โกรธ และ น้อยใจ พ่อแม่

รู้สึกไม่พอใจพ่อกับแม่ สาเหตุจาก เค้าไม่เคยเห็นดีเห็นงามในสิ่งที่เราเป็น เช่น ลูกคนอื่นมีผัว ต่อให้ผัวไม่ดี เค้าก็จะชื่มชมตลอด  บางคนไม่มีความรับผิดชอบ แต่จะปล่อยมีลูก ซึ่งมีแล้วสองคน อาศัยอยู่บ้านเราทั้งสองคน เราสร้างบ้านให้พ่อแม่อยู่ หมดไปหลายล้าน [ 6-7 ล้าน ต่างจังหวัด ]   แล้วลูกก็ยกเป็นภาระพ่อแม่เรา  แต่จะเอาอีกคน เรากลัวพ่อแม่เราต้องมารับผิดชอบอีก เราเลยปรามไว้ แต่พ่อแม่เราเหมือนไม่พอใจที่เราพูดที่เราปราม บอกชีวิตเป็นของเค้า เค้ามีลูกจะได้มีคนตักน้ำให้กิน ยามแก่  แต่สำหรับเรา เราบอกอยากมีลูกทำกิฟ ซื้อน้ำเชื้อเราอยากได้ลูกครึ่ง [ เราคิดไม่ใช่ใครก็ได้จะมาเป็นพ่อของลูกเรา ]   ต้องใช้เงินเยอะพอสมควร แต่บอกว่า เอาเงินไปซื้อที่ดิน ดีกว่าถ้าจะใช้เงินเยอะแบบนั้น  แล้วเห็นเราไม่มีผัวก็เที่ยวพูดว่าให้หาผัวดีๆ พูดหลายครั้งเหมือนการที่เราไม่มีผัว คือหาผัวไม่ได้ คือเป็นคนล้มเหลวในชีวิต  เหมือนเอาเราไปเปรียบเทียบกับญาติพี่น้องที่เค้ามีผัวกัน พูดเหมือนไม่มีใครเอา  ไม่เคยเห็นดีเห็นงามในสิ่งที่เราเลือกที่เราเป็นเลย

รู้สึกว่า พ่อแม่วัดคุณค่าของลูกจากการมีคู่หรือมีครอบครัว

            รู้สึกเหมือนตัวเองไม่มีคุณค่า
            รู้สึกว่าไม่ว่าจะทำดีแค่ไหนก็ไม่เคยพอ
            หรือรู้สึกเหมือนพ่อแม่รักคนอื่นมากกว่า

แต่ก่อนเคยมีชีวิตคู่มานักต่อนัก รู้สึกไม่มีความสุข และเราเป็นคนรับผิดชอบ สร้างรากฐานคุณภาพชีวิตให้ครอบครัว ยามป่วยยามเจ็บ เราเป็นคนพาพ่อแม่ไปหาหมอ เราเสียสระ ความสุขการมีชีวิตคู่ยามสวยยามสาว ที่ผ่านมา จนเราอายุ 39 ชีวิตคุณภาพครอบครัว หลานที่มาอยู่ มีชีวิตที่ดี   แต่พ่อแม่มองเราอายุเยอะ เราไม่มีผัว คิดว่าเราล้มเหลว ในชีวิต  ทำดีมาทั้งชีวิต ไม่เคยดีพอเลย