คือเราอายุ25จาก26 แล้ว เราต้องบอกก่อนนะว่าเราถูกเลี้ยงมาแบบระบบปิด
ไปไหนไม่ได้ มีความคิดของตัวเอง=ผิด
อยากแต่งตัวแบบที่เราชอบ ก็จะมีคนในบ้านบอกว่า เหมือนเปรต แล้วชอบให้เราใส่เสื้อลายสก๊อต ซึ่งบางคนใส่แล้วดูดีสวย แต่เราไม่ใช่ เรามีพี่อยู่3คน คนที่1 ดีนะเขาดูแลเราและแม่พี่ เขาเป็นเสาหลักเลยแหละ
คนที่2 ขอไม่พูดถึง
เราจะชอบมีปัญหากับคนที่3 เพราะอายุไม่ห่างกันมาก เขา28-29 ต้องบอกก่อนนะ ว่าเขาก็โดนเลี้ยงมาแบบเรา แต่เค้าโดนแม่กับพี่ตามใจแบบสุดๆ ถ้าเทียบกับเรา เช่น เราอยากได้มือถือใหม่ ทุกคนจะบอกให้รอไปก่อน แต่พอพี่คนที่3 อยากได้ ก็จะซื้อให้เร็วมาก เราทำงานขายไก่ทอด และเตรียมของเช่น กุ้งหมึกผักไก่ ตอนที่เราทำของพวกนี้ก็จะมีแม่ลงมาช่วยขายของ พอเราทำเสร็จแม่ก็ขึ้นพี่คนที่3 จัดร้านตามสั่ง ทำกัน8-9โมง พี่คนโต มอบหมายหน้าที่ให้แต่ละคน เราตื่น08:30 -16:00 พี่คนที่3 ที่จริงต้องตื่น11:00-16:00 แต่เค้าตื่น13:30-15:30 ได้เงินเดือน คนละ3000 เพราะจะซื้ออะไรก็เอาจากเงินขายของไปซื้อแล้วจดบอกไว้ กินอยู่ในไฟฟรีน้ำฟรีกินฟรีอยู่ฟรี
แต่เวลาเราทะเลาะกับพี่คนที่3 เช่นเรื่องไร้สาระมาก เถียงกันเรื่องนักร้อง คนที่3ไม่พอใจ ก็จะทำร้ายข้าวของ เขาบอกเขาคมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ แล้วก็จะไม่ลงไปจัดร้านตามสั่ง ซึ่งเราก็ต้องเป็นคนทำเราก็เหนื่อยจากงานของเราอยู่แล้ว คือมันเป็นแบบนี้มาตลอด จังหวะดีก็ดี จังหวะทะเลาะ ก็ชอบแซะ ไม่หยุด
แล้วเราบอกพี่คนโตบอกแม่ เค้าก็จะบอกว่าก็ยอมๆๆไปตะ เพราะถ้าพี่คนที่3ไมาพอใจมากเขาจะหนีออกจากบ้าน แล้วต้องไปตามหาอีก แล้วตื่น8:30 ต้องรีบลงมาทำกับข้าวฝห้พี่คนที่3กับแม่ ต้องรีบทำของขาย บ้างครั้ง พี่คนที่3 บอกกับข้าวที่เราทำไม่อร่อย ก็ไม่ยอมกิน ทำให้เราต้องไปหาข้าวให้กิน เหนื่อยเข้าไปอีก บางวันข้าวกว่าเราจะได้กินก็เย็นแล้ว ทำให้เราไม่อยากตื่นมาทำงาน เราคิดว่าทุกคนเห็นนะว่าเราเหนื่อยแต่พอเราบ่น ก็จะบอกว่ามันจะเหนื่อยอะไรหนักหนา อารมณ์เสียใส่เรา เงินเดือนเราก็ไม่ใช่ได้เพราะต้องเอาให้แม่หมด พอเราเอาไว้เอง พี่คนที่3ก็จะพูดแซะว่า ไม่อยากให้เงินแม่ อยากเอาไปใช่เองคือคนเราทำงานก็อยากเห็นเงินเหมือนกันนะ ที่เราไม่ออกไป 1.เราเป็นห่วงแม่ เพราะถ้าไม่มาเราก็ไม่มีใรรดูแกได้ 2.ถ้าเราไป แล้วเอาตัวเองไม่รอด เรากลับบ้านมาไม่ได้ 3.อย่างที่บอกว่าเราทำงานไม่ได้เงิน การออกไปก็ต้องใช้เงิน ไม่ใช่ออกไปแล้วจะหางานได้ง่ายๆเลย ไหนจะค่าที่อยู่ ที่กิน
รำคาญใจกับคนที่แซะ
ไปไหนไม่ได้ มีความคิดของตัวเอง=ผิด
อยากแต่งตัวแบบที่เราชอบ ก็จะมีคนในบ้านบอกว่า เหมือนเปรต แล้วชอบให้เราใส่เสื้อลายสก๊อต ซึ่งบางคนใส่แล้วดูดีสวย แต่เราไม่ใช่ เรามีพี่อยู่3คน คนที่1 ดีนะเขาดูแลเราและแม่พี่ เขาเป็นเสาหลักเลยแหละ
คนที่2 ขอไม่พูดถึง
เราจะชอบมีปัญหากับคนที่3 เพราะอายุไม่ห่างกันมาก เขา28-29 ต้องบอกก่อนนะ ว่าเขาก็โดนเลี้ยงมาแบบเรา แต่เค้าโดนแม่กับพี่ตามใจแบบสุดๆ ถ้าเทียบกับเรา เช่น เราอยากได้มือถือใหม่ ทุกคนจะบอกให้รอไปก่อน แต่พอพี่คนที่3 อยากได้ ก็จะซื้อให้เร็วมาก เราทำงานขายไก่ทอด และเตรียมของเช่น กุ้งหมึกผักไก่ ตอนที่เราทำของพวกนี้ก็จะมีแม่ลงมาช่วยขายของ พอเราทำเสร็จแม่ก็ขึ้นพี่คนที่3 จัดร้านตามสั่ง ทำกัน8-9โมง พี่คนโต มอบหมายหน้าที่ให้แต่ละคน เราตื่น08:30 -16:00 พี่คนที่3 ที่จริงต้องตื่น11:00-16:00 แต่เค้าตื่น13:30-15:30 ได้เงินเดือน คนละ3000 เพราะจะซื้ออะไรก็เอาจากเงินขายของไปซื้อแล้วจดบอกไว้ กินอยู่ในไฟฟรีน้ำฟรีกินฟรีอยู่ฟรี
แต่เวลาเราทะเลาะกับพี่คนที่3 เช่นเรื่องไร้สาระมาก เถียงกันเรื่องนักร้อง คนที่3ไม่พอใจ ก็จะทำร้ายข้าวของ เขาบอกเขาคมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ แล้วก็จะไม่ลงไปจัดร้านตามสั่ง ซึ่งเราก็ต้องเป็นคนทำเราก็เหนื่อยจากงานของเราอยู่แล้ว คือมันเป็นแบบนี้มาตลอด จังหวะดีก็ดี จังหวะทะเลาะ ก็ชอบแซะ ไม่หยุด
แล้วเราบอกพี่คนโตบอกแม่ เค้าก็จะบอกว่าก็ยอมๆๆไปตะ เพราะถ้าพี่คนที่3ไมาพอใจมากเขาจะหนีออกจากบ้าน แล้วต้องไปตามหาอีก แล้วตื่น8:30 ต้องรีบลงมาทำกับข้าวฝห้พี่คนที่3กับแม่ ต้องรีบทำของขาย บ้างครั้ง พี่คนที่3 บอกกับข้าวที่เราทำไม่อร่อย ก็ไม่ยอมกิน ทำให้เราต้องไปหาข้าวให้กิน เหนื่อยเข้าไปอีก บางวันข้าวกว่าเราจะได้กินก็เย็นแล้ว ทำให้เราไม่อยากตื่นมาทำงาน เราคิดว่าทุกคนเห็นนะว่าเราเหนื่อยแต่พอเราบ่น ก็จะบอกว่ามันจะเหนื่อยอะไรหนักหนา อารมณ์เสียใส่เรา เงินเดือนเราก็ไม่ใช่ได้เพราะต้องเอาให้แม่หมด พอเราเอาไว้เอง พี่คนที่3ก็จะพูดแซะว่า ไม่อยากให้เงินแม่ อยากเอาไปใช่เองคือคนเราทำงานก็อยากเห็นเงินเหมือนกันนะ ที่เราไม่ออกไป 1.เราเป็นห่วงแม่ เพราะถ้าไม่มาเราก็ไม่มีใรรดูแกได้ 2.ถ้าเราไป แล้วเอาตัวเองไม่รอด เรากลับบ้านมาไม่ได้ 3.อย่างที่บอกว่าเราทำงานไม่ได้เงิน การออกไปก็ต้องใช้เงิน ไม่ใช่ออกไปแล้วจะหางานได้ง่ายๆเลย ไหนจะค่าที่อยู่ ที่กิน