว่า คนเรานะ แค่คำขอโทษให้กันไม่ได้