นักฟุตบอลแข่งขัน
ยังไม่รู้เลยว่า
หมดเวลาแล้วจะมีผลยังไง
กลัวแต่จะไม่รวยก่อนคนอื่นเกินไป
เสียใจไปขายต้มลาภละบ้อ
คนเหนื่อยจนเกียจคร้าน
คนขยันเหนื่อยไม่เป็น
ใครจะมีสิทธิ์ได้เห็น
เงินตราที่ต้องการ
แล้วแต่ปัญญาบริหาร
มีอาชีพคิดเรื่องรวยเรื่องจนใครสำเร็จหรือย่ำแย่ เป็นยังไงก็สมตัวเอง บรรยากาศอะไรๆจะเป็นยังไง แต่คนสุขภาพแข็งแรงดีก็อยู่ได้มีความสุข คนอยู่แล้วมีความทุกข์ก็มักจะไม่ชอบบรรยากาศอะไรก็หาทางอยู่ในบรรยากาศของตัวเองหาสิ่งทำให้ ชีวิตมีความสุข แต่ไม่ใช่ทำลายสุขภาพตัวเอง ให้มีโอกาสร่างกายหรือจิตใจเสื่อมลงไปมากๆด้วย จึงจะเป็นคนมีความเข้าใจชีวิตดี อาชีพความเจริญหรือศิลปะต่างๆก็ดูแลชีวิตและสุขภาพคนไม่ได้เก่งหรอก ถ้าไม่มีเงินที่จะใช้แทนการปฏิบัติซึ่งไม่มีความสามารถเก่งพอ แต่คนเขาสนใจแต่โอกาสการมีรายได้และการทำมาหากินมีคุณภาพยังไงมากกว่า แนวความคิดว่าสิ่งที่ดีย่อมมาจากการเป็นสิ่งดีจากตัวเอง ด้วยสติปัญญาเข้าใจแยกแยะสิ่งต่างๆเป็นคนละสิ่ง แต่ก็มีสิ่งเหมาะสมจะอยู่ด้วยกันได้ รวมถึงเงินจะไม่อยู่กับคนโง่ แม้จะเป็นเงินเท่าเดิมให้ชาวโลกเราบริหาร ฝีมือห่วยไม่ช่วยให้ชีวิตเจริญสุขมากขึ้น ถ้าทักษะด้วยกีฬาอาชีพนั้นฝึกให้เก่งเท่าเขาไม่ได้ ก็ใช้ทักษะวิชาของอาชีพที่เก่งมากขึ้น นักกีฬาที่เก่งพิเศษ แม้จะอยู่สโมสรไหน ก็ยกระดับชื่อเสียงตัวเองได้
อาชีพลงล๊อคให้ได้ดีๆก็พอ แม้จะเป็นเรื่องปริมาณออกซิเจนที่แตกต่างให้ชีวิตได้รับเพียงพอ จะทำที่ไหนก็ได้ ชีวิตมีเวลาให้ทำอย่างดี มีเวลาหาความสุข มีเวลาอุทิศให้คนอื่นด้วย ชีวิตมีเวลาดีเต็มที่
ก็เพราะในสังคมไทยนั้น ไม่ค่อยมีใครกล้าที่จะแตกต่าง เพราะหากมีความพิเศษจะต้องมีสถานะแปลกแยกและคนไม่ค่อยมีคนสำเร็จโดดเด่นมาก
คนมองคนอื่นแบบวิจารณ์เห็นเขา เป็นคนอย่างนั้นอย่างนี้ ทำไม่เป็นอย่างนั้นอย่างนี้ แต่ชีวิตเขาก็ไม่ได้สำเร็จอะไรเลย
ก็มีอาชีพอยู่ได้ไม่มีปัญหาสังคมก็น่าจะทำให้ชีวิตไม่มีความกดดันในตัวเองก็พอแล้ว
คนจึงมีเครดิตเรื่องเงินคล่องหรือเงินฝืดต่างกันเพราะความคิดชอบทำอะไร ให้ชีวิตมีสิทธิโอกาสมีความน่าเชื่อถือ ได้ทำงานที่มีโอกาสได้ไม่เท่ากัน
มีแต่จิตหวังสุขหวังทุกข์ต่อชีวิตคนอื่นๆนั่นล่ะ จะทำให้คนมีบุคลิกที่สังคมเห็นว่าเป็นคนดีหรือเปล่า ศิลปะก็คือมายาห่อหุ้มความน่าเกลียด
ช้างตายทั้งตัว เอาใบบัวปิดไม่มิด ถ้าชีวิตคนจะมีแต่อาชีพความเจริญหรือศิลปะมากไป แล้วไม่สนใจการคิดมีอาชีพทำมาหากินก็แปลกไป
โลกออนไลน์เหมือนแหล่งน้ำที่มีปลาอยู่เต็มแม่น้ำ มีเงินไม่รวยจริง อำนาจอ่อนก็เอาปลาไม่ได้
อาชีพคือสิทธิโอกาสอะไร ต่างอาชีพก็มีสิทธิโอกาสแตกต่างกัน
ขบวนการเจตนารมย์สร้างโลก ก็มีเหตุผลของสวัสดิการอะไร เป็นสิ่งเชื้อชวนให้คนเข้าร่วมขบวนการสร้างสรรค์ในแบบตน
อาชีพมีความเป็นอาชีพแบบไหนก็มีสิทธิโอกาสเสมอภาค ตามความเป็นคนมีความรู้ความสามารถแบบตน ถ้าไม่เป็นอาชีพกฏหมายมองว่าผิด
ใช่มั้ยครับ
ด้วยการมีของเทคโนโลยีดิจิตัล จนโลกสมัยใหม่ดูเหมือนว่าพยายามจะให้เทคโนโลยีดิจิตัล เป็นหลักของการบริหารหรือปกครองมนุษย์ ด้วยเพราะอาจจะมีกลุ่มลัทธิเกี่ยวกับดิจิตัลอยู่ก็เป็นได้ ศิลปะและรูปแบบการพัฒนาชีวิตมาจากความรู้ความเข้าใจของบุคคล อาชีพการลงทุนในสมัยใหม่ก็เป็นอีกอาชีพหนึ่งที่ผู้นิยมดิจิตัล ต่างมองเห็นว่าอาชีพแบบดิจิตัลคืออาชีพที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ต่างทำให้คนมีอาชีพการลงทุน ต่างมาจากการที่คนมีอาชีพอื่นๆที่สำเร็จในอาชีพแล้วจากอาชีพที่ของตัวเองทำ มีความเครียดและความเหนื่อย แล้วคิดว่าอยากมีอาชีพสบายๆมีความสุขไม่เครียดจะต้องเสียเงินให้แก่การลงทุนมากกว่า เพราะระบบดิจิตัลต้องการสร้างตลาดที่มีอำนาจ มากกว่าอำนาจของนักลงทุนเอง ตลาดอาชีพลงทุนดูมีเกียรติมากในบางครั้งที่สังคมกำลังเน้นระบบทุนนิยม เราอยู่กับอินเตอร์เน็ตแล้วคิดอยากจะเป็นคนมีอาชีพดิจิตัลสบายๆอยากจะมีเงินให้บริหารเป็นทุนมากๆ เราเห็นการทำอาชีพลงทุนดิจิตัลแล้วน่าสนใจ เราก็มีโอกาสถูกสื่ออินเตอร์เน็ตทำให้ความคิดเราหลงอาชีพนักลงทุนไปได้ แต่ไม่ซีเรียสน่ะ ก็ไม่ต้องใช้เวลาอนาคตทำชีวิตให้เสียใจจนทำอะไรก็ไม่มีผลดีๆ เสียเงินกับการทำอะไรอย่างอื่นเสียสุขภาพกายสุขภาพจิตมากกว่าคนที่มีโอกาสในชีวิตได้บริหารการเงินซะอีก ก็ถือซะว่าก็เป็นช่วงชีวิตทำธุรกิจได้เก่งดีแต่เก็บเงินไม่อยู่ ก็พัฒนาต่อไปให้ดีขึ้นได้ แต่ถ้าคนไม่ได้หลงงมงายว่ากิจกรรมที่ใช้ดิจิตัลนั้นเป็นกิจกรรมพิเศษที่จะทำให้ชีวิตดีขึ้นเป็นเหตุผลสำคัญ ก็จะไม่ให้ความสำคัญแต่กับการมีอาชีพดิจิตัลเป็นที่พึ่งของชีวิตมากกว่าการมีทักษะอย่างอื่นดีกว่าได้ เวลาต่างก็เป็นเวลาทำอาชีพจะทำให้มีความเจริญมากขึ้นกว่าเวลาไปทำอะไรอย่างไร้สาระ ทุกคนก็มีการบริหารอาชีพให้ตัวเองให้มีงานทำ ไม่ค่อยมีใครจะรอให้มีคนทำอาชีพอื่นเลี้ยงตัวเองแทนได้ มีเวลาสำหรับการพัฒนาความคิดการบริหารได้ตลอด การบริโภคกับการหาความสุขต่างๆ ถ้าแยกทางกับใครแล้วก็จะไม่มีโอกาสเลยจะได้ บริโภคหรือสร้างชีวิตสุขกับคนนั้น แม้จะมีความคิดตลอดก็ตาม แม้จะคนมีชีวิตหลายคนในโลกของเราอยู่ แต่คนไม่ได้เป็นคู่ชีวิตที่ใช้ชีวิตสองคนกับใครมาเลย ก็ยังไม่รู้หรอกว่าคนอื่นเขาจะมีความเป็นคนกำลังหวังอะไรในชีวิต คนก็ไม่ค่อยมีความรู้เรื่องมนุษย์คนอื่นๆจริงมากเท่าไหร่หรอก คนจะไม่ค่อยรู้วิธีการเลี้ยงชีวิตอื่นที่ต้องรับผิดชอบได้ตามที่ชีวิตเขาต้องการทุกอย่าง แต่ก็ทำหน้าที่มนุษย์ที่มีเมตตาได้ตามโอกาสที่จำเป็นต้องทำ ก็จะสามารถเลี้ยงในแบบวิธีของตนได้เอง ถ้าคนมีภาระให้ต้องเลี้ยงดูชีวิตคนอื่นตามหน้าที่จำเป็นต้องทำก็จะดูคือๆในระบบสังคมว่าโตกว่าคนที่ยังมีชีวิตแบบสบายๆเรื่อยๆ แม้บางคนก็ไม่รู้หรอกว่าจะต้องหาเงินหรือใช้เงินเลี้ยงได้เพียงไหน ชีวิตมีจิตใจและความหิวไม่เหมือนกัน ทุกคนต่างๆมีโอกาสได้รับในบริมาณที่พอดีหรือไม่พอดีได้ทุกคน จะอยากให้มีความอยากตามสุขภาพคนอื่นอยากก็สแลง แต่ใครล่ะจะมีความปกติว่าถ้ารวยก่อนก็จะได้เลือกดีกว่า แต่ชีวิตคนมีการแข่งขันให้มีข้อได้เปรียบว่า จะทำให้สิ่งที่เป็นชีวิตตัวเองสิทธิโอกาสในความมี จะทำให้ได้รับดีกว่าการไม่พัฒนามากขนาดไหนก็ตามสติปัญญาปกติ
ชีวิตคนมีอายุต่างก็ห่วงสุขภาพของตัวเอง
คนมีอายุเกือบ 50 ปีแล้วถ้ายังเป็นคนไม่คิดเรื่องห่วงสุขภาพก็จะเป็นคนเรียนช้ากว่าคนอื่น
ถ้ามีชีวิตเป็นคนโสดอายุเกือบ 50 ปีคุณยังหวังว่าจะเป็นคู่ชีวิตกับคนอื่นที่ใช้ชีวิตในอนาคตร่วมกันได้หรือไม่
ใช่มั้ยครับ
ยังไม่รู้เลยว่า
หมดเวลาแล้วจะมีผลยังไง
เสียใจไปขายต้มลาภละบ้อ
คนขยันเหนื่อยไม่เป็น
ใครจะมีสิทธิ์ได้เห็น
เงินตราที่ต้องการ
แล้วแต่ปัญญาบริหาร