สวัสดีค่ะหนูเป็นเด็กอายุ14 ในทุกๆวันที่อยู่บ้านหรือกลับบ้านมาไม่เคยได้อยู่เฉยๆ เพราะย่าที่คอยใช้ทำ นู่นนี่ในทุกๆวันกลับมาเหนื่อยมากอยากจะบอกให้ย่าเข้าใจแต่บอกกี่ครั้งก็พูดว่าแค่เรียนมันจะไปเหนื่อยอะไรก็แค่เรียนค้นหาเค้าเหนื่อยกว่าอีกแต่หนูสำหรับหนูคิดว่าทุกๆคนก็เหนื่อยเหมือนเหมือนกันแต่แค่คนละแบบพ่อหนูเหนื่อยแม่หนูเหนื่อยพี่หนูเหนื่อยก็บ่นเป็นบางครั้งแต่ย่าของหนูพูดแทนตลอด แล้วเป็นคนที่ลำเอียงมากขนาดหลานที่บ้านรวยรวยอยู่ไกลยังไม่เคยใช้ขนาดนี้ พอเป็นหนูที่บ้านยุข้างๆใช้เอา หลานในเมืองมานอน1อาทิตไม่ใช้อะไรเลย จนตอนที่หนูโดนใช้พี่เค้าก็ทำแทนหนูเหมือนว่าพี่เค้าจะแคร์หนูมากกว่าย่าของหนูและย่าก็คอยชอบด่าชอบว่าพ่อหนูเปรียบเทียบกับลูกคนอื่นๆ ว่าพ่อของหนูจนไม่มีวันเจริญ เพียงพอเงินเดือนของพ่อหนูไม่ถึง 50,000 และ ป้าป้าของหนูเงินเดือนเกือบ 1,000,000 ให้เอาอะไรไปสู้ล่ะคะหนูต้องคอยรับใช้ตลอด แต่หนูเข้าใจว่าคนแก่เค้าเปลี่ยนนิสัยกันไม่ได้แล้วอยู่ที่ตัวเราว่าจะเอาต่อยังไงหนูแอบร้องไห้คนเดียวตลอดค่ะนอนดึกก็ด่าโดนสารพัดเล่นมือถือก็ด่าคือมือถือก็เป็นความสุขของหนูอ่ะเนาะถ้าเค้าเป็นความสุขของหนู หนูคงไม่ต้องติดมือถือขนาดนี้หนูแค่อยากรู้ว่าหนูควรทำทำตัวยังไงดีเพื่อให้ทายสิ่งนี้ไปได้
เคยไหม